+ Meer informatie

Madrid

4 minuten leestijd

Luther trad niet voor niets in het klooster. „Het was Gods wil", zo schrijft hij veel later, „dat ik de wijsheid der hogescholen en de heiligheid der kloosters uit eigen ervaring zou leren kennen". Men zou dan later niet van hem kunnen zeggen dat hij onbekende zonden en misstanden veroordeelde. Er gebeuren in Gods voorzienigheid soms dingen, waarvan nut of voordelig gevolg niet is te voorzien, terwijl het later toch blijkt. Daar hopen wij dan ook maar op tijdens de tweede dag van de vredesconferentie over het Midden-Oosten in Madrid.

Niemand had voorzien dat de Berlijnse Muur in zo korte tijd zou vallen. Weinigen geloofden dat in de Golfoorlog Israël de zelfbeheersing zou kunnen opbrengen om niet terug te schieten. De nu georganiseerde conferentie werd anderhalf jaar geleden nog onmogelijk geacht. Nu is zij een feit. Toch ziet de toestand er in Madrid op dit ogenblik niet echt rooskleurig uit.

Er is eigenlijk geen land ter wereld dat Israels politiek zonder meer steunt. De Palestijnen hebben hun eisen zo ver teruggebracht dat die —min of meel— aanvaardbaar zijn voor Amerika en Europa. De Koude Oorlog is voorbij. Daardoor krijgt het Midden-Oosten extra aandacht. De gewijzigde krachtsverhoudingen in de wereld zouden Sjamir —in theorie— tot concessies kunnen brengen.

Het is echter maar de vraag of dat op de lange duur een werkelijke bijdrage tot vrede zal blijken te zijn. Wij moeten niet vergeten dat er ten diepste sprake is van een conflict met godsdienstige wortels. Volgens extreme moslims zijn de deelnemers aan de vredesconferentie mensen „die oorlog voeren tegen Allah". Die tegenstelling neemt men niet weg door op enkele punten wat toe te geven.

Dat zowel Israëlische als Palestijnse afgevaardigden zich gisteren redelijk tevreden toonden over de openingsrede van Bush kan nauwelijks meer betekenen dan dat hij weinig concreet was. In plaats van de terminologie „land in ruil voor vrede" gebruikte hij de woorden „territoriale concessies". Dat kan uitgelegd worden als vraag om beperkt Palestijns zelfbestuur of gemeenschappelijk bezit van de 'bezette' gebieden.

Deze uitleg sluit overigens wel aan bij de uitdagende maar klare taal van de Israëlische onderminister van buitenlandse zaken, Benjamin Netanyahu, dat Israël feitelijk de enige democratie is in het Midden-Oosten. Met andere woorden: Met een beperkt zelfbestuur krijgen de Palestijnen meer democratische rechten dan indien wordt toegegeven aan de eisen van de PLO.

De regelrechte tegenstanders van Israël durven inmiddels te zeggen dat dit land niet op vrede uit is. Terwijl diezelfde tegenstanders ondertussen hun nauw contact met Arafat bewust publiek gemaakt hebben. Daarbij terdege beseffend hoe zij Israël ermee op het hart trappen. Ze weten deksels goed dat voor Israël elke invloed van de PLO een reden vormde om niet naar Madrid te gaan. Het incasseringsvermogen van Israël moet —gezien ook de extra spreektijd voor de Palestijnen— wel groot zijn. Dat kan slechts met respect vervullen.

De uitkomst van Madrid blijft voorlopig duister. De Amerikaanse president. Bush, heeft als opzet van de conferentie geformuleerd dat „ons doel niet is om alleen oorlog te beëindigen. Wat wij willen is vrede, echte vrede".

Als er één is die weet wat dat betekent, zou het Sjamir moeten zijn. Het Hebreeuwse "sjalom" heeft als grondbetekenis "welzijn", met de nadruk op de materiële kant daarvan, gezondheid, welstand. Deze toestand van vrede ontstaat bij gestabiliseerde verhoudingen in godsdienstig, politiek en sociaal opzicht. Sjalom is dus meer dan de afwezigheid van oorlog. Daar zou Bush op gezinspeeld kunnen hebben.

Die sjalom kan —zo was dat al in het Oude Testament— niet los gezien worden van Gods verbond met Israël. Zonder verbond kan er geen sjalom zijn, maar alleen bedreiging en angst. Zou die vrede bereikt kunnen worden buiten het nieuwe "verbond des volks", buiten Christus om? Volle vrede is slechts aanstaande in de Messias en Zijn rijk.

Hoe zal het gaan in Madrid? De Koude Oorlog is voorbij. Wordt nú het Midden-Oosten meer en meer het terrein van twist? God alleen weet dat. Maar dan nog zullen ooit gerechtigheid en vrede elkaar kussen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.