+ Meer informatie

De oostvadersplassen: puur natuur

3 minuten leestijd

Het verhaal achter de Oostvaardersplassen is bekend: een gepland industrieterrein werd een van de mooiste natuurgebieden van ons land. Hoe mooi en afwisselend een gebied kan worden zonder menselijk ingrijpen ziet u op deze paginas. Maar er gaat niets boven een bezoek aan de oostvaardersplassen. Vergeet de verrekijker niet.

T„oe n in 1967 de Zuidehjke Flevopolder werd drooggemalen en er dus weer een nieuwe polder ontstond, bleek er langs de Oostvaardersdijk in het lage gedeelte water te staan, met eromheen een grote slikvlakte. Omdat de inpolderaars het elders al druk genoeg hadden lieten ze hier voorlopig de natuur zijn gang gaan. Men verwachtte dat het moerasgebied wel zou dichtgroeien met planten, maar vooral door de aanwezigheid van grauwe ganzen die zich hier prima thuisvoelden, gebeurde dit niet. De ganzen eten de jonge delen van de waterplanten (o.a. rietscheuten). De mest van de ganzen die in het water terechtkomt vormt de voedingsstofvoor algen. Daar komen muggelarven en visjes op af die weer dienen als voedsel voor vele watervogels, zoals eenden, lepelaars, reigers en ook steltlopers, bij voorbeeld kluten en grutto's. Behalve uit plassen bestaat een groot gedeelte uit droge stukken land. Hier kwamen in groten getale bos- en veldmuizen opaf. Deze vormen een welkome buit voor bunzings, wezels, hermelijnen en torenvalken, kiekendieven, buizerds en uilen. Konijnen, hazen, reeën en vossen volgden het spoor van de pioniers. In enkele jaren veranderde de slikvlakte in een reusachtig moeras dat vol leven zat.

Spoorlijn
Toen men later wel tijd had om de plassen in cultuur te brengen (het zou industrieterrein worden) hadden al veel natuurliefhebbers de belangrijkheid van dit stukje verwilderd Nederland als natuurgebied gezien en werd er tegen het in cultuur brengen door allerlei instanties geageerd. Bepaalde acties haalden de pers en vooral de geplande aanleg van een spoorlijn dwars door het natuurgebied ondervond zoveel weerstand van natuuractivisten, die er ook de pers en de andere media bij betrokken, dat uiteindelijk het spoortracé werd verlegd en ruim 5700 ha natuurgebied in 1986 officieel tot Staatsnatuurmonument werd verklaard. Wat de Oostvaardersplassen zo uniek maakt, is het feit dat er nog nooit mensen hebben ingegrepen en de natuur zijn gang kon gaan. Zo hebben zich in dit uitgebreid moerasgebied tal van vogels gevestigd die bijna niet meer of helemaal niet in Nederland broedden (o.a. de zilverreiger en de buidelmees). Dit stuk natuur waarin open water, rietvelden en moerasbosjes elkaar Een groep nonnetjes. afwisselen is een oase van rust voor tal van vogels en andere dieren. Door de nabije aanwezigheid van het Markermeer en het IJsselmeer is er in dit gebied de grootste kolonie van aalscholvers van Europa ontstaan. Het is een mooi gezicht om de aalscholvers in grote groepen te zien pendelen tussen het IJsselmeer (visgebied) en de Oostvaardersplassen (broedgebied). Vaak vissen ze in grote groepen waarbij ze de scholen vissen insluiten.

Fraai uitzicht
Het prettige voor de natuurliefhebber is dat men vanaf de Oostvaardersdijk (of Knardijk) zowel op het IJssel meer (Markermeer) als op de Oostvaardersplassen een fraai uitzicht heeft. Hierbij vallen de grote vogels natuurlijk het meest op, zoals de lepelaars, de ganzen en de roofvogels. Zelfs zeearenden worden er 's winters regelmatig gezien. Ook duizenden kol- en brandganzen vinden 's winters in de plassen rust- of overnachtingsplaats. Het is dan ook niet te verwonderen dat tal van natuurexcursies richting Oostvaardersplassen gaan. Om vergrassing en verbossing van de droge gedeeltes tegen te gaan hebben de mensen er koniks (kleine Poolse paarden), heckrunderen en onlangs zelfs edelherten in het gebied losgelaten. Wat hopelijk het gebied nog interessanter maakt, hoewel de noodzakelijke afrasteringen wel storen. Dat er in ons dichtbevolkte land bij toeval zo'n uniek natuurreservaat is ontstaan, is zowel voor mens als dier een zeer positieve gebeurtenis. Mogelijkheden om dit gebied van dichtbij te bekijken vindt men in de kijkhutten aan de Knardijk, terwijl er ook rondleidingen worden verzorgd naar een aalscholverkolonie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.