+ Meer informatie

Ik heb geen mens!

Eenzaamheid in Bijbels licht

7 minuten leestijd

Al achtendertig jaar lag hij in het ziekenhuis van Bethesda. Geen mens keek naar hem om. Op een sabbatmorgen staat een onbekende Vreemdeling onverwachts aan zijn bed. En op Zijn vraag of hij gezond wil worden, vatte hij zijn ontzettende eenzaamheid samen met enkele woorden: Ik heb geen mens!

Eenzaamheid heeft een negatieve klank. Elk mens ervaart in zijn leven momenten van verlatenheid, verdriet en eenzaamheid. Sommige mensen lijden onder eenzaamheid als deze lang duurt en uitzichtloos lijkt. Denk aan verlieservaringen als een ouder gestorven, of een relatie verbroken is. Mensen met psychische of lichamelijke noden kunnen zich ontzettend eenzaam voelen.

Staatsgreep
Verdriet en eenzaamheid zijn een gevolg van de zonde. Want de mens is geschapen in een goede relatie tot Zijn Schepper. Adam en Eva kenden geen gevoelens van eenzaamheid. Adam vond een niet uit te spreken vreugde in de omgang met God. De liefde tot God vervulde heel zijn leven en al zijn verlangens. Met diepe vreugde ontvangt Adam zijn vrouw uit Gods hand. Samen mogen ze hun Schepper met intense liefde dienen en gemeenschap hebben met de Drie-enige God. Maar dan volgt in de Bijbel Genesis 3. In sobere woorden tekent Gods Woord de verschrikkelijke en ondankbare zondeval. Zonder enige aanleiding doen Adam en Eva opzettelijk een aanval op Gods alleenheerschappij. De liefde tot God slaat om in haat tegen God en Zijn liefdevolle en trouwe gezag. Adam en Eva willen niet langer kind van God zijn. Ze leveren zichzelf gewillig uit aan de duivel en laten zich tot duivelskinderen adopteren. De gevolgen van deze staatsgreep zijn verschrikkelijk. De mens wordt eenzaam. Los van God is de mens helemaal op zichzelf teruggeworpen. En als God de mens niet tegen zichzelf in bescherming neemt, zou hij al het goede dat nog over is door puur egoïsme vernietigen.

Liefhebbers van zichzelf
De media melden dagelijks waar elk mens toe in staat is, als God onze remmen loslaat: moord, verkrachting, gebroken huwelijken, overspel, bedrog, diefstal. De gevolgen van al die zonden leiden tot een zee van ellende en eenzaamheid bij daders en slachtoffers. Omdat de Heere de mens niet helemaal heeft losgelaten, is het mogelijk samen te leven en is er in veel gezinnen liefdevolle betrokkenheid op elkaar. Maar wie zijn hart eerlijk onderzoekt, moet bekennen dat er toch veel egoïsme schuilgaat onder het dunne laagje naastenliefde. De Bijbel noemt het een speciaal kenmerk van de eindtijd dat de mensen liefhebbers zijn van zichzelf en dat de liefde van velen zal verkouden. Een extreem voorbeeld daarvan is dat mensen soms weken dood in huis kunnen liggen voordat ze gevonden worden. Voor hen geldt ook: ik heb geen mens die om me geeft!

Uitzichtloos
Misschien lijdt je ook in stilte aan eenzaamheid en zeg je: “Je moest eens weten hoe eenzaam ik me voel. Ik heb zoveel verdriet, ik ben zo diep teleurgesteld in mensen. Ik ben zo beschadigd van binnen. Alles is zo uitzichtloos.” Ik hoop van harte dat je toch mensen om je heen mag hebben die je in je eenzaamheid willen helpen. Zoek die hulp en dat contact, hoe moeilijk je dat ook vindt. De ervaring leert dat veel jongeren in moeilijke situaties door goede – soms professionele – hulp onder Gods zegen, echt geholpen konden worden. In de samenleving is zelfredzaamheid tot een belangrijke deugd verheven. Elke individu moet onafhankelijk zijn van God en mensen. Dat noemen we ‘individualisme’. Het stimuleren van het individualisme levert een kille maatschappij op, waarin talloze mensen eenzaam zijn. De Bijbel noemt zelfredzaamheid helemaal niet als christelijke deugd. De Heere wijst juist op naastenliefde, zorg voor elkaar, hulpvaardigheid, oog voor de kwetsbaren in de samenleving, zoals weduwen en wezen. Laten we daarom tegen de geest van deze kille tijd in, oog hebben voor mensen die het moeilijk hebben. Dat zit niet altijd in grote dingen. Wie goed om zich heen kijkt, vindt al snel mensen die het een verademing vinden dat iemand eens contact met hen zoekt.

