+ Meer informatie

Samenleving verbant en stervenden uit haar midden

Hospice-beweging gaat ook in Nederland van start

2 minuten leestijd

In 1967 stichtte Cicely Saunders in een voorstad van Londen een huis waarin zij patiënten in het laatste levensstadium verzorgde. Zij noemde dit geen kliniek of ziekenhuis, maar bewust hospice (gasthuis). Dit doet ons denken aan de Middeleeuwen, toen in gasthuizen de zieken verzorgd werden. Deze gastvrijheid is dus blijven bestaan. Er zijn in Engeland, Duitsland, de Verenigde Staten, Canada en India hospices waar men zich toelegt op de hulp aan stervenden.

Ook in ons land krijgt men de laatste jaren steeds meer aandacht voor de hospice. Het is immers de wens van vele mensen om thuis te mogen sterven. Voor een groot aantal van hen is dit onmogelijk. Ze wonen alleen, er is te weinig familie, of de familie woont te ver weg, of de familie is niet bereid om voor hen te zorgen. Lijden en sterven zijn naar verzorgingshuizen, verpleeghuizen en ziekenhuizen verbannen. De samenleving is daardoor niet meer gewend ermee om te gaan. Niet minder dan 60 procent van de mensen overlijdt in deze instellingen. Het is vanuit deze achtergrond en gestimuleerd door verschillende kerkeraden, het Nederlands Artsenverbond en andere pro-life-organisaties dat de Stichting Schuilplaats drie hospiceprojecten voor terminale zorg ontwikkeld heeft. Zo startte Katwijk aan Zee vorig jaar december. Dit jaar zullen Rotterdam en Huizen van start gaan.

Persoonlijke zorg

Het is onbegrijpelijk dat de overheid in haar bezuinigingswoede zich nog nauwelijks met de hospice heeft beziggehouden. De gemiddelde kosten van een hospicebed liggen op 90 gulden per dag en die van een ziekenhuisbed op 450 gulden... Het doel is ook niet om nieuwe ziekenhuisjes op te zetten, maar in de eerste om plaats aanvullende thuishulp aan familie, buren, wijkverpleging en gezinsverzorging te verlenen. Is opname van een zieke nodig, dan kan dit in een hospice. In een tehuis dus, bij voorkeur in de eigen plaats, waar niet alleen de pijn bestreden wordt, maar de zieke ook alle persoonlijke zorg krijgt van arts, verpleegstaf, predikant enzovoorts. In ziekenhuizen is door de bezuinigingen de werkdruk zo toegenomen dat men voor persoonlijke zorg geen tijd meer heeft. Door de goede zorg en de eigen vertrouwde omgeving wordt de vraag naar euthanasie voorkomen. Het is toch immers de taak van de kerk de naaste in nood de nodige medische, sociale en pastorale zorg te geven!




Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.