+ Meer informatie

Moderne vrijplaatsen, steden der anarchie

5 minuten leestijd

AMSTERDAM — Hoewel er geen enkele wettelijke basis bestaat, fungeren verschillende kerken in ons land op dit moment als vrijplaats voor Turkse asielzoekers. Enkele honderden Turkse christenen hebben de afgelopen weken hun toevlucht in een kerk gezocht. Bang voor uitzetting uit ons land, voelen zij zich binnen de kerkmuren veilig voor de justitie.

Voor de politie bestaat er geen enkei beletsel deze mensen in opdracht van de justitie uit de kerk te halen. Alleen tijdens de eredienst mag de politie geen actie in de kerk ondernemen. Toch schroomt de overheid ' dergelijke stappen te doen.

Maatschappelijk werkers en criminologen (niet allemaal) juichen het idee van vrijplaatsen hartstochtelijk toe. Zij zien dè oplossing voor het al jaren kritisch bekeken gevangeniswezen. Vrijplaatsen niet alleen voor asielzoekers, maar ook voor misdadigers.

Aanslag op rechtsstaat

De Vrije Universiteit in Amsterdam fungeert als zo'n vrijplaats. 120 Turkse christenen hebben in de VU een onderkomen gevonden. Vanwege dit gebeuren hield de criminoloog prof. dr. Herman Bianchi een lezing over vrijplaatsen en asielrecht. Bianchi, een fel voorstander van het inrichten van dit soort vrijplaatsen, legt de oorsprong daarvan in de Bijbel: De zes vrijsteden in Kanaan. Een mislukte vergelijking. De bedoehng van Bianchi staat haaks op het doel van de vrijsteden in Israël: onschuldig bloedvergieten voorkomen. Wat Bianchi wil kan misschien het best omschreven worden als een goed verpakte aanslag op de rechtsstaat met zijn onafhankelijke rechtsspraak.

Op zijn zachts gezegd had de Amsterdamse professor doctor zich wel eens wat meer kunnen verdiepen in de Bijbelse vrijsteden. Want waar gaat het om in Deuteronomium 19? Door het aanwijzen van de vrijsteden moest voorkomen worden dat de Israëlieten onschuldig bloed zouden vergieten. Alleen de doodslager die zijn naaste geslagen had door onwetendheid en die hij gisteren en eergisteren niet haatte, kon rekenen op een schuilplaats in een vrijstad. Ook de houthakker van wie het ijzer van de steel van zijn bijl schoot en zijn naaste dodelijk verwondde ,,die zal naar een dezer steden vluchten en leven".

„Maar", zo staat er in Deuteronomium, „wanneer er iemand zijn zal die zijn naaste haat, en staat tegen hem op, en slaat hem aan het leven, dat hij sterve; en vliedt tot een van de steden; Zo zullen de oudsten zijner stad zenden en hem nemen van daar, en zij zullen hem in de hand des bloedwrekers geven, dat hij sterve".

Geen gezag

De vrijplaatsen zoals Bianchi zich voorstelt moeten schuilplaatsen worden voor elke misdadiger en asielzoeker. In die vrijplaats heeft de overheid geen gezag. In die plaats bestaat geen rechtspraak. Het vervolgingsbeleid van het openbaar ministerie houdt op bij de grenzen van de vrijstad. In de stad wemelt het van vreemdelingen, delinquenten en maatschappelijk werkers. Onderhandelingen tussen daders en slachtoffers, asielzoekers en de overheid moeten tot een bevredigende oplossing leiden.

Het waakzame oog van Vadertje Staat over zijn inwoners wordt in een klap dichtgemept. De gerechtshoven kunnen de deuren wel sluiten. Officieren van justitie kunnen zich verdiepen in stoffige dossiers uit de tijd dat de rechtsspraak nog functioneerde.

Het openbaar ministerie kan zijn ambtenaren ontslaan. De werkdruk van de politie wordt vele malen lichter dan nu het geval is. Opsporing van misdadigers valt buiten de verantwoordelijkheid. Nee, dat toch niet, meent prof. dr. Bianchi. De opsporing blijft bestaan, alleen de aanhouding vervalt.

De stad der anarchie is een mooie naam voor een dergelijke vrijplaats. Honderden misdadigers die de grond te heet onder de voeten is geworden zoeken een toevlucht in de vrijstad. In de stad waar het leven niet gebonden is aan regels. Waar iedereen zijn gang gaat. Op de stadsgrenzen zullen vele besluitloze politiemensen staan. Bijna hun man te pakken gehad. Op het laatste ogenblik verdween hij in de vrijstad. Schuldig en onschuldig, iedereen verdwijnt over de grenzen van de vrijstad. Moordenaars, dieven en rovers ontglippen hun straf.

Onderling de zaakjes regelen, de straf komt er bij misdaden niet meer aan te pas. Iedereen zoekt zijn eigen oplossing. Wie bemiddelt? ,,Een mooie nieuwe taak voor de officieren van Justitie", zegt Bianchi. Moeiteloos omzeilt hij de vraag of elke misdadiger er wel zo op gebrnad is zijn zaakjes in het reine te brengen. Nee, Bianchi ziet in elk mens nog wel de goede kanten.

Daarom zal volgens hem een vrijstad ook geen broeinest van criminaliteit worden. In zijn optimistisch mensbeeld gelooft hij dat iedereen het gedane onrecht wel goed wil maken. Anders moet hij zijn hele leven in de vrijstad blijven, aldus Bianchi.

Vrijgeleide

Of dat nu zo'n ondraaglijk leven voor de misdadigers zal zijn, valt te betwijfelen. Het leven in de stad der anarchie zal voor velen een lust zijn. Anders gezegd: de zonde zal er welig tieren. In tegenstelling tot wat Bianchi meent is de mens nog steeds geneigd God en zijn naaste te haten. Zijn hart hangt aan de zonde. Wel, dan zal hij zich in deze vrijstad kunnen uitleven, zonder regels, zonder wetten.

Bianchi gaat zelfs zover dat hij de misdadigers een vrijgeleide wil geven. Wie buiten de stad voor een misdaad door de politie opgepakt wordt zal ongemoeid gelaten worden, als hij naar een vrijstad gaat. Deuteronomium laat er geen twijfel over bestaan. Wie onschuldig vlucht voor de bloedwreker is veilig in de vrijstad. Maar de schuldigen ontlopen hun gerechtigde (dood-)straf niet. Een moderne vrijstad kan niet anders dan een stad der anarchie zijn, waar de Satan burgemeester is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.