Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Werken aan een gezonde veestapel

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Werken aan een gezonde veestapel

3 minuten leestijd

Het heeft eeuwen geduurd eer er van een gezonde veestapel sprake was. Besmettelijke veeziekten hadden rampzalige gevolgen voor de dieren en voor de veehouders. „Pest" was de naam die de volksmond aan deze ziekten gaf. De veepest bijvoorbeeld richtte met name in de 18e en 19e eeu-w ettelijke rundveestapels ten gronde.

De georganiseerde bestrijding van veeziekten kon pas op gang komen nadat de wetenschap in de gaten had gekregen hoe ziekteverwekkers als bacteriën en virussen te werk gingen. De overheid bood de boeren de helpende hand door de invoering van de Veewet. Zo lukte het eind vorige eeuw eindelijk de gevreesde veepest te bedwingen. Tuberculose, mond- en klauwzeer en

Tuberculose, mond- en klauwzeer en besmettelijke verwerpen vormden tijdens de eerste helft van de 20e eeuw de ernstigste bedreigingen voor het rundvee. Met besmettelijk verwerpen wordt een door een bepaalde bacterie veroorzaakte miskraam bedoeld. Deze ziekte wordt ook wel abortus Bang genoemd. De Deense onderzoeker Bang was de ontdekker van deze bacterie. Bestrijding van tuberculose en besmettelijk verwerpen was ook in het belang van de volksgezondheid. Deze ziekten, I de zogenaamde zoönosen, kunnen namelijk van het dier op de mens overgaan en omgekeerd.

Gezondheidsdiensten voor dieren

Het waren de boeren zelf die het initiatief namen tot het organiseren van de gezondheidszorg voor landbouw^huisdieren. Als eerste werd in 1919 in Friesland een gezondheidsdienst voor vee opgericht. In 1946 werden in de rest van ons land provinciale gezondheidsdiensten voor dieren opgericht. Deze gezondheidsdiensten worden door de boeren geleid en door de boeren en de overheid gezamenlijk gefinancierd.

Ziektebestrijding is een kwestie van gezondheidsbewaking. Daarom is er een heel bewakingsysteem opgebouwd. Alle runderen zijn voorzien van een soort paspoort (schets en oormerk) en bij verkoop ook nog van een gezondheidsverklaring (certificaat). Zonder deze papieren mogen runderen niet worden verhandeld. Voor varkens, pluimvee, schapen en paarden is de laatste jaren een soortgelijk systeem op poten gezet. Breekt er ergens een besmettelijke ziekte uit, dan weet men onmiddellijk die ziektehaard en de bedrijven die daarmee in contact hebben gestaan op te sporen en de bestrijding aan te pakken. doeltreffend

Dierenarts de boer op

Voorkomen is beter dan genezen en daarom gaat de dierenarts regelmatig, bijvoorbeeld om de twee weken, de boer op. Daarvoor is een systeem van bedrijfsbegeleiding opgezet. Met behulp van de gegevens die hij heeft over het voerverbruik, uitval (= sterfte), slachtkwaliteit en drachtigheid op een bepaald bedrijf geeft hij adviezen, bijvoorbeeld over entingen. Ontdekt hij iets, maar twijfelt hij over wat het is, dan stuurt hij bloed, urine, haar, slijm of mest naar het laboratorium van de gezondheidsdienst in zijn provincie. Daar onderzoekt men ook gestorven dieren op hun doodsoorzaak.

Geneesmiddelen

Net zo goed als voor mensen bestaan er ook voor dieren allerlei geneesmiddelen. Een uierontsteking moest vroeger tot „rijpen" worden gebracht door er elzenbagger op te smeren. Tegen ontstekingen en andere kw^alen beschikt de dierenarts tegenwoordig over middelen als antibiotica (penicilline), ohemotherapeutica (chemische geneesmiddelen), hormonen en wormbestrijdinsmiddelen.

Werken aan een gezonde veestapel is in het belang van de dieren, de veehouders en de consumenten. Nergens in de Europese Gemeenschap staat de kwaliteit van de gezondheidszorg voor landbouwhuisdieren op zo'n hoog peil als in Nederland. Maar dat behoeft niemand te verbazen. Nederland heeft immers als geen ander land een traditie hoog te houden op het gebied van de veehouderij.

Dit artikel werd u aangeboden door: Eilanden-Nieuws

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 5 september 1980

Eilanden-Nieuws | 12 Pagina's

Werken aan een gezonde veestapel

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 5 september 1980

Eilanden-Nieuws | 12 Pagina's