+ Meer informatie

FRANSE VERKIEZINGEN

3 minuten leestijd

Opnieuw zal volgende maand de Franse president Giscard d'Estaing de handschoen tegen de socialist Mitterrand moeten opnemen. Want ondanks zijn bewering dat hij geen kandidaat van links of rechts is, maar de kandidaat van alle Fransen, dreigen ze hem in de steek te laten. In de oude strijd tussen een neoliberalisme en het socialisme vertolkt door Mitterrand heeft hij zijn voorsprong verloren. Ze kunnen beiden op bijna dezelfde aanhang in het land rekenen.

De communistische invloed in Frankrijk is flink afgenomen. Deze partij bereikte het laagste percentage stemmen in de laatste vijftig jaar. Daar zijn duidelijke oorzaken voor. In de eerste plaats heeft de inval van de Russen in Afghanistan de Franse openbare mening een flinke schok bezorgd. Het gematigde beeld dat de Russen in Frankrijk van zich hebben weten te tekenen, daarbij gebruik makend van een groeiend anti-amerikanisme, viel in één klap uit elkaar. Het communisme bleek anders dan velen geloofden; het bleek bereid te zijn om met inzet van militaire machtsmiddelen zijn zin door te drijven. De terugval van het aantal stemmen op de communisten maakt duidelijk dat de Franse kiezer bang geworden is voor experimenten waarbij Russische steun noodzakelijk is.

Dat beperkt ook de bewegingsruimte, in de tweede ronde voor Mitterrand. De onduidelijke kleur van zijn socialisme heeft het rood van het communisme nodig om de volgende zeven jaar het beleid in Frankrijk te bepalen. Het zal hem moeilijk vallen hun steun te aanvaarden, nu de belangstelling van de kiezer voor dit agressieve „socialisme" dreigt te verminderen.

Maar ook de betrekkelijk gunstige Franse welvaartspositie speelt hun parten. Ondanks 1.6 miljoen werklozen en een inflatiepercentage van 13 procent gaat het in Frankrijk in vele gevallen veel beter dan in de rest van Europa en in de rest van de wereld. En al is Giscard er dan niet in geslaagd zijn hervormingsplannen geheel te realiseren, tijdens zijn bewind is het welvaartspeil in Frankrijk behoorlijk gestegen. Een dergelijk peil vormt geen aantrekkelijke basis voor communistische stemmenwinst.

Met de huidige uitslag in de hand zou dit kunnen betekenen dat op 30 mei Giscard zij het met een kleine meerderheid toch weer voor zeven jaar in het Elysée terugkeert.

Dat is voor Europa te hopen, maar ook voor het gehele vrije Westen. Want Mitterrand in het Elysée zou slechts een verdere venwijdering van Washington en Parijs teweegbrengen. En dat is het laatste waar we op zitten te wachten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.