+ Meer informatie

VS in de ban van Thomas versus Hill

Twee geloofwaardige mensen vertellen twee tegenstrijdige verhalen

6 minuten leestijd

WASHINGTON - „Zij liegt". „Nee, hij liegtr „Ik geloof Clarence Thomasr „Ben je nou gek geworden? Deze vrouw komt te geloofwaardig over". In iedere winkel, restaurant of waar dan ook in de VS is het onderwerp van gesprek: Clarence Thomas en Anita Hill.

• Heel Amerika kijkt en luistert naar • het aangrijpende drama in Washington, waar twee zeer geloofwaardige, sympathieke mensen staan met twee verhalen die haaks op elkaar staan. Is Clarence Thomas schuldig aan „ongewenste intimiteiten"? Of is Anita Hill schuldig aan meineed? Het drama hield eind vorige week het land volledig in zijn greep en het is nog lang niet voorbij. Of Clarence Thomas nu vandaag door de hele Senaat bevestigd wordt als rechter in het Hooggerechtshof of niet, deze affaire zal een lange nasleep hebben.

Met de nominatie van Clarence Thomas had George Bush een briljante zet gedaan. Thomas was de zwarte verpersoonlijking van de ..Amerikaanse droom". Bovendien had hij conservatieve overtuigingen. Het Witte Huis wist dat de linkervleugel van de Democratische Partij tegen elke kandidaat, wie dan ook, zou stemmen.

Daarom koos Bush een zwarte opvolger voor de eveneens zwarte rechter Thurgood Marshall. Bush en zijn adviseurs wisten dat de Democratische senatoren uit de zuidelijke staten niet tegen een zwarte kandidaat zouden kunnen stemmen. Met als resultaat: de Republikeinse minderheid zou samen met de zestien stemmen van zuidelijke senatoren voldoende zijn om Clarence Thomas in het Hooggerechtshof te krijgen.

Anita Hill

De ideologische tegenstanders (met name de pro-abortuskrachten) van Clarence Thomas reisden stad en land af om iets tegen hem te vinden. Juan Williams, een bekende verslaggever van de Washington Post die in de jaren tachtig een paar artikelen over Thomas had geschreven: „De hele maand september kreeg ik telefoontjes van de stafleden van Democratische senatoren belast met de nominatie van Thomas. Had Thomas ooit geld van de Zuidafrikaanse regering gekregen? Sloeg hij zijn vrouw? Heeft hij onjuiste onkostendeclaraties ingediend? Een gefrustreerd staflid vroeg uiteindelijk: Heb je dan niets wat wij kunnen gebruiken om Thomas te stoppen?"

In de loop van september heeft een staflid van senator Edward Kennedy contact gehad met Anita Hill, professor in de rechten aan Oklahoma University. Wie het eerste dit contact gezocht heeft, is nog niet zeker. In ieder geval heeft Anita Hill contact opgenomen met de senaatscommissie.

Hill vertelde dat Thomas zich in 1981 en 1982 schuldig had gemaakt aan „ongewenste intimiteiten". Hill was Thomas' medewerkster op het ministerie van onderwijs en op de afdeling mensenrechten van het ministerie van justitie.

De voorzitter van de senaatscommissie, Joseph Biden, gaf De FBI opdracht de zaak te onderzoeken. De FBI verhoorde Hill en Thomas en stelde een rapport op. In de zeven dagen die voorafgingen aan 1 oktober hebben de commissieleden dit rapport gelezen. Ze kwamen tot de conclusie dat de beschuldigingen van Hill geen verdere aandacht verdienden en zagen geen enkele reden de stemming in de Senaat, gepland voor 1 oktober, uit te stellen.

Een lek

Maar de stafleden van de senatoren Kennedy en Metzenbaum hadden andere ideeën. Op 29 september werd het rapport gelekt naar het dagblad New York NewsDay en naar Nina Totenburg, verslaggeefster van de omroep National Public Radio. Mevrouw Totenburg nam contact op met Hill en nam een interview voor de radio af. Hills beschuldigingen waren nu in heel Amerika bekend. Het hek was van de dam en de bevestiging van Thomas, die zo zeker leek, was opeens uiterst onzeker.

