+ Meer informatie

,,Waarom gaat u naar de kerk?''

4 minuten leestijd

Waarom gaat u naar de kerk? Uit gewoonte of naar gewoonte? Omdat het moet of omdat het mag? Er zit een groot verschil tussen deze antwoorden. Kerkgang is geen louter godsdienstige plicht, maar een voorrecht!

De opmerkzame lezer zal direct zien dat de vraag boven deze rubriek niet zo heel veel verschilt met de vorige keer. Voor alle duidelijkheid:
de toevoeging "een vraag aan critici" was niet van mij, maar van de redactie. Iemand reageerde op deze "ondertitel", omdat hij zich als kritisch kerkmens aangesproken had gevoeld. Het is echter geenszins mijn bedoeling om uw kritiek uit te lokken, maar om met u na te denken over de vraag: „Wat is er aan de hand in kerkelijk Nederland?" Met deze vraag willen wij elkaar de spiegel voorhouden met het doel om de grote waarde van kerk, kerkgang en kerkdienst weer te gaan inzien. Wij zijn al zoveel kwijtgeraakt van het grote goed, dat God ook in dit leven heeft weggelegd voor allen, die Hem vrezen. En wij dreigen nog meer te verliezen als wij niet willen nadenken over de geestelijke achteruitgang, die zich heeft ingezet in kerkelijk Nederland en die aan geen enkel kerkverband voorbij gaat. In "Pastoraal" wil ik met u stilstaan bij het Woord, dat in deze geestelijke crisis de enige weg wijst om uit allerlei verwarring en verstarring waarin wij verstrikt kunnen zitten, verlost te worden. Daarvoor is het beslist nodig enkel en alleen te luisteren naar wat de Heere zegt: „Staat op de wegen en ziet toe en vraagt naar de oude paden, waar toch de goede weg zij en wandelt daarin, zo zult gij rust vinden voor uw ziel" (Jer. 6:16).

Waarom?
Waarom gaat u naar de kerk? Het "waarom" ligt dus in het verlengde van het eerder gestelde "hoe" (gaat u naar de kerk?). Het kan niet anders of bij een rechte voorbereiding op de kerkdienst wordt ook beseft hoe groot het voorrecht wel is om naar de kerk te kunnen gaan. De gang naar Gods huis wordt dikwijls zo gedachteloos gemaakt. Wij vinden het alles zo vanzelfsprekend. Het is zondag, dus... Wij behoren tot een kerk en daarom... Wat verdwijnen veel van deze vanzelfsprekendheden als wij door ziekte of andere oorzaken enige tijd niet in staat zijn geweest om naar de kerk te gaan. Wanneer de kerkgang gemist wordt. Wanneer wij wel wilden, maar niet konden opgaan. Weet u daarvan? Hoe branden mijn genegenheden om 's Heeren voorhof in te treden!

Naar gewoonte
Wat kan er veel veranderen in ons leven wanneer wij gaan inzien dat het een bewijs van Gods genade is dat wij naar de kerk kunnen gaan. Dan zal de kerkgang niet langer een sleur zijn, maar een onverdiend voorrecht, dat ons enkel en alleen door Gods goedheid geschonken wordt. Waarom gaat u naar de kerk? Toch niet uit gewoonte? Toch niet omdat het moet? Of omdat het nu eenmaal zo hoort? Wat kunnen de antwoorden op deze korte vraag uiteenlopen. Wanneer u geen andere antwoorden kunt geven dan de bekende en veel gehoorde, dan vrees ik dat u nog nooit de vreugde hebt gesmaakt van het naar de kerk komen in de gezindheid van de psalmdichter. „Ik ben verblijd, wanneer men mij godvruchtig opwekt: zie, wij staan gereed om naar Gods huis te gaan!" Van de Heere Jezus lezen wij dat Hij naar Zijn gewoonte, op de dag van de sabbat, in de synagoge ging (Luk. 4:16). Naar gewoonte is wat anders dan uit gewoonte!

Moeten of mogen
U kent het verschil? Wie uit gewoonte naar de kerk gaat, gaat omdat hij moet. Wie naar gewoonte naar de kerk gaat, gaat omdat hij mag.
Uit gewoonte kan een "nare" gewoonte worden. Een ondragelijke last, het vervullen van een godsdienstige plicht. Maar de dienst des Heeren is toch een liefdedienst. En de ware liefde kent de innerlijke betrokkenheid op het Woord, dat het leven van ons leven is geworden. Het Woord, waarin de Heere Zelf tot ons komt. Zich openbaart als die genadige Ontfermer. Die om Christus' wil geen lust heeft in onze dood, maar daarin dat wij ons bekeren en leven. Wordt het dan geen wonder, dat wij nog een plaats mogen innemen in Gods huis? Nee, het ligt veel persoonlijker. Dat ik nog in de kerk mag komen, die nooit uit mezelf naar God heb gevraagd. Sterker nog:
van nature leeft het in mij „ik heb geen lust aan de kennis van Uw wegen." Wanneer mijn ziel daar amen op leert zeggen dan is het niet langer een vraag voor mij. Waarom ga ik naar de kerk? Daarom, omdat God het zo waard is om gediend te worden. De Heere is goed en recht; daarom zal Hij de zondaars onderwijzen in de weg (Ps. 25:8). Bent u zondaar voor God geworden? Dan zult u Zijn onderwijs niet kunnen missen. Dan zult u daar zijn, waar Hij Zijn volk vergadert.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.