+ Meer informatie

Disneyland in Hyde Park...

Major wil groenvoorzieningen in Londen van de hand doen

4 minuten leestijd

LONDEN - De appel valt niet ver van de boom. Privatiseerde Margaret Thatcher verschillende staatsinstellingen, haar politieke erfgenaam gaat op dezelfde weg voort. John Major heeft aangekondigd de koninklijke parken van de hand te willen doen aan commerciële instanties. De Britten zijn geshockeerd.

De mist strekt zich als een deken over Richmond Park uit. In de nevel valt een kudde herten waar te nemen. De dieren bewegen zich op sierlijke wijze langs de eeuwenoude knoestige eiken die het heuvelachtige heidelandschap in het westen van Londen rijk is.

In Hyde Park, de groene long van de Britse hoofdstad, waar in de 16e eeuw Henry VIII op herten jaagde, is men anno 1991 aan het joggen, wordt paard gereden, wordt voetbal gespeeld en maken verliefde stelletjes een wandeling. En in St. James' Park voederen toeristen op hun traditionele wandeling van Buckingham Palace naar Downing Street duiven, waterhoentjes en zwarte zwanen.

Levensstijl

Maar plotseling dreigt deze parkharmonie wreed verstoord te worden. De regering van Tory-premier Major wil de prachtige parken, alsof het om een staatsonderneming als de spoorwegen gaat— privatiseren. Het volk is woedend. De traditionele "outdoor"levensstijl is in gevaar.

De Royal Parks in en om Londen -in totaal elf, van het bijna duizend hectare grote Richmond Park tot de 23 hectare van Primrose Hill— zijn net als kastelen en cricket, „liefdesobjecten", „een deel van ons culturele erfgoed", aldus de Sunday Telegraph.

Zowel in de winter als in de zomer zoeken miljoenen Britten ontspanning in de koninklijke tuinen. Dat gebeurt via de 28 ambtelijk geregistreerde recreatiemogelijkheden. Iedereen mag er tennis of rugby spelen, voetballen of zelfs vissen als er water is.

In de Royal Parks vallen klasseverschillen weg. De toegang is gratis. Men betaalt slechts een kleinigheid voor het huren van een ligstoel of een roeiboot. Honderdduizenden luisterden afgelopen zomer naar Luciano Pavarotti zonder daarvoor een penny neer te tellen.

Uitgerekend minister Michael Heseltine van milieuzaken (in de volksmond: „tarzan") wil nu de zelfs in de winter groene volksparken privatiseren. Sinds 1851 worden ze door de regering beheerd, formeel zijn ze nog altijd bezit van de kroon. Net als Majors voorgangster Margaret Thatcher staaatgoederen als de ptt aan de beurs voor een appel en een ei van de hand deed, moeten vanaf februari de pronkstukken van Britse tuinierkunst aan particuliere ondernemingen overgedragen worden.

Koninklijke familie

De gevolgen van deze ontwijding van nationale heiligdommen zijn immens: kermisachtige toestanden als Disneyland in Hyde Park en op het edele groen van Hampstead Heath. Hertejacht voor vermogende industriëlen in Richmond Park. En in leren jassen gestoken bewakers op motors in plaats van de hulpvaardige parkwachters van de "Royal Parks Constabulary"

Een jammerkreet steeg op van het eilandenrijk. „Laat alle klokken van Londen alarm luiden", eisten Engelsen in lezersbrieven via de dagbladen. Milieubeschermers protesteerden tegen het feit dat men het „volk zijn parken wilde afnemen, zodat ondernemers zich konden verrijken".

De conservatieve Londense journalist Peregrine Worsthorne ontzette zich over het „bijna moedwillig perverse en provocatieve privatiseringsplan van de miljonair Heseltine, „die zich met zijn groene laarzen en getooid in een loden jas zich graag uitgeeft als de dicht bij de natuur levende edelman".

Zelfs de koninklijke familie zou ontstemd zijn over de regeringsplannen. Het park rond Buckingham Palace blijft vanzelfsprekend verschoond van carroussels en worstkramen. Milieu-prins Charles en prinses Di moeten er echter van uitgaan dat voor de ramen van hun paleis in de openbare Kensington Gardens de commercie zal toeslaan.

De Britten kregen begin november al een gevoelige klap toen de London Ecology Unit na inspectie van de 122 groenvoorzieningen die de hoofstad telt, een alarmerend rapport uitbracht: de parken worden stuk voor stuk volgebouwd, zonder dat de burgerij daarvan in kennis is gesteld.

Winston Churchill

De hoop dat publiek verzet de privatisering van de Royal Parks zal afwenden, is onwaarschijnlijk. In 1989 stootte Margaret Thatcher het waterleidingbedrijf af. Hiermee ging ze lijnrecht in tegen de zin van het volk, dat liever had dat de watervoorziening in handen bleef van de staat. De gevolgen van deze privatisering Foto EPA hebben de ergste verwachtingen overtroffen, aldus Labour-afgevaardigde Ann Taylor: ,De water-magnaten plegen roofbouw met grondwatervoorraad, drijven de prijzen voor het noodzakelijke vocht de hoogte in en investeren de geweldige winsten die ze maken in 'water-objecten' als hotelsent v-stations".

Hetzelfde vrezen de tuin-vrienden als de Royal Parks de weg van het water gaan. De Sunday Telegraph schilderde zijn traditie-bewuste lezers hoe twee belangrijke premiers uit het verleden, een linkse en een rechtse, op de park-plannen van de Major-regering gereageerd zouden hebben. Labours Clement Attlee, adus het conservatieve blad, zou „nog geen tel naar het plan geluisterd hebben". De Tory Winston Churchill daarentegen zou „in woede zijn ontstoken".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.