+ Meer informatie

Herdersleven

3 minuten leestijd

Van mestproblemen blijft zelfs ons vaderlandse herderswereldje niet verschoond. Om hoge milieuheffingen te voorkomen hebben enkele herders al een officieel leveringscontract met hun terreinbeheerder afgesloten. Voor de gezamenlijke keutels is dan een juiste bestemming geregeld. Geen uitwerpsel wordt geacht ongeadresseerd in de wildernis achter te blijven. Alles wordt -op papier- keurig afgeleverd bij de desbetreffende rentmeester. Ook voor onze kudde is de terreinbeheerder afnemer van al hetgeen de schapen na voltooiing van de spijsverteringretourneren. Tot voor kort deden we het aldus: De mest die we eenmaal 's jaars uit de kooi halen, werd op een grote hoop gelegd om daar een jaar te verteren. Vervolgens werd het over onze acht hectare weidegrond gestrooid, ter aanvulling van de uitgespoelde organische stoffen. Laatst was het weer zover. De mest in de kooi lag wel een meter hoog en kwam al boven de drempel uit. De loonwerker kwam met een kleine graafmachine en schepte de loodzware porties dampend goed op een kiepkar die achter mijn trekker was gekoppeld. Na telkens 7 minuten was de kar op hoogte geladen en reed ik behoedzaam de stal uit om de mest te lossen aan de bosrand. Met manoeuvres die een mengeling vormen van ervaring en herhaald geluk stak ik mijn combinatie achterwaarts de stal in, klaar voor een nieuwe hoeveelheid onwelriekend materiaal. Twee dagen niets anders dan mest opladen en wegbrengen hebben iets eentonigs. Daarom had ik een roman bij me. Het verhaal speelt zich voornamelijk in de Negevwoestijn (1948) af Het is een van de romans van de inmiddels theologisch bekende Pinchas Lapide, die ik in dit literaire werkje "Shalom, Shalom" genaamd, bijzonder boeiend vond. De agrarische kibboetsim en de hitte vormden een overeenkomstig decor als waarin ik mij bevond. In de 7 minuten dat de machinist mijn kar volschepte, kon ik me snel voor de volle 100 procent inleven in de sfeer van deze roman. Te midden van de lucht van mest, schapen en diesel werd ik geroerd door de toespraak van de zwijgzame hoofdpersoon Jakob, wanneer hij zijn kibboetsgenoten vurig uitlegt wat volgens hem het liefhebben van je naaste in de praktijk moet betekenen. Even later tufte ik opnieuw naar de mesthoop en kon ik het gelezene op me laten inwerken. Ik dacht, wat heeft Lapide dit gebod begrepen! Na in twee dagen 43 karrevrachten vervoerd te hebben, lag er 100 kubieke meter mest op een enome bult. Aan verteren zou dit materiaal echter niet toekomen. Binnen twee dagen schoof er een luxe Mercedes onze weide op, met twee milieu-agenten. Kennelijk getipt. „Mest in de open lucht opslaan? Dat wordt betalen", vond de vrouwelijke helft van het tweetal. „Dat gaat u wel een stapeltje groentjes kosten", en ze pakte haar bonnenboekje. Ons bestuurslid praatte wat hij kon. Hij vond uiteindelijk enig begrip bij de mannelijke miUeu-diender. „Jullie krijgen drie dagen de tijd om alles weg te werken", bood hij tegen de zin van de dame aan. En zo werd de volgende dag honderd kuub mest uitgereden in een tijd dat het gras zijn eerste groei heeft gehad. Over uitspoehng gesproken...

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.