+ Meer informatie

Probeer aan minder zoet te wennen

4 minuten leestijd

Vrijwel iedereen houdt van een zoete smaak. Zelfs pasgeboren baby's vertonen een soort grijns als ze iets zoets proeven. Bij smaken zoals zuur, bitter en zout kijken ze eerder gekweld. Dit hebben wetenschappers onderzocht. De uitkomst doet ons niet verbaasd staan; want wie houdt er nu niet van zoet? We gebruiken vooral honing, riet- en bietsuiker om aan onze voeding een zoete smaak te geven. Helaas zijn aan deze zoetstoffen twee grote nadelen verbonden. Het is in de eerste plaats slecht voor ons gebit en bovendien wordt men er snel te zwaar door. Vooral als we ook nog suiker in de koffie en de thee doen, gebruiken we op die manier erg veel suiker op een dag. Die hoeveelheid energie (kilojoules/kilocalorieën) is al gauw te vergelijken met 1 a 2 boterhammen inclusief beleg. Een zoete smaak aan koffie en thee is wel af te leren. Zó goed zelfs, dat na ongeveer twee maanden de zoete smaak niet eens meer wordt gemist. Maar dan moet u die twee maanden niet smokkelen en dus heel consequent geen suiker in de koffie en de thee doen. Dus ook niet die ene keer dat kleine schepje... Het helpt soms ook om de thee een tijdlang wat slapper te zetten dan u gewend was. Of koop eens thee met een fruitsmaakje, bij voorbeeld sinaasappelthee. Misschien houdt u zelfs wel van een scheutje melk erdoor? Allemaal manieren om aan een minder zoete smaak te wennen.

"Zoetjes"
Mocht het u uiteindelijk beslist niet lukken om de zoete smaak af te wennen en u wilt liever geen suiker meer gaan gebruiken, dan kuntu denken aan het gebruik van de zogenaamde "zoetjes". De zoetstoffen op basis van cyclamaat en saccharine zijn een tiental jaren geleden nogal in opspraak geraakt. Uit proeven met ratten bleek dat deze stoffen kankerverwekkend waren. In deze onderzoeken waren echter abnormaal grote hoeveelheden van deze zoetstoffen gebruikt. Bij gebruik van meer normale hoeveelheden bleken er geen schadelijke effecten te zijn. De zoetstoffen zijn dan ook niet uit de handel genomen in Nederland. Voorzover tot nu toe uit onderzoek is bekend lijkt een normaal gebruik van zoetjes geen kwaad te kunnen. Er zijn veel verschillende soorten zoetjes te koop. De meeste van deze zoetjes leveren geen of heel weinig energie. Zoetstoffen op basis van aspartaam zijn nogal prijzig maar wèl goed van smaak. Dat wil zeggen: er is geen bittere nasmaak waar te nemen. Aspartaam is opgebouwd uit aminozuren. Dit zijn natuurlijke bestanddelen van voedingsmiddelen die eiwitten bevatten, zoals vlees, peulvurchten, melkprodukten, enzovoort. Voorbeelden van zoetstoffen op basis van aspartaam zijn: Canderel (tabletten of schepje zoet), Hermesetas Gold tabletten, en Hermesetas Gold strooizoet. Zoetstoffen op basis van cyclamaat en saccharine leveren eveneens geen energie (kilojoules/kilocalorieën). Voorbeelden hiervan zijn Natrena en Sukrettine.

Sorbitol
Een zoetstof die veel voorkomt in produkten "speciaal geschikt voor diabetici" is sorbitol. Het is een stof die gewoon in de natuur voorkomt, onder andere in besvruchten. Sorbitol levert wèl energie, net als suiker en honing. Het is niet slecht voor het gebit. Het wordt daarom ook wel gebruikt in "suikervrije kauwgum". Van Sorbitol mag u niet te veel in één keer gebruiken, want anders kunt u er flinke buikkrampen en zelfs diarree van krijgen. Per keer mag een volwassene ongeveer 20 gram gebruiken en per dag niet meer dan 40 gram. Die hoeveelheid is met een reep chocola gezoet met sorbitol al bereikt. Sommige mensen verdragen zo'n hoeveelheid wèl goed, maar zij zijn er dan waarschijnlijk al langer aan gewend geraakt. Het blijft in ieder geval verstandig om eerst eens het etiket te lezen alvorens u iets wilt eten met onbekende zoetstoffen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.