+ Meer informatie

kaalifeó/^k Verhuizen is tóch leuk

4 minuten leestijd

Gisteren had ze het druk met helpen om haar kamertje gezellig te maken. Maar nu weet ze niet wat ze moet doen. Morgen gaat ze naar school, een vreemde school, met allemaal vreemde kinderen, 't Had haar eerst heel erg leuk geleken. Ze zou vertellen over de grote stad waar ze gewoond heeft. Ze zou nieuwe vriendinnetjes krijgen. Maar opeens lijkt het haar helemaal niet leuk meer. 't Zal er vast zo fijn niet zijn als op de vorige school. Wat had ze een aardige juf en wat speelde ze altijd leuk met EUy, Jannie en Corine. Stel je voor, dat ze hier geen vriendin krijgt. Hè, wat vreemd dat ze zomaar ineens terug verlangt naar het vorige huis. En nu woont ze hier nog maar pas! Gertje speelt met zijn blokken en heeft geen erg meer in Rianne. Ze zegt tóch niets tegen hem! komt een grote hond aan. Laat ze nu maar gauw teruggaan, want van grote honden is ze bang! Rianne gaat een zijstraat in. Eens kijken, nu moet ze daér de hoek om, dat zijn dezelfde huizen als van hun. Als ze deze straat uitloopt, en wéér de hoek omgaat, is ze in de straat waar ze woont. m'n vriendin, zij is vorige maand verhuisd," vertelt Inge, ,,leuk zeg, dat jullie daar nu wonen!" Inges moeder lacht. „Jij denkt zeker: Misschien krijg ik dan toch weer een vriendin terug in Jolanda's plaats!" Inge lacht maar eens en zegt: „Zal ik even meelopen? Als je soms weer verkeerd gaat!" Rianne vindt het best, Inge lijkt haar een leuk meisje. „Dus je gaat niet met mij mee boodschappen doen?" vraagt haar moeder.

„Zullen we samen gaan? Hier in de buurt woont niemand uit onze klas, die op de Calvijnschool gaat. O, maar misschien ga jij daar ook niefnaar toe," bedenkt ze zich ineens. ,,Ja, daar ga ik wel naar toe," zegt Rianne. „En in welke klas kom je?" . „In de derde". „Dus bij mij! Leuk, zeg!" juicht Inge.

Intussen zijn ze bij Riannes huis aangekomen. En verlangde Rianne eerst erg om thuis te zijn, nu blijft ze graag nog even buiten!

De voordeur gaat open en mama komt naar buiten, ,,'k Wilde juist gaan kijken waar je bleef!", zegt ze. „Je kon wel verdwaald zijn in zo'n heel vreemde plaats". „Dat was ik bijna en ik was helemaal niet ver gegaan", zegt Rianne. „Maar alle straten en huizen zijn hetzelfde! Zij heeft even de weg gewezen, haar vriendin heeft in ons huis gewoond!" „Wat leuk, zeg!" vindt moeder.

„En zij komt op dezelfde school en in dezelfde klas als ik," zegt Inge.; 9. Ik zit nu in het duini Niks fijn hoor. "k i>.eb er reuze spijt van dat ik niet in het korenveld gebleven ben. Daar was er tenminste nog een sloot waarin Je Je zo beerlijk verstoppen kon. Maar hier? Zand, niets dan zandt En maar af en toe een struik. Meer niet. 't Is me wat hoor, als Je hier al een paar dagen bent. Het begint me hier toch zo te vervelenl Moet Je nou zo'n duin eens zien. Zand, allemaal geel zand m'n ogen gaan er zeer van doen. Ik boor de zee ruisen. Telkens als ik recht op ga zitten hoor Ik het toch zo goedt Ma«r gisteren was het nog veel leuker) Toen heb ik de zee echt. gezien, 'k Zat boven op het topje van het duin. Wat prachtig was dat. Wat een golven zegl En wat een leuke scheepjes, "k Heb ze zien varen en zien dobberen op de golven. En waaien dat het deedl Ik knipperde met m'n ogen want die zandkorrels waren toch zo scherp. Maar mooi vond ik hett Zoiets had ik nog nooit gezien. Ik kwam nooit veel verder dan het korenveld en de droge sloot en nu zit ik boven op een duin. t Is jammer dat ik hier geen fijn plekje kan vinden. Wat zou dat fijn zljnl In de zon liggen en de hele dag een beetje naar die scheepjes UJken. Nou en toen ineens had Ik een heleboel narigheid....

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.