+ Meer informatie

REISINDRUKKEN

5 minuten leestijd

1.

De Heere sprak eens tot Abram, toen hij nog woonde in Ur der Chaldeën: „Ga gij uit uw land en uit uw maagschap en uit uws vaders huis naar het land, dat Ik u wijzen zal”. Abram gehoorzaamde en ging door het geloof, niet wetende waar hij komen zou. De Heere geleidde hem en bracht hem in het land Kanaan en Hij beloofde hem: aan uw zaad zal Ik dit land geven.

Hier hebben we een sprekend voorbeeld van emigratie op Gods bevel en in Zijn gunst.

Het zou niet moeilijk zijn andere voorbeelden uit de Schrift aan te halen, maar dat is niet nodig. Het is ons genoeg er op te wijzen, dat emigratie — het verhuizen naar een ander land om zich daar blijvend te vestigen — geheel in overeenstemming met de Heilige Schrift is. Dit blijkt duidelijk uit Gods bevel aan Noach en zijn zonen: zijt vruchtbaar en vermenigvuldigt en vervult de aarde. De torenbouwers van Babel wilden daar niet aan. Ze wilden bij elkaar blijven, maar de Heere verwarde hun spraak en verstrooide hen vandaar over de ganse aarde, in alle richtingen.

In de loop der eeuwen is de emigratie doorgegaan en vandaag aan de dag is het einde daarvan nog niet gekomen. Velen zoeken een nieuw vaderland waar nog ruimte is en waar mogelijkheden zijn voor het opbouwen van een goede toekomst.

Ook uit ons land zijn er vroeger en later velen vertrokken naar andere landen en vreemde werelddelen. Ruim een eeuw geleden was er een landverhuizing onder leiding van Scholte en Van Raalte en andere predikanten. Zij vestigden zich in de staten Iowa en Michigan en hebben slechts ten koste van bloed en tranen zich daar een nieuw bestaan kunnen opbouwen. Ze kwamen na veel ontberingen aan. Ze hebben hard moeten werken en vele tegenslagen moeten verduren.

Ruim vijf jaar geleden logeerden mijn vrouw en ik bij Ds. Tamminga in Grand-Rapids. Zij namen ons mee naar de baai, toen nog een onherbergzaam gebied, waar men moest landen, en naar de verschillende plaatsen, waar de vroegere emigranten zich gevestigd hadden. Het is nu een welvarend gebied. De plaatsnamen herinneren aan de afkomst: Holland, Zeeland, Vriesland, Noordeloos enz. We zagen ook de kerk waar Ds. Van Raalte gepreekt heeft, een groot gebouw, dat nog als kerk in gebruik is. We stonden op een begraafplaats, waar vele voortrekkers begraven liggen. We zagen daar graven van kleine kinderen en van vele anderen. Ook daar gaat het leven door en is er moeite en verdriet en dood. Langs de baai, waarover we zoéven spraken, staan mooie huizen en overal zijn aanlegplaatsen voor plezier-boten, waarmee de baai bevaren wordt. Op vele postboxen vinden we nog namen, die herinneren aan de nederlandse afkomst van velen. Ook op winkelpuien en ramen komen veel hollandse namen voor. We kunnen en willen er niet over oordelen hoe het daar thans geestelijk gesteld is. Wel hebben we toen tot onze blijdschap kunnen opmerken, dat er nog kinderen des Heeren wonen.

In de tijd na de tweede wereldoorlog is de emigratie weer op gang gekomen en zijn er ook velen uit ons land naar andere landen verhuisd. Een groot aantal van de emigranten vestigde zich in Canada, vooral in de provincies Brits Columbia in het verre westen, in Alberta, meer in het midden, en in Zuid-Ontario, vrij oostelijk gelegen.

Evenals in de vorige eeuw kwamen vele emigranten uit kerkelijke kringen. Zij hebben de kerken van gereformeerde oorsprong aanzienlijk versterkt, zodat er op vele plaatsen nieuwe gemeenten konden worden geïnstitueerd. Vooral de Christian Reformed Church — de Gereformeerde Kerken van ons land — is daardoor uitgebreid. Er kwamen ook meer Gereformeerde Gemeenten tot openbaring. Na verloop van tijd kwamen er ook kerken, die met de Christelijke Gereformeerde Kerken korrespondentie onderhouden.

We gaan hier niet in op de vraag of allen, die emigreren, dat weloverwogen deden (doen). Abram ging op Gods bevel, maar te vrezen is, dat velen op eigen gelegenheid gegaan zijn en niet in biddend opzien tot de Heere.

Maar hoe dit zij, velen zijn gegaan, jongeren alleen en anderen met hun gezinnen. De meesten keerden niet terug. Zij hebben in het nieuwe vaderland na korter of langer tijd hun bestemming gevonden.

De eerste jaren zijn voor velen moeilijk geweest. Men moest in hoofdzaak zijn eigen weg vinden in een vreemd land. Nieuwe emigranten worden gemakkelijk opgevangen door hen, die daar al ingeburgerd zijn.

Ook onder onze lezers zijn er, die familie in den vreemde hebben. Ons blad heeft ook een behoorlijk aantal lezers in het buitenland, vooral in Canada.

Tegenwoordig komen vele emigranten voor een trip van enkele weken naar ons land om familie en vrienden te bezoeken en omgekeerd zijn er velen, die voor een poosje de hunnen in het verre westen gaan bezoeken. Dat wordt gemakkelijk gemaakt door reizen met charter-vliegtuigen, waardoor de kosten belangrijk lager zijn dan bij reizen per lijn-vliegtuig. Ook is van belang, dat er reisleiders zijn en dat men bij aankomst wordt opgevangen. Men reist met mensen, die allen een gelijk doel voor ogen hebben en verlangend zijn de hunnen weer te ontmoeten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.