+ Meer informatie

Krankzinnig

2 minuten leestijd

U hebt zich altijd patiënt met de patiënten gevoeld. Is dat een voorwaarde om een goed psychiater te kunnen zijn f

„Daar ben ik van overtuigd. Toen ik in de psychiatrie terechtkwam, stootte ik direct op dat afstandelijke taalgebruik. „Die man, dat is een schizofreen". „We krijgen vanavond op de afdeling een manie". „De patiënt heeft een depressie". Ik denk dat het de angst van psychiaters voor psychosen, depressies en noem maar op is, dat ze dergelijke verschijnselen tot dingen maken. Dingen kun je op een veilige afstond houden, mensen niet.

Al m'n geschreeuw, geraas en gevloek tegen de psychiatrie heeft te maken gehad met dat vervreemdende tegenover patiënten. Een chirurg moet het bewustzijn van de patiënt uitschakelen om te kunnen werken. Maar dat geldt toch niet voor een psychiater? Toch kwam je dat voortdurend tegen. En het is nog niet uitgestorven".

In het begin van m'n loopbaan was dat helemaal krankzinnig. Mensen die binnenkwamen, moesten veertien dagen plat om geobserveerd te worden. Ik zeg maar iets f lauws: iemand had een seksueel probleem met zijn partner en werd daar somber van. Die moest in z'n pyjama op bed gaan liggen. En elke morgen vroegen de dokter en de zuster hem, op een overvolle zaal: „En, hoe gaat het met u?" En dan kreeg hij weer een pilletje meer of minder. Dat heette geneeskunde".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.