+ Meer informatie

DOE MAAR GEWOON

3 minuten leestijd

TREND

Het is alweer een poosje geleden, maar het trok wel de aandacht: het pleidooi dat de Heidelbergse (!) theoloog prof. dr. Christian Möller hield voor de normale kerkdienst. Hij keert zich tegen de trend die in steeds meer kerken zichtbaar wordt: van alles uit de kast halen om de mens van nu nog een beetje te boeien.

We moeten toch alles doen wat we kunnen om de leegloop van de kerken te keren? Daarom moeten kerkdiensten evenementen zijn met een speciale liturgie, een te gekke band, dans, drama.

Een andere Duitse professor, Hans-Jürgen Luibl, noemde dit ‘het virus van het bijzondere’. Daar hangt natuurlijk wel een prijskaartje aan. Niet alleen qua kosten, maar ook als het om tijdsinvestering gaat. Er zijn pastores die wekelijks achter zichzelf aanhollen, omdat het zoveelste bijzondere idee met de zoveelste bijzondere kerkelijke accessoires uit de hoge hoed getoverd moet worden.

Een collega die door een commissie uit zijn gemeente voortdurend ‘achtervolgd’ werd, vertrouwde mij in een openhartige bui eens toe: ‘Ik word er doodmoe van!’

TEKEN

Zou bovenstaande nu geen teken aan de wand zijn? Prof. Möller geeft aan dat het genoemde virus op den duur ziek maakt.

M.i. is het een symptoom van een dieper liggend probleem. Blijkbaar geloven we niet meer in de kracht van het eenvoudige Evangelie. En dan komt de vraag op ons af: weten we zelf nog wel door een persoonlijk geloof dat het Evangelie een kracht van God tot zaligheid is voor ieder die gelooft? Dynamiet dat in staat is bunkers van verzet op te blazen, harde harten te verbreken en daarin plaats te maken voor Christus?

Peilen we de diepte van de verdorvenheid van het menselijk hart wel als we denken met wat leuke dingen mensen te kunnen boeien en vasthouden?

Ik moest denken aan het boek van wijlen ds. A.M. Lindeboom: ‘De theologen gingen voorop’, waarin hij allerlei voorbeelden geeft van de manier waarop de toenmalige Gereformeerde Kerken ontmanteld werden. Daar zaten heel wat voorbeelden van ‘opleuking van kerkdiensten’ onder. En wat is het resultaat geweest? De kerken liepen nog harder leeg. Als je een snoepje hebt opgezogen, moet je weer wat anders.

TERUG

Prof. Möller pleit ervoor dat gemeenten stap voor stap de heel gewone kerkdiensten weer invoeren. Hij geeft er ook nog dit argument bij: ‘Het mooie daaraan is ook dat die niet door de voorganger en zijn team te hoeven worden uitgevonden. Die tijd kan nu besteed worden aan een bezoekje’.

Laten we niet proberen een ‘entertainmentkerk’ te zijn. We verliezen het op dat punt altijd van de wereld. Laten we geloven in de kracht van het Woord. Laten dienaren van het Woord investeren in een gedegen prediking, gericht op de mens van deze tijd, met oog voor jongeren en hun vragen.

Hoe zei Kohlbrügge het ook alweer? ‘Werp het Woord er maar in, en u zult wonderen zien’.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.