+ Meer informatie

Kind na ontvoering vaker opgespoord

Verdragen vergemakkelijken opsporing

4 minuten leestijd

DEN HAAG (ANP) Van de 98 gevallen van kinderontvoering die Justitie in Den Haag de laatste twaali maanden op haar bord heeft gekregen, zijn er rond de zestig opgelost. Dat cijfer betreft niet alleen ontvoering van kinderen naar het buitenland, maar ook omgekeerd ontvoering van kinderen naar Nederland.

Dat verklaarde mr. M. T. E. Ford-Claassen, hoofd van de afdeling internationale rechtshulp van het ministerie van justitie, vorige week op een in Den Haag gehouden conferentie over interculturele huwelijken en de positie van de kinderen daarbij. Haar afdeling is, op basis van twee door Nederland ondertekende internationale verdragen over kinderontvoering, de zogenoemde "centrale autoriteit" die net als in de andere verdragslanden coördinerend optreedt om dergelijke kinderroof optelossen.

De conferentie, georganiseerd door International Social Service Nederland (ISS) —een internationale organisatie voor maajschappelijk werk- trok bezoekers uit veel landen en van verschillende pluimage. Vertegenwoordigers van ISS-organisaties in Europa, maar bij voorbeeld ook uit Marokko, Tunesië, Turkije, beleidsfunctionarissen van de Nederlandse ministeries van justitie en WVC, en binnen- en buitenlandse wetenschappers wisselden drie dagen achtereen van gedachten over de vraag hoe internationaal tot een betere aanpak van het probleem van internationale kinderontvoering te komen.

Van grote betekenis in tal van affaires van kinderontvoering is het bestaan van de twee internationale verdragen die ook Nederland heeft geratificeerd. Het gaat om het Europese Verdrag en het Haags Verdrag, beide al elf jaar geleden tot stand gekomen. Nederland heeft de verdragen pas vorig jaar ondertekend.

Deze verdragen moeten het mogelijk maken gevallen van kinderontvoering effectief op te lossen en liefst snel. „Het is bekend dat kinderen een ander gevoel van tijd hebben. Hoe langer een kind zich in een veranderde situatie bevindt -geregeld gehersenspoeld door de ouder die het kind heeft ontvoerd - des te groter is het gevaar dat flinke extra ellende ontstaat wanneer het kind uiteindelijk terugkeert naar het oorspronkelijke adres", aldus een van de sprekers op het congres.

Een belangrijk probleem voor óndertekenaars van de twee verdragen is de beperkte reikwijdte van de twee overeenkomsten. Bij voorbeeld Marokko, een land waar Nederland veel mee van doen heeft gezien het grote aantal Marokkaanse mannen en gezinnen die naar ons land zijn getrokken, heeft geen van beide verdragen ondertekend.

Onder andere door de opstelling van zo'n land als Marokko blijven veel ontvoeringszaken -de andere 40 procent van de 98 aangemelde gevallen— onopgelost. „En veel gevallen krijgen we als centrale autoriteit niet eens te horen, omdat er toch geen verdrag is, zodat wij geen rol spelen", aldus Ford-Claassen. Dus het gaat om veel meer dan veertig kinderontvoeringen.

Familierecht

Schrijnend

De gevallen die de medewerkers van ISS -de experts op dit terrein— terloops aan de orde stelden, zijn schrijnend. Een Nederlandse kinderrechter die in het geheim verstuurde brieven van een kind uit Marokko ontvangt, waarin het beschrijft hoe ellendig het is om nu in Marokko -adres onbekend— te zijn. Daarheen is het kind door de vader ontvoerd.

Marokko wil het Haagse verdrag wel ondertekenen, maar wanneer, is niet duidelijk. Marokkaanse vertegenwoordigers op de conferentie verklaarden dat de intentie voor ondertekening in hun land wel aanwezig is, maar dat een en ander nog door de amtelijke en parlementaire molen moet. Probleem is, dat het Marokkaanse familierecht haaks staat op het Europese.

Een ander geval: een echtpaar met drie kinderen, man Tunesiër en vrouw Duitse, besluiten voor een oriëntatiebezoek naar Tunesië te gaan, om te bekijken of dat land mogelijkheden biedt voor definitieve vestiging. Daar aangekomen komt de vrouw tot het besluit dat het gezin niet in Tunesië moet blijven. De man zegt: Ga jij maar terug, ik blijf en de kinderen hou ik hier ook.

Het is niet duidelijk hoe de wetsstelsels met elkaar kunnen worden verzoend. Marokko wenst overigens het een en ander met Nederland te regelen via een bilateraal verdrag, zoals ook met België en Frankrijk is gebeurd. Een verzoek daartoe ligt al enige tijd bij minister Hirsch Ballin van justitie op tafel. Nederland wil echter niet weten van zo'n bilaterale aanpak, aldus Ford-Claassen. nieuwe bestuursvorm kan ze wel begrijpen. „De Arentsschool, De Sprong en De Globetrotter hebben het alle drie tot nu toe prima gedaan", is haar reactie op de kritiek. „Maar er zijn er ook die minder goed weten wat ze voor de migrantenkinderen moeten doen. Ruim 60 procent van de leerkrachten in Rotterdam weet niet hoe je onaanspreekbare kinderen Nederlands moet leren. Voor hen was de bundeling van kennis daarom noodzakelijk".

Kriens wil de sceptische leerkrachten over een halfjaar nog wel eens horen. „Tot nu toe is er inderdaad uitsluitend bestuurlijk overleg geweest. Het nieuwe beleid moet nog gaan werken. Maar over enkele maanden zal het zeker vruchten afwerpen". Bijdragen: W. van der Knaap en G. A. Vroegindeweij

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.