Pro-abortusorganisaties, die al eerder fel tegen de nominatie waren, grepen het verhaal met beide handen aan: met de „ongewenste intimiteiten" hadden ze een aanklacht die de factor „ras" uitschakelde. Democratische senatoren die niet tegen een zwarte kandidaat durfden te stemmen, hadden nu een reden om toch nee te zeggen. Door deze hetze besloot de Senaat op 1 oktober de stemming een week uit te stellen.

Lynching

De hoorzittingen van de senaatscommissie begonnen afgelopen vrijdag met de twee kroongetuigen, Anita Hill en Clarence Thomas. Anita Hill sprak zes uur lang met de commissie. Onder ede gaf ze vele details van de „ongewenste intimiteiten". Zo zou Thomas haar regelmatig de details van pornografische films verteld hebben. Ze was kalm, zeker. Na afloop van haar optreden vroegen miljoenen Amerikanen zich af: Hoe kun je haar niet geloven?

Thomas sloeg hard terug. Hij ontkende elk incident. Hij ontkende dat hij ooit iets dergelijks had kunnen doen. Misschien had hij een grapje gemaakt dat zij verkeerd begrepen had? Niets daarvan. Thomas noemde de hele hoorzitting een „circus, een schande voor de natie". Hij was het slachtoffer van verschillende belangenorganisaties. Thomas noemde het proces een „high-tech lynching".

Geëmotioneerd vertelde Thomas dat hij eens meende dat het in Amerika mogelijk was alle barrières te overwinnen: armoede en rassendiscriminatie, alles. Maar sinds het begin van zijn voordracht tot opperrechter had hij geen enkele dag meer plezier gehad. En nu dit: Zijn naam, zijn reputatie was vernietigd en niets, niet eens de bevestiging zelf, zou dat kunnen teruggeven.

Het optreden van Thomas vrijdagavond maakte een geweldige indruk. De vele „man in de street"-interviews waren duidelijk: Clarence Thomas heeft de publieke opinie nu met zich mee.

De waarheid

De vraag die naar boven komt is simpel: wie van de twee vertelt de waarheid? Hill beschuldigt, Thomas ontkent.

De beschuldigingen tegen Thomas klinken bijna ongelooflijk. Ze passen niet bij het karakter van de man. Mannen die zich schuldig maken aan „ongewenste intimiteiten" plegen dit misdrijf over het algemeen veel vaCLARENCE THOMAS ker. Tot nu toe is er geen enkele vrouw naar voren gekomen met een soortgelijk verhaal. Integendeel. Vele oud-medewerksters spreken van een „gentleman", die iedereen fair behandelde.

Trouwens, Thomas stond aan het hoofd van het ministerie dat belast is met de wettelijke vervolging van personen die zich schuldig maken aan ongewenste intimiteiten. Hij hielp de wet op te stellen en lapte hij die dan zelf aan zijn laars? Het is niet overtuigend.

Anita Hill dan? Ondanks de pikante details van haar 'gesprekken' met Clarence Thomas blijven enkele vragen onbeantwoord. De eerste is dat ze geen enkel bewijs heeft.

De tweede vraag: waarom is ze met Thomas meegegaan van het ministerie van onderwijs naar het bureau voor mensenrechten, dat valt onder het ministerie van justitie? Als deze „ongewenste intimiteiten" zo traumatisch voor haar waren, waarom heeft ze dan deze kans niet aangegrepen om van hem af te komen? Hill: „Ik was bang onder een nieuwe baas mijn baan bij het ministerie van onderwijs te verliezen". Dit kan volgens de Amerikaanse wet nooit gebeuren. 'Het vreemde hiervan is dat Hill dit niet wist, terwijl ze toch advocate is.

De derde vraag behelst Anita Hills motivatie. Waarom komt ze pas nu? Waarom heeft ze tien jaar gewacht?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.