+ Meer informatie

Een bijzonder uur!

6 minuten leestijd

En het was omtrent de tiende ure. Johannes 1:40 (slot)   

In het leven van ons mensen zijn er onvergetelijke uren! Veel uit ons leven mag door ons vergeten worden, maar er zijn bepaalde zaken die nooit door ons vergeten worden, omdat zij zo'n diepe indruk op ons hebben gemaakt. Soms weten wij daarvan zelfs plaats en tijd nog te melden. Om maar een voorbeeld te geven. Welke man of vrouw vergeet de plaats èn de tijd van de inzegening van zijn of haar huwelijk. Het moment waarop men eerbiedig geknield lag als bruidspaar voor de Heere en men Zijn zegen ontving. Zo'n moment vergeet men toch niet. Dat is -om zo te zeggen- door geen leed uit het geheugen te wissen.  

Uren van grote vreugde en uren van diepe droefheid worden in het leven niet snel vergeten. Echter... er is nog een uur dat niet zo snel vergeten wordt. Weet u welk uur? Het uur waarop wij op de leerschool van de Heere Jezus worden genomen en heel persoonlijk onderwijs van Hem gaan ontvangen. Een voorbeeld daarvan hebben wij in onze tekst ter overdenking. Twee discipelen van Johannes de Doper hebben hun leermeester horen zeggen: „Ziet, het Lam Gods!" Wat hebben die twee discipelen toen gedaan, toen zij de Doper dit hoorden zeggen? Wel, zonder toestemming daarvoor te vragen aan Johannes de Doper zijn ze de Heere Jezus gevolgd. Hiertegen heeft de Doper geen enkel bezwaar. Hij maakte immers geen school voor zichzelf. Het was hem er niet om te doen dat zijn discipelkring steeds groter werd. Neen, de Doper was bruidswerver. En zelfs zijn eigen discipelen wilde hij afstaan aan de Heere Jezus, de hemelse Bruidegom.  

Nu is voor ons wel de vraag waarom die twee, Andreas en waarschijnlijk Johannes (de schrijver van dit evangelie), Jezus zijn gevolgd? Was dat nieuwsgierigheid? Of misschien iets anders? Waren zij soms al begerig gemaakt naar het Lam Gods? Van dit alles lezen wij eigenlijk niets. Wel mogen wij ervan uitgaan dat de Heere Jezus hen heeft onderwezen in de weg des heils, toen zij bij hem in Zijn woning waren. Want Hij neemt niemand op Zijn leerschool of men moet twee dingen leren. In de eerste plaats moet men leren sterven aan en in zichzelf.  

In de tweede plaats moet men hierin onderwezen worden dat de zaligheid alleen in het Lam Gods is te vinden. Dat onderwijs hebben wij ons gehele leven nodig. Waarom? Omdat wij zo graag iets willen zijn en zo graag wat willen hebben. Maar ooit heeft iemand eens dit gezegd: „Zalig, zalig niets te wezen, in ons eigen oog voor God". Maar let wel: dat moeten wij leren; daarin moeten wij onderwezen worden. Wij kunnen natuurlijk wel heel wat willen vertellen met onze mond, doch als het geen waarheid in het binnenste is, is het allemaal zonder enige waarde.   Johannes en Andreas werden onderwezen door de Heere Jezus Christus. En het uur waarop dat is begonnen is door Johannes nooit vergeten. Het was omtrent de tiende ure. Wij zouden zeggen: het was vier uur in de middag. Kostelijk als wij plaats en tijd mogen weten waar de Heere ons op Zijn leerschool heeft genomen en wij onderwijs van Hem ontvingen. Kostelijk als wij ook plaats en tijd mogen weten waar onze ziel liefelijk door de Heere is omhelsd en waar de dadelijke overbrenging in Christus mocht plaatsvinden.  

Nu zou iemand de vraag kunnen stellen of al Gods kinderen altijd zo duidelijk plaats en tijd weten waarin zij alles hebben gevonden in Jezus Christus. Dat zouden wij bepaald niet als een algemene regel willen stellen. Doorgaans vinden wij het mooi wanneer iemand het een en ander daaromtrent weet op te sommen, maar laten wij alstublieft niet vergeten dat in de Bijbel daarvan nog niet eens zoveel sprake is. Het is dat Johannes dit bijzondere uur waarop Jezus is ontmoet in zijn evangelie meedeelt, maar de apostel Paulus doet dat helemaal niet. Hij zegt heel eenvoudig dat het God behaagd heeft Zijn Zoon in hem te openbaren. Kijk, om die openbaring Gods in Christus in ons leven gaat het. Plaats en tijd mogen vergeten worden of misschien zelfs onbekend zijn, doch niet mag onbekend zijn dat "eertijds" waarop de Heere een tijd van eeuwig welbehagen gaf. En och, dan kunnen de wegen verschillend zijn en de plaatsen en de tijden eveneens, maar Gods kinderen kennen allen een weg van missen, zoeken en vinden. Zij weten allen van een op de leerschool genomen zijn door de Heere Jezus. Want ook dit is waar: zalig worden is een eenzijdig werk van de Heere! Hij alleen onderwijst daarin. Hij alleen geeft die.  

En hoe langer wij op de leerschool van de hemelse Leraar zitten, des te meer komen wij er achter dat wij nog niet eens zo veel behoeven aan te leren als wel moeten afleren. Want o wat zijn wij hardleers. En hoe meer wij dit laatste leren, naar die mate gaan wij ons meer en meer verwonderen over het feit dat de Heere ons niet van zijn school afstuurt. Dat is een wonder èn dat blijft een wonder!   Andreas en Johannes werden door de Heere Jezus in Zijn woning gehaald en op Zijn leerschool genomen. En het was omtrent de tiende ure. 's Middags om vier uur. Een wat vreemde tijd om naar school te gaan teneinde als leerling te worden ingeschreven. Het wil voor ons zo veel zeggen dat wij op de meest vreemde tijden bij de Heere Jezus mogen komen om op Zijn school onderwezen te worden. En wat ook waar is, is dat de Heere Jezus nog graag op Zijn leerschool nieuwe leerlingen inschrijft en opneemt. Hierover behoeft nu niemand in te zitten. Want Hij is een beste Zaligmaker! En Hij neemt iedere leerling aan die zich maar door Hem wil laten zaligen en onderwijzen. Wie men dan mag zijn, hoe goddeloos men mag wezen, hoe rampzalig in eigen hart, o wilt toch nooit vergeten: Jezus neemt de zondaars aan tot bekering. Ja, Hij neemt hen niet aan om hen in de zonde te laten, maar Hij neemt hen aan om hen van de zonde te verlossen. Of, zoals een oudvader dat heeft gezegd: te verlossen van het hoogste kwaad en te brengen tot het hoogste goed. En dan mag een mens veel twijfelen en wellicht nog het meest aan zichzelf, doch aan de gewilligheid van de Heere Jezus om een zondaar te onderwijzen en te zaligen behoeft men nooit te twijfelen. Onvergetelijk uur, onvergetelijk ook die dadelijke overbrenging in Christus door het geloof. Reeds veel gezien te hebben van Zijn heerlijkheid, noodzakelijkheid en dierbaarheid en dan het bezit van Hem. Geen leed zal dat ooit uit mijn geheugen wissen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.