+ Meer informatie

Imago AVR heeft opkikker hard nodig

Directeur: "Rotterdam belangrijk bij beslissing over chemische oven"

7 minuten leestijd

Midden tussen een onafzienbare rij met chemische installaties, naast de werf van Rijn-Schelde-Verolme, staat de Afvalverwerking Rijnmond. Enkele walmende schoorstenen markeren het bedrijf, tot voor kort in Rijnmond spottend de NV Geldverslinding genoemd. Een bijnaam, naar het zich laat aanzien, nu misplaatst is.

De directiekamers van het vuilverwerkingsbedrijf geven een blik op een een kleine hoeveelheid vervuilde grond. Niet meer dan 100.000 ton Lekkerkerk-grond ligt opgeslagen op de terreinen van de AVR. Het spul wordt in betrekkelijk kleine porties verwerkt, in combinatie met wat beter brandbaar afval. De voorraad zal pas in 1983 definitief vedwenen zijn. Pas dan is de gifkringloop voltooid: het vuil dat waarschijnlijk uit nabije omgeving afkomstig is, vindt dan tien jaar later zijn eigenlijke bestemming in de ovens van de AVR.

Het heeft wat geregend en het overgrote deel van het terrein van de AVR is bedekt met een zwarte prut, afkomstig van de af en aan rijdende wagens met afval. „Wat een onvoorste baar vieze troep", mompelt de fotograaf, verwonderd om zich heen blikkend naar de ovens en de bergen afval. Het visuele gedeelte moet voor hem echter nog beginnen, want hij heeft een rondleiding tegoed.

Vette hap

De nieuwe directeur van de AVR ontvangt ons vriendelijk en maakt direct de indruk voldoende tijd beschikbaar te hebben om zijn visie te geven op de toekomst van het bedrijf. Wijzend op de berg grond uit Lekkerkerk niaakt hij, gesteund door directiesecretaris L. Chevalier, duidelijk dat dat beslist financieel gezien niet zo'n vette hap is al velen wel denken. „Letterlijk is het wel een vette hap, want het bestaat voor een ;root deel uit water en slecht brandbare Llei, die voorzichtig gemengd met ander vuil wordt verwerkt", aldus ir. Kleinjan.

Dat levert ook nog eens grote hoeveelheden extra slakken op, die de laatste tijd niet gemakkelijk zijn te slijten. Na de affaire-Lekkerkerk zijn ook de wegenbouwers, geschrokken door de stroom van negatieve berichten, voorzichtiger geworden met de afname van slakken, hoewel van verschillende zijden meermalen is bevestigd, dat het materiaal onschuldig is. „We verwachten dat de hapering in de markt tijdelijk zal zijn", zo zegt ir. Kleinjan.

Hij is een geboren en getogen Rotterdammer, die, afkomstig uit Charlois, na zijn studie in Delft nog vele jaren in Rijnmond vertoefde. Iemand die zich-al snel een vaste plaats wist te veroveren in de bedrijfsleidingen van achtereenvolgens een verffabriek, ICI en in de papierwereld. Hij had in al die functies veel te maken met, zoals hij dat zelf noemt, „opstartmoeilijkheden". Dat een bedrijf echter niet van één man afhangt, blijkt in de gevallen van Van Gelder en Okto. Bij hét laatstgenoemde bedrijf was ir. Kleinjan in dienst toen hij gekozen werd uit meer dan honderd sollicitanten voor de vacante functie bij de AVR.

Geen ambtenaar

Hij is trouwens benoemd door de Naamloze Vennootschap van het semioverheidsbedrijf, waarvan naast Rijnmond en Rotterdam de gemeenten in de regio aandeelhouder zijn. Een wat wonderlijke constructie, want de rest van de medewerkers is ambtenaar bij het Openbaar: Lichaam Rijnmond. Een ambtenarenstatus voor ir. Kleinjan lijkt er bij Rijnmond niet meer in te zitten. Die benoeming is vlak voor de vergadering van de Rijnmondraad, waar een dergelijk voorstel aan de orde zou komen, om niet nader toegelichte redenen van de agenda afgevoerd. Het wachten is nu op de overgang van de NV AVR naar de gemeente Rotterdam, een kwestie waarover al enige malen druk overleg wordt gevoerd met de betrokkenen. In principe is een akkoord bereikt. Kleinjan verwacht dat de besprekingen binnen afzienbare tijd kunnen worden afgerond.

Die overgang van semi-overheidsbedrijf naar een volledige dienst van de gemeente Rotterdam is om meer dan één reden belangrijk. Vooral het imago van de AVR heeft een opkikker hard nodig. De gemeentelijke paraplu van Rotterdam biedt daarvoor goede mogelijkheden. Kleinjan: „We moeten ook een betrouwbare naam krijgen. De tarieven willen we redelijk houden. Die moeten vergelijkbaar zijn met andere verwerkingsmethoden".

Een stabilisering van de prijs van een ton afval is bittere noodzaak. In de periode dat het bedrijf uitstel van betaling had, zijn de contracten herzien en de tarieven voor alle afnemers drastisch aangepast. De aangesloten gemeenten betalen nu ongeveer 100 gulden per ton huisvuil. Daarvan is bijna de helft bestemd om de aanloopveriiezen van het in 1973 zo groots opgezette vuilverwerkingsbedrijf te dekken.

