+ Meer informatie

Gips

2 minuten leestijd

J . B. van Borssum Waalkes meent het antwoord een beetje te weten. Jarenlang was hij Hoofdinspecteur voor de Geestelijke Volksgezondheid, de hoogste instantie in Nederland die moet toezien op „de zorg voor de zwaksten". Van Borssum Waalkes heeft een groot respect gekregen voor die hulpverleners en verpleegkundigen die „met ongelofelijke inzet hun medemensen in psychiatrische ziekenhuizen verzorgen". Het respect heeft hij neergelegd in het boek "Bondgenoot van de zwaksten; hulpverleners in het psychiatrisch ziekenhuis" (Uitg. Balans, 148 blz., prijs 25 gulden). Zijn verhaal. wat mis gaat, maar het is veel gemakkelijker om iemand te behandelen die volledig in staat is zelf mee te denken, mee te werken, dan iemand te behandelen die daar niet goed toe in staat is. Of misschien wel tegenwerkt".

„Het is veel eenvoudiger een gebroken been weer recht te zetten dan iemand uit een depressie te halen. Als je dat been maar op een verstandige manier in het gips zet en als de patiënt d'r maar niet op gaat hardlopen, dan komt het allemaal netjes in orde. Dat kun je met honderd procent zekerheid beweren. Maar bij een depressie ligt dat allemaal heel anders. Wat is de invloed van de omgeving op die depressie? Hoe is het zo ver gekomen? Hoe liggen de familierelaties? Moet ik er met pillen tegenaan? Psychotherapie? Of moet ik maar eens even niks doen, verstandig afwachten? Of gaat het misschien zo hollend achteruit dat je met zware middelen in moet grijpen? Elektro-shocks, of zoiets?

Nou, ga er maar aan staan. Er zijn geen absolute beslissingen. Je weegt als hulpverlener af: Zal ik dit doen? Of zal ik Jat doen? En dan blijkt soms achteraf dat je afweging verkeerd was. In de psychiatrie liggen heel veel vragen. Er liggen meer vragen open dan dat er sluitende antwoorden zijn. Dat zal wel zo blijven ook". nog volop in ontwikkeling. Het is in dit stadium niet zo moeilijk om allerlei dingen aan te geven die niet deugen. Of die nog niet deugen.

Al die vragen die er op dit vlak liggen, leiden tot onzekerheid bij de hulpverleners. En dat maakt hun beroep zo zwaar. En vandaar dat ik dus dit boekje heb geschreven. Ze werken vaak onder ongunstige omstandigheden. Het is frustrerend dat je de behandeling van een patiënt niet op het gewenste niveau kunt krijgen". moet". Foto RD/J. Verboom

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.