+ Meer informatie

POSTMODERN GEREFORMEERD

3 minuten leestijd

Kun je een gereformeerd christen zijn en tegelijk een postmodern mens? Nader toegespitst: is het mogelijk om postmodern gereformeerd te zijn? In het boek ‘Postmodern Gereformeerd- naar een visie op christen-zijn in de hedendaagse belevingscultuur’ komt deze vraag uitgebreid aan de orde.

Het boek is een bundeling van 13 hoofdstukken, verzorgd door evenzovele schrijvers, en is uitgegeven ter gelegenheid van het tiende lustrum van Ich thus, dispuut van de CSFR te Rotterdam.

In het eerste deel vinden we analyses van de huidige postmoderne cultuur. Vervolgens wordt daar in een drietal hoofdstukken op gereflecteerd: hoe moet de kerk nu reageren op deze cultuur? Wat heeft de culturele omslag sinds de jaren zestig met de kerken gedaan? Welke invloeden van het postmodernisme zijn in de gereformeerde gezindte op te merken?

Een derde hoofdonderdeel tekent een aantal spanningsvelden. Wat is de verhouding tussen bevinding en ervaring in een belevingscultuur? Moeten we aansluiten bij de beleving, of staat de Bijbelse boodschap daarjuist haaks op? Wat betekent leven in deze cultuur voor het gezag van het ambt?

In het laatste deel worden de uitdagingen beschreven die de belevingscultuur in zich bevat. Moeten we naar nieuwe structuren voor gereformeerde geloofsbeleving? Is er zoiets als een postmoderne spiritualiteit? En hoe moeten we de pluraliteit van de kerken zien? Ligt daar een kans in voor meer kerkelijke eenheid? De bundel bedoelt zeker geen definitief antwoord te geven. Dat is in de inhoud ook te merken; de diverse hoofdstukken lopen in de taxatie van de postmoderne cultuur en de mogelijkheden die deze voor de kerk biedt nogal uiteen. Kort gezegd: moet de reactie overwegend moderniserend zijn, of juist reformerend? Er zijn auteurs die menen dat de kerk een eindweegs mee zal moeten gaan in allerlei tendensen, wil ze de aansluiting met de wereld niet verliezen. Andere schrijvers zijn veel kritischer en wijzen op het grote gevaar van de aanpassing van de Bijbelse boodschap.

Het valt in elk geval niet te ontkennen dat de postmoderne belevingscultuur steeds meer doordringt in de gereformeerde gezindte, ook in de CGK.

In een nabeschouwing geeft de redactie een voorzet voor verdere doordenking. Daarbij gaat men in aansluiting bij enkele auteurs zover dat gesteld wordt: we hebben geen keus; het is onze opdracht postmodern gereformeerd te worden.

Ik ben zo vrij daar een aantal vraagtekens achter te zetten. Botst het Evangelie juist niet met elke tijdgeest? Had H. Berkhof geen gelijk toen hij opmerkte: ‘Wie vandaag met de tijdgeest trouwt, is morgen weduwnaar?’ Naar mijn gedachte zijn sommige auteurs te argeloos in hun denken over de mogelijkheden die de postmoderne cultuur biedt. De grens tussen ‘inspelen op’ en ‘aanpassen aan’ wordt niet altijd helder getrokken. Nu is dat nooit eenvoudig geweest. Altijd had de verkondiging van het Evangelie zich te verhouden tot de heersende cultuur. Maar zou er uit het verleden niet meer te leren zijn dan nu hier en daar gebeurt?

Niettemin: een leerzame bundel, die instemming èn tegenspraak oproept. Maar dat bedoelde de redactie ook, om zo het denken over deze aangelegen zaak te stimuleren.

n.a.v. Pieter Beunder, Willem Lock, Robert van Putten, Gert Weerheim (red.), Postmodern gereformeerd. Naar een visie op christen-zijn in de hedendaagse belevingscultuur. Uitg. Buijten & Schipperheijn Motief Amsterdam 2009,192 blz., € 18,50.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.