+ Meer informatie

VERTROUWEN

3 minuten leestijd

Tijdens mijn werkzame leven aan de Christelijke Hogeschool in Ede had ik onder meer het contact met studenten in mijn portefeuille. Nog steeds denk ik met plezier terug aan de goede gesprekken die er op mijn kamer gevoerd zijn. Die waren soms pittig, soms ernstig, vaak ook bemoedigend; maar altijd open. Die openheid vond ik een voorwaarde. Voor mij hield het in dat je alleen maar het vertrouwen van die student mocht verwachten als je zelf bereid was vertrouwen te geven. Waar dat over en weer ervaren werd, kon iets moois ontstaan….

Tegen die achtergrond raakt het me bijzonder wat er nu in de Nederlandse samenleving gebeurt tussen mensen onderling, maar ook in bedrijven, instellingen en de politiek.

Hebben we geen fiducie meer in elkaar, in onze leefwereld, in de toekomst?

Volgens recente berichten van het CBS hebben we met z’n allen meer dan 300 miljard (!) aan spaartegoeden op de bank staan. Maar datzelfde CBS vertelt ons ook dat wij, Nederlanders, het laagst scoren binnen Europa als het gaat om consumentenvertrouwen. Wij vertrouwen zo ongeveer niemand meer. De Europese Unie niet, de euro niet. En banken al helmaal niet! Maar bij diezelfde banken zetten we wel die 300 miljard weg! Hoe gek kan het zijn!

Met het vertrouwen in de politiek is het al weinig beter. Wat wil je ook als een wethouder hier en een raadslid daar en zelfs een staatssecretaris op ‘onzorgvuldigheden’ worden betrapt, als keer op keer de media corrupte praktijken signaleren en vervolgens moet worden vastgesteld dat ‘om strategische redenen’ de betrokken personen in hun functie gehandhaafd worden? Hoe ver kun je gaan in het misbruik maken van vertrouwen van al die mensen die jou vanwege je mooie verkiezingspraatjes hebben gekozen?

Nog kwalijker wordt het als het vertrouwen in ons rechtssysteem de nodige deuken oploopt. Nota bene: rechters die van meineed worden beschuldigd; een topcrimineel die frank en vrij z’n verhaal mag doen voor de beeldbuis. Misdaadverslaggevers die bij herhaling zaken aan de orde weten te stellen die justitie fout behandeld heeft, waardoor medeburgers jaren ten onrechte hebben vastgezeten. En politici die dankzij op ranzig nieuws beluste media de kans krijgen om publiekelijk de rechterlijke macht onderuit te halen.

Ach, en wie denkt niet aan het verlies aan vertrouwen door al de medische missers? Het plagiaatschandaal in wetenschappelijke kringen? Aan het ondermijnen van vertrouwen in huwelijksrelaties sinds er kennelijk plezier beleefd wordt aan programma’s waarin ‘vreemdgaan’ wordt gestimuleerd?

En toch….Ik weiger om de wereld om mij heen tegemoet te treden als één grote vuilnisbelt. Er zijn mensen die Lichtdrager zijn. Daarom, met een kleine variant op een bekende uitspraak, blijf ik zeggen: ‘zonder vertrouwen vaart niemand wel!’ Wie wil er een samenleving die op wantrouwen berust? Ieder die van vertrouwen leeft – en als christen kan en wil ik niet anders – weet dat hij dát moet blijven investeren in de mensen op zijn pad: z’n naasten. Dat kan beschaamd worden, zeker weten; maar beschadigen doet het niet. Want gegrond vertrouwen is ten diepste onaantastbaar.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.