Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Afbeelding van artikel niet beschikbaar

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

¶ Johan Schaeffer, Verscheurd door trouw. Studentenprotest in Kampen in de jaren zestig, Kampen: De Vuurbaak, 2017, 338 p., isbn 978 90 5560 532 3, €24,75.

5 minuten leestijd

In 1967 vond er een splitsing plaats in de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt (gkv) die leidde tot het ontstaan van de Nederlands Gereformeerde Kerken. Aanleiding was een verschil van visie op de aard van de gkv: moest zij worden beschouwd als de enige ware kerk of moest zij openstaan naar andere, verwante kerken en gereformeerde organisaties. Deze laatste opvatting werd gehuldigd door de Groningse dominee A. van der Ziel. Hij werd in 1964 geschorst. Gelijkgezinden echter presenteerden hun ruimere kerkopvatting in 1966 in een Open Brief, die uiteindelijk tot de genoemde kerksplitsing leidde.

Het hier besproken boek beschrijft uitvoerig, zeer uitvoerig zelfs, de problemen die dit alles opriep voor de studenten van de Theologische Hogeschool van de gkv in Kampen. Uiteraard waren die zeer geïnteresseerd in de lopende discussie, maar de kans om zich daar een mening over te vormen kregen zij nauwelijks. De dominee van de gemeente van de gkv in Kampen – waar de studenten en hoogleraren die daar woonden onder vielen – koos partij door ondertekening van de Open Brief, terwijl enkele ouderlingen vasthielden aan de visie van het grootste deel van de gkv, een visie die wel die van de ‘doorgaande reformatie’ wordt genoemd: de gkv is de ware kerk en dient daarom eigen maatschappelijke organisaties op te richten. Zij ‘onttrokken zich aan het opzicht van de kerkeraad’ – in gewoon Nederlands: zij stapten er uit.

Ook het hooglerarencorps was verdeeld, maar werd gedomineerd door de dogmaticus J. Kamphuis, die strak vasthield aan de traditionele kerkopvatting. In 1967 besloot de Hogeschool van alle studenten een getuigschrift van orthodoxie te eisen (het zogenoemde ‘attestenbesluit’), af te geven door de gemeente waar zij woonachtig waren. Veertien studenten tekenden bezwaar aan tegen deze maatregel. Wat volgde was een eindeloze reeks van brieven en vergaderingen: hooglerarencorps, curatorium, hoogleraren en curatorium samen, en een even eindeloos heen-en-weer-geschuif van juridische, kerkrechtelijke en dogmatische bevoegdheden. Het eindresultaat was dat al deze studenten hun heil elders zochten, meestal op de Vrije Universiteit of de Rijksuniversiteit Utrecht.

De auteur, zelf één van de toenmalige bezwaarde studenten en lid van de Nederlands Gereformeerde Kerken, beschrijft deze Kampense geschiedenis tot in de kleinste details en in een gereformeerde terminologie die wel even wennen is. Hij wekt bij een belangstellende buitenstaander bovendien de indruk toch vooral voor eigen parochie (lees: kerkgenootschap) te preken. Die lezer blijft tenslotte verbouwereerd over zoveel gemillimeter en competentiestrijd achter. –

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 december 2017

DNK | 1 Pagina's

Afbeelding van artikel niet beschikbaar

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 december 2017

DNK | 1 Pagina's

PDF Bekijken