+ Meer informatie

Een brief uit Irian Java

6 minuten leestijd

aadselneefjes en hebben Pappa, Maartien en broertje Lennart in die stad nog een wandeling gemaakt. En toen we weer opstegen duurde het niet lang meer of we landden in Djakarta. Daar was het ook erg heet, maar een erg vriendelijke dominee bracht ons naar een zendingshuis in die stad. Wat rijden ze daar vreselijk vreemd, ze storen zich helemaal niet aan verkeersregels, dus het was wel uitkijken geboden. Maar we kwamen gelukkig in het zendingshuis aan en waren heel erg moe. Op de slaapkamer hoorden we het gezoem al van de muskieten, maar we hadden niet veel nachtrust, want om 2 uur moesten we al weer op het vliegveld van Djakarta zijn, want daar begon onze vlucht naar West-Irian, met bestemming Jajapoera, het vroegere Hollandia. Nu reisden we met een veel kleiner vliegtuig van de Garuda. Maar dat was veel gerieflijker. We stopten in Makassar, vlogen verder naar Ambon en iedere keer gingen er mensen uit.

In Makassar waren we de enige blanken en ze kwamen allemaal om ons heen staan. Ons broertje Kees had al gauw de liefde van zeer velen. We hebben nog gezongen en ze luisterden allemaal. Maar we moesten natuurlijk weer verder en zo landden we eindelijk in WestIrian. Lennart en Kees waren al zo knap dat ze bij iedere landing hun riem goed vast konden maken. En jawel hoor, toen we op het vliegveld Sentani landden stonden daar ds. Kuyt en zijn vrouw ons op te wachten. In Sentani-boven staat een zendingshuis en daar reden we heen. Het was bar warm en bovendien zwermen muskieten. Alle ramen goed afgeschermd en omdat ec vaak wordt ingebroken zag je overal dikke spijlen. Van muskieten hebben we nog veel last gehad en van inbrekers gelukkig niet. Het is hier om zes uur in de morgen klaarheldere dag en om zes uur 's avonds is het ineens pikdonker. Schemerlampen zijn hier overbodig. Die morgen stond om zes uur de bananenkoopman al voor de deur.

Pappa kreeg het al spoedig heel erg druk. We moesten met z'n allen rijden van Sentani naar Jajapoera, een mooi geasfalteerde weg, 35 kilometer lang. En je moest links houden. Uitkijken bovendien, want langs de kant van de weg zitten en liggen allemaal Papoea's. Uren zijn we in de voormalige hoofdstad Hollandia geweest en we hoopten dat we maar gauw naar het binnenland konden vertrekken. Maar wat viel dat tegen. Want onze pasfoto's die we in Goes hadden laten maken, waren niet in orde. In Indonesiƫ moet je op elke pasfoto 2 oren laten zien. En er waren ook nog^ andere dingen niet helemaal in orde. Veertien dagen lang hebben we in Sentani vertoefd en toen leek het wel of we weg konden. Het was maar een heel klein vliegtuig en Bob Breuker was piloot. Broertje Lennart mocht naast hem zitten en was zo trots als een pauw. En daar vlogen we boven groen IrianJaya. Maar toen we ergens voor het eerst landden kwam er bericht dat we weer terug moesten. De pasfoto's voldeden nog niet aan de gestelde eisen. En jawel hoor, daar koersten we weer op Sentani aan. Wat een teleurstelling. Maar na lang wachten konden we eindelijk toch weer vertrekken en daar kwamen we aan in Abeneho. Hier bleven we een poosje en toen koersten we naar Langda, waar we nu minstens een jaar hopen te blijven.

Nou, het is hier een prachtstreek, hoog in de bergen. We wonen hier als 't ware boven de wolken, want als de lucht betrekt zie je de wolken uit de ravijnen omhoog komen. Dat is een prachtgezicht. We zijn dikke vrienden met de familie Louwerse en hun hond Juifor is onze vriend. Maar dat beest moet je goed vasthouden als er zo'n vliegtuigje komt. Want anders zou hij er onder rennen. Gelukkig hebben we via deze vliegtuigjes regelmatig contact met de buitenwereld en telkens wordt er wat gebracht. Diepvrieskippen, aardappels en niet te vergeten de nodige post. Dat is bijzonder fijn, want ze vergeten ons niet. En de piloot van dat vliegtuigje heet John Miller, maar in Holland zouden ze gewoon zeggen: Jan van der Meulen. We zijn ook al eens naar een klein dorpje geweest, daar werd het eerste winkeltje wprri geopend. Dat was bijzonder leuk. Zus Maartien kreeg last van de warmte, maar een mantri (verpleger) wist er wel raad mee. Er zitten hier bijzonder aardige Papoea's, van wie we heel veel steun en medeleven ontvangen. We hebben hier en daar ook al aardige huisjongens gehad, Malchius, Thomas en nu hebben we een vrouw, Monica geheten. Die Thomas had zo'n geduld met ons, hij legde alles drie keer uit. We zijn ook al verschillende keren naar de kerk geweest maar kunnen hun taaltje nog niet goed verstaan. En ook is hier een zondagsschool, daar komen wel 100 Jaliekinderen. Maar als het stortregent zijn het er maar 20. Onze school hier is ook begonnen. Als de kinderen er allemaal zijn heeft meester Averink zeven leerlingen. Twee van de familie Looyen, twee van dominee Vreugdenhil en wij met z'n drietjes. De broertjes Lennart en Kees zijn nog te jong, maar Lennart kan al aardig met pijl en boog schieten. Kees heeft alleen een boog. We zijn ook al eens in een Jalie-hut wezen kijken. Nou, daar ben je gauw uitgekeken. Geen meubels, in 't midden een stookkuil en ga je een trapje op, dan kom je op zolder waar ze slapen.

In de kerk is het bar rumoerig met al die baby's. Wij zitten gewoon op de grond. Snoepjes worden er niet uitgedeeld, maar we kunnen het best zonder. Straks vertrekt de familie Louwerse en dan zijn wij de enige blanken in Langda. Dat zal echt wel moeten wennen.

Ziezo, jongelui, nu hebben we eens een en ander verteld. Jullie moeten maar eens een briefje aan ons sturen. Maar dan moeten jullie wel op het postkantoor vragen hoeveel port er op moet. Hieronder staat ons adres. Ansichtkaarten zijn ook welkom.

Het is bij ons ongeveer acht uur later dan bij jullie. Nu, we zullen nog wel eens iets van ons laten horen als we het beleven mogen. Gods zegen toegewenst door Maartien, Antke en Hanna

Janse, Langda - (Irian Jaya).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.