De gemeente Rotterdam moet ook in de onderhandelingen met het Rijk over de vervanging van de chemische (trommel)oven een beslissende rol spelen. De chemische afdeling, aanvankelijk van start gegaan met twee ovens om het te verwachten aanbod van afval, dat bij nader inzien voor een deel in de bodem van de Krimpenerwaard blijkt te zijn gestopt, te kunnen verwerken, is vrijwel versleten. Eén van de twee ovens is al spoedig ontmanteld als gevolg van de vele haperingen en kinderziekten.

De nog bestaande oven kan hooguit nog drie jaar mee. De bouwtijd van een nieuwe installatie bedraagt ongeveer twee jaar en kost tussen de 50 en 60 miljoen gulden. De minister zal de knoop moeten doorhakken. „Door de historie van de AVR zijn de huidige aandeelhouders wat geschrokken van de onmogelijkheden van het bedrijf. Met name de chemische afdeling heeft meer kansen onder de hoed van Rotterdam", zo meent ir. Kleinjan. Als binnen een jaar geen besluit is genomen zal dat vooral onzekerheid geven voor het bij de chemische afdeling betrokken personeel. Ook uit veiligheidsoverwegingen is het over een paar jaar niet meer mogelijk op dezelfde voet door te gaan. ,,Er is de afgelopen jaren een groot stuk ervaring opgebouwd. Bij een negatieve beslissing of het uitblijven daarvan, gaat erg veel kennis verloren. Daarnaast zou in dat geval een reorganisatie, vooral in de top, onvermijdelijk zijn".

De AVR is en blijft een uniek bedrijf. Los van alle negatieve berichten is het een moderne onderneming, waarvan de technische bedrijfsvoering een voorbeeld is voor vele Japanners en Amerikanen die met regelmaat van de klok een bezoek brengen aan de AVR. Ondanks herhaalde door de Dienst Centraal Milieubeheer Rijnmond geconstateerde overschrijdingen van de milieunormen, is de AVR op en top milieuvriendelijk, in vergelijking met vele andere vuilverwerkingsbedrijven. De warmte van de oven wordt omgezet in stoom. Deze stoom wordt vervolgens gebruikt voor het opwekken van elektriciteit en het vervaardigen van gedistilleerd water. De elektriciteit verdwijnt via het net, terwijl per uur 700 kubieke meter voor de chemische industrie uitstekend geschikt water naar een aantal bedrijven in de Botlek, wordt afgevoerd. Een proces dat vele buitenlanders doet verstommen.

Pionier

„We zijn een pionier op het terrein van de totale aftfalverwerking. Eigenlijk logisch dat dat gebeurt met vallen en opstaan", zo zegt directiesecretaris Chevalier, die wijst op de unieke combinatie van de trommeloven en de roosterovens. Ook voor de nabije toekomst heeft men hoge verwachtingen van deze ' combinatie. „Wij kunnen daardoor vrijwel alles aanpakken. De moeilijkheidsgraad van het chemisch afval neemt, onder meer door recycling, steeds toe. Daar kunnen wij op inspelen".

Een revisie van de chemische afdeling met de Paasdagen is naar wens veriopen. Ook de huisvuilovens leveren goe-. de prestaties. Een probleem op dit gebied is het aanbod van afval. Doordat de gemeente Amsterdam na de afsluiting van de Volgermeerpolder en perikelen in België een contract voor 40.000 ton huisvuil per jaar heeft afgesloten, is het aanbod wat verbeterd, maar nog steeds kan men op jaarbasis zo'n 50.000 tot 70.000 ton gebruiken. Dit wordt binnenkort nog eens uitgebreid met 20.000 ton door de aanschaf van een honderdtal perscontainers voor de opslag. Daarmee wórdt vooral een gelijkmatiger verwerking bereikt. Bij het afsluiten van nieuwe contracten wordt zeer omzichtig te werk gegaan, in tegenstelling tot enkele jaren geleden, toen onder het motto „alles is welkom" tegen dumpprijzen contracten werden afgesloten om ten koste van alles de capaciteit te benutten. „Wij onderhandelen met diverse gemeenten in Zuid-Holland om over vier aar of daarvoor het eventueel wegvalen van een grote contractant als de provincie Utrecht op te kunnen vangen en verder een zo constant mogelijke aanvoer te krijgen", aldus ir. Kleinjan, die verwacht dat de AVR binnen twee jaar op een volledige capaciteit zal draaien. Hij meent dat de ontwikkelingen op het terrein van huisvuilscheiding nog in de kinderschoenen staan en dat die vooralsnog niet zullen concurreren tegen de afvalverbranding. „Het is beslist niet schoner en ook het kostenaspect valt nog niet geheel te overzien".

Ir. Kleinjan: „In de korte tijd dat ik hier ben, heb ik veel bewondering gekregen voor wat hier is bereikt onder wisselende omstandigheden. Ik hoop dat alle betrokkenen zich met mij willen inzetten voor het behoud van wat hier tot stand is gekomen. Dan zullen we het zeker redden".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.