+ Meer informatie

Kerkzilver en knap vervalst aardewerk

3 minuten leestijd

Deze drie regionale musea hebben een twintigtal kerken in de Bommeler- en de Tielerwaard en in het oude graafschap Culemborg bereid gevonden voor een tijdje hun kostbaar en historisch kerkzilver af te staan voor een expositie in een van de drie steden. Voor de opening in Zaltbommel had men de bekende Utrechtse (emeritus) kerkhistoricus prof. dr. Otto J. de Jong ingeschakeld. Tenslotte weet die veel van oude kerken en ook heeft hij zich metterwoon in Culemborg gevestigd, dus hij was hiervoor de aangewezen man.

Sacramentszilver

De oudste bruiklenen in de musea dateren uit de 16e eeuw en zijn soms proeven van grote bekwaamheid. In elk der drie musea heeft men kerkzilver uit de rooms-katholieke eredienst en van die der Reformatie naast elkaar opgesteld, zodat een goede vergelijking mogelijk is. Het protestantse zilver is, zoals voor de hand ligt, minder veelsoortig: met avondmaalsstellen, schenkkannen, een enkel zilveren doopbekken en broodschotels is het wel bekeken. De rooms-katholieke eredienst is in dit opzicht veelkleuriger en uitbundiger. Er zijn miskelken, cibories, monstransen (waarin de ouwel werd getoond), ampullenbladen, crucifixen, misboeken met zilveren omslag en sloten en zo meer.

Sommige hier uitgestalde zilveren voorwerpen zijn ter plekke vervaardigd. Zo is er een fraaie beker uit de kerk van Tuil, die een keurmerk uit Zaltbommel heeft. En in Culemborg kan men avondmaalskannen zien die het werk zijn van zilversmid Hendrik Step uit die plaats, omstreeks 1650. Of een wijnkan van John Morely uit 1596, nu in het bezit van de lutherse gemeente van Culem

Het is mogelijk, de drie musea tijdens dit 'kerkepad in zilver' op één dag te bezoeken; elk van de deelnemende musea heeft een gratis routebeschrijving beschikbaar. De musea in Culemborg en Tiel zijn op zaterdagmiddag van twee tot vijf uur open, dat van Zaltbommel van half twee tot half vijf.

Echt vals antiek...

Wat is echt en wat is vals in het antiek? Die vraag doemt dikwijls op, en niet alleen bij schilderijen. Tal van 'Delfts blauwe' of 'Chinese' keramische voorwerpen zijn helemaal niet wat ze lijken. Maar een oppervlakkig beschouwer heeft er moeite mee om echt en namaak te onderscheiden. En zelfs experts van musea en grote veilinghuizen lopen

Zilveren avondmaalskan van John Morely uit 1596, nu eigendom van de lutherse gemeente van Culemborg en te zien op de expositie "Klein Kerkepad in Zilver". soms in de val der vervalsingen. Daarom is het aardig, dat veilinghuis Sotheby's in Amsterdam nu, tot 6 september, een —op werkdagen van tien tot vier uur gratis toegankelijke— expositie inrichtte over "Fakes and Forgeries". "Fakes" zijn namaak of voorwerpen waarmee geknoeid is om ze antieker en aantrekkelijker te maken. "Forgeries" zijn échte vervalsingen.

De Amsterdamse expositie (in Sotheby's gebouw Rokin 102) gaat vooral Jim Kiddell zette in Londen een studie-collectie op van twijfelachtige stukken. Die verzameling heette al gauw 'het zwarte museum' en deze collectie wordt nog regelmatig uitgebreid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.