Heimwee naar God
De ellende is dat niemand uit zichzelf beseft dat er geen eenzamer schepsel op de aarde is dan een mens zonder God. Ook kerkmensen niet. We hebben het best naar ons zin als we onze wensen kunnen realiseren en kunnen doen wat we willen. Het is van levensbelang dat de Heere je ogen daarvoor opent. Dan besef je die eenzaamheid pas echt. Dan voel je dat je zonder God leeft en dat je nooit in staat bent om de gemeenschap met God terug te krijgen. Al doe je nog zo je best om Gods geboden te onderhouden. De Heere laat je zien dat de kleinste overtreding je net zo schuldig maakt, als Adam in het paradijs. Je leert dan dat je hart zo aangetast is door de zonde, dat het een bron is waaruit alleen maar stinkende en gruwelijke zonden opborrelen. Er komt een strijd in je leven. Aan de ene kant wil je vasthouden aan je rustige leventje zonder God. Want als je dat loslaat, mag je niets meer. Dan raak je je vrienden kwijt en zit je eenzaam thuis, zo fluistert de duivel je in. Maar er zegt ook een stem van binnen dat je zo niet verder kan leven. Je hoort in de kerk dat de Heere het waard is om gediend te worden. Steeds dieper ervaar je je eenzaamheid en je schuld voor God. Met je droefheid over je zonden en je heimwee naar God zoek je veel de eenzaamheid. Als dan de Heilige Geest je ogen opent voor de verlossing in Christus, is er geen diepere gemeenschap denkbaar dan de gemeenschap met God. Wat ben je dan graag in de eenzaamheid. Alleen met God!

Van God verlaten
Toch lijden ook Gods kinderen eenzaamheid. Net als iedereen overkomen ook hen verdrietige dingen waardoor ze zich eenzaam kunnen voelen. De Heere heeft daarmee altijd Zijn bedoeling. Hij wil hen afhankelijkheid leren: Want zonder Mij kunt gij niets doen. Hoe zwaarder het kruis drukt, des te meer genade is er nodig om dat kruis achter de Heere in onderworpenheid en vrolijk te mogen dragen, zoals in het doopformulier gebeden wordt. Gods kind kan zich geestelijk heel eenzaam voelen. Niet omdat mensen hen niet begrijpen of niet kunnen helpen, maar omdat ze denken dat de Heere hen niet ziet. Ze denken dat het kruis te zwaar is, of ze zijn opstandig onder hun kruis. Ze beseffen niet dat hun ongeloof, waardoor ze de Heere verdenken in Zijn liefde, trouw en macht, de oorzaak is van hun eenzaamheid. Maar als de Heere hen tot dat inzicht brengt, dan belijden ze hun ongeloof als schuld voor God. Als ze dan door genade mogen zien op de gewilligheid van de Borg in Zijn lijden en sterven, dan beseffen ze dat alleen Christus echt eenzaam is geweest. Hij was werkelijk van God verlaten, toen Hij uitriep: Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten? Wie door het geloof op de Heere Jezus mag zien in Zijn eenzame gang naar de dood, ervaart een onuitsprekelijke gemeenschap met Christus. Hij van God verlaten, opdat zij nimmermeer van God verlaten zullen worden!

Door Christus gevonden
Misschien denk je: ‘Dat geldt voor Gods kinderen. Maar dat ben ik niet.’ Vraag de Heere of Hij je ogen wil openen voor je rampzalige eenzaamheid. Zoek veel de eenzaamheid in je slaapkamer. Zonder je af van de wereld. Doe regelmatig je computer uit en zet je mobiel op stil zodat je tot rust kunt komen en ongestoord kunt Bijbellezen en bidden. Zoek de Heere met ernst. Je kunt hem niet te vroeg zoeken, wel te laat. Je kunt Hem niet te veel aanroepen, wel te weinig. En lijkt je bidden niet te helpen? Voel je je alleen maar eenzamer? Lees dan Johannes 5 eens. Christus wees de zonden aan als de oorzaak van de langdurige verlamming en eenzaamheid van de man in Bethesda. En toen deze verlamde de moed en hoop had opgegeven, vond Christus hem en schonk hem genade!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.