+ Meer informatie

Punten slijpen bij dagblad Al-Ahram

Grootste krant van de Arabische wereld niet vrij van overheidscensuur

5 minuten leestijd

CAIRO — De journalisten van de grootste krant van de Arabische wereld dóen het werk nog steeds met pen, potlood en gummetje. Stilte overheerst op de redacties van Al-Ahram in Cairo. Typemachines of computers worden bijna niet gebruikt.

De potloden op het hoofdkantoor van Al-Ahram zijn de enige herinnering aan het prille begin van de krant, precies een eeuw geleden. Twee christelijke Libanese broers startten toen een weekblad van vier kantjes in Alexandrië. " Al-Ahram verhuisde naar Cairo en is nu de gjootste Arabische krant, met een oplage van 1,2 miljoen exemplaren en 24 pagina's. In bijna alle Arabische landen wordt Al-Ahram gerespecteerd vanwege de redelijk onafhankelijke opinie van de rsakers. > „Wij beschouwen ons als de meest invloedrijke Icrant in de Arabische wereld", zegt Al-Ahrams eindredacteur Salama Ahmed Salama. ; „Dat is omdat de krant in verschillende periocfes van onze geschiedenis haar geloofwaardigheid fH-obeerde te bewaren. We proberen heel objectief en nauwkeurig te zijn in onze verslaggeving. We vvillen orize bladzijden openhouden voor verschillende politieke stromingen". Dat is een groot ver.schil met de jaren "50 en "60. Directeur voor public relations Mohammed Taher Noer zegt: ..Al/^ram had toen de reputatie van semi-officiële kïant van Egypte, vanwege de nauwe vriendschap vftn de journalist Mohammed Heikal met president Nasser. Wat Heikal schreef werd doorgaans aïs het officiële regeringsstandpunt beschouwd". «In 1974 hief president Sadat de censuur op. Hij ^f aan Egyptische kranten een mate van politieke eji economische onafhankelijkheid van de regering. Ook de huidige president. Hosni Moebarak, laat vaak horen dat de persvrijheid hem ter harte gaat.

Subsidies

; Toch zijn er ook in het huidige klimaat van vrije meningsuiting in Egypte ragfijne draden tussen de regering en de redactie van Al-Ahram. „Laten we eerlijk zijn, de regering heeft nog steeds invloed op Al-Ahram, hoewel dat heel discreet is", zegt Salama Ahmed. „De regering grijpt bij voorbeeld soms in door hoofdredacteuren te benoemen". Daarnaast zorgt de overheid ook voor enorme subsidies op de kosten van papier en inkt.

Oppositiekranten hebben dat voordeel niet en kunnen nauwehjks overleven. De journalisten van Al-Ahram zullen dus aan voldoende zelfcensuur doen om hun voorkeurspositie niet in de waagschaal te stellen. Staat daarom elke toespraak van president Moebarak op de voorpagina?

Die voorpagina van Al-Ahram ziet er soms bizar uit. Regelmatig wordt bijna de volle pagina in beslag genomen door zwarte en rode schreeuwende koppen, die een samenvatting geven van bij voorbeeld een interview met de president.

De slechte leesvaardigheid van het Egyptische volk is een van de redenen waarom Al-Ahram zo veel grote "headlines" gebruikt. Vooral op het platteland hebben veel afnemers van de krant al moeite om de koppen te snellen.

In de metropool Cairo met 14 miljoen burgers wordt Al-Ahram op elke straathoek verkocht. De krant verschijnt in drie edities, waarvan de eerste al om 10 uur in de avond op straat ligt. Deze eerste editie is in feite bedoeld voor het verre zuiden van Egypte. Met de boemeltrein worden tienduizenden exemplaren naar Luxor en Assoean gebracht, om daar in de vroege morgen verkocht te worden.

Regels

De tweede editie, van middernacht, wordt naar de duizenden dorpjes in de noordelijke Nijldelta vervoerd. De derde editie is kort voor zonsopgang klaar om door heel Cairo verspreid te worden. Te koop voor 20 piaster, 15 cent. „De Egyptenaar wil heel graag lezen, maar is niet bereid daarvoor te betalen", zegt Mohammed Taher Noer. „Kantoren kopen meestal maar één krant. En op het platteland, waar velen niet kunnen lezen of schrijven, draagt iemand die dat wél kan de krant voor. Volgens onze schattingen wordt elke krant door vijf tot zeven mensen gelezen of beluisterd".

Om zeven dagen per week voor een goede krant te zorgen werken 450 mensen op de redacties van Al-Ahram en enkele verwante bladen. Elke morgen om half tien komen 40 nieuwsverslaggevers bijeen om over de laatste ontwikkelingen van hun specialisme te vergaderen.

Volgens de diplomatieke correspondent Sameh Abdallah, geciteerd in het' weekblad Thé Middle East, zijn de journalisten van Al-Ahram nauwelijks aan regels gebonden. Soms schrijft iemand dagelijks een artikel. Soms schrijft hij niet meer dan één bijdrage in een maand.

Journalisten als Sameh Abdallah kunnen hun onderzoek doen op de vijfde en zesde verdieping van hun bedrijf aan Al-Galaastraat. Daar is het wetenschappelijke Al-Ahram-Centrum voor Politieke en Sociale Studies gevestigd.

Dit centrum werd na de voor Egypte desastreus verlopen oorlog van 1967 opgericht om als 'denktank' over het Arabisch-Israëlische conflict te functioneren. Al-Ahram doet dus meer dan een krant uitgeven.

In totaal heeft de Al-Ahram-organisatie 8000 mensen in dienst. Al-Ahram is bij voorbeeld in het bezit van de grootste commerciële drukkerij/uitgeverij in het Midden-Oosten.

Computers

De krant bezit ook een groot reclamebureau, en het is voor het Midden-Oosten de enige verkoper van Bic-pennen. Dat is niet de reden dat de journalisten van de krant hun kopij met de hand geschreven inleveren. Al-Ahram is immers ook in het bezit van een enorme conglomeraat van IBMcomputers.

Een daarvan wordt 28 dagen per maand aan de regering en andere klanten verhuurd. Maandelijks spuwt die machine 10 miljoen gas-, water- en elektriciteitsrekeningen voor heel Egypte uit.

Waarom de journalisten dan toch met de hand schrijven? „Je moet een professionele typist zijn om in de Arabische taal te kunnen typen. Ons alfabet heeft 29 letters en 186 vormen. Het kost onze journalisten veel te veel tijd om te typen".

In schoonschrift leveren de journalisten hun kopij in bij ervaren typisten, die de Arabische toetsenborden van de IBM hebben overmeesterd. Vandaar gaat de kopij per computer ter perse in de Al-Ahram-drukkerij.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.