+ Meer informatie

Commentaar

Baker voert ander beleid dan Raad van Kerken

4 minuten leestijd

De Amerikaanse minister van buitenlandse zaken, Baker, reist de wereld rond om terzake van de Golfcrisis het beleid van de harde lijn mogelijk te maken. Er ligt al een Amerikaanse ontwerpresolutie voor de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties klaar die geweld tegen Irak mogelijk maakt. En het ziet er naar uit dat Moskou zo'n resolutie niet zal verijdelen door een veto.

Nu is het niet moeilijk om vast te stellen dat Bakers lijn niet naar ieders zin is. Britse anti-oorlogsactivisten willen vredeskampen opzetten in de Golfregio om een menselijke barrière te vormen tussen de rivalen. Het is naïef en uiterst gevaarlijk om te denken dat dit een oplossing biedt. Ook de oecumenische Raad van Kerken in Nederland wil niets van een oorlog weten. De Raad wil-, zo bleek in een verklaring vorige week, primair zoeken naar een vreedzame oplossing en geen oorlog, met alle catastrofale gevolgen van dien. Die verklaring kwam na een gesprek met het ministerie van buitenlandse zaken. Een gesprek niet met een minister, maar met een ambtenaar. Is dat tekenend voor de waarde die men in Den Haag aan het 'oecumenische' advies hecht?

De Raad van Kerken meent dat een gewapend treffen meer problemen zal scheppen dan oplossen. Nu, dat is zeer de vraag. Het hangt in elk geval mede af van de gevolgde strategie. De Raad protesteerde tevens tegen schending van de internationale rechtsorde door Irak en tegen het lot van de vluchtelingen en gijzelaars. Hij vreest voor een blijvend conflict tussen het Westen en de Arabische wereld en voor het ontstaan van een nieuw vijandbeeld. Ook is de Raad bezorgd voor de effecten van een dergelijk conflict op de veiligheid van de staat Israël en de oplossing van het Palestijnse probleem.

Het is allemaal roerend, vooral de bezorgdheid voor de staat Israël. De Raad van Kerken doet echter met dit alles niet anders dan een open deur intrappen. Natuurlijk is een gewapend conflict niet te verkiezen. Maar of het in alle gevallen vermeden moet worden? Moeilijker dan vast te stellen dat de harde lijn niet bij ieder de voorkeur geniet, is het om het beleid van Baker te beoordelen op zijn werkelijke waarde.

Laat de Raad van Kerken eigenlijk Koeweit niet aan zijn lot over? Juist de aanwezigheid van een grote westerse troepenmacht kan bedreigend werken, zo wierp de 'oecumenische' delegatie op het ministerie tegen. Nu, men zou er nog over kunnen twisten of Koeweit het waard is om er een gewapend conflict voor te riskeren. Uiteindelijk kan dat conflict een milieuramp van ongekende omvang meebrengen. Wie echter sancties afkondigt, moet ook zorg dragen voor de naleving daarvan.

De vraag is dan ook niet wat Koeweit ons waard is. De vraag is of wij hechten aan de internationale rechtsorde. Wie de agressieve daad van Irak stilzwijgend laat passeren, schept precedenten voor de toekomst. Wat betekent dit anders dan dat men een gewapend conflict niet bij voorbaat kan uitsluiten? Waarbij nog helemaal niet gezegd is dat de dreiging met de harde lijn ook werkelijk uitmondt in oorlog.

Wapengeweld is iets vreselijks. In een vlak voor het Kerstfeest in 1950 uitgegeven kanselboodschap zei de hervormde synode: „De kerk waarschuwt zeer dringend om van (deze) grote bewapening geen afgod te maken. Die bewapening kan de wereld niet redden...". Zeer wezenlijk was in deze boodschap dat „de zware last der bewapening op ons volk en de wereld drukt als een oordeel". Als een oordeel! Dat moesten wij meer beseffen.

Gewapend optreden blijft dan ook een noodoplossing, die in christelijke zin nooit in alle opzichten bevredigt. Het blijft tegelijk een verstandige —'verstandelijke'— oplossing, waarvan de hervormde synode dus zei dat deze de wereld niet redden kan. Daarvoor heeft het geweld van de zonde de wereld te veel in zijn macht. Toch hebben wij de in het kader van Gods algemene goedheid gegeven middelen te gebruiken om de internationale rechtsorde te handhaven.

De wereld laat zich nu eenmaal niet regeren met het opslaan van vredeskampen of met de verklaring van de Raad van Kerken. Nóch met een oproep tot bekering, hoe nodig deze ook is. Het kwaad moet beteugeld worden en onze overheden dienen de internationale rechtsorde zo goed mogelijk veilig te stellen. Er kan een moment komen dat militair ingrijpen nodig is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.