Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Her Woord van God in Samaria

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Her Woord van God in Samaria

11 minuten leestijd

Filippus

Na het doden van Stefanus werd de gemeente in Jeruzalem eens te meer vervolgd. Vooral Saulus, een jonge farizeer, ging hierin woest en zeer ijverig te werk. De uitwerking van de vervolging was dat allen verstrooid werden. Zij verspreidden zich door de landen van Judea en Samaria. De predikers gingen heen, alleen de apostelen bleven te Jeruzalem. Zij bleven op hun post om te hulp te komen wanneer de andere predikers hen nodig zouden hebben.

Filippus de diaken werd door de verstrooiing een evangelist. Hij mocht Samaria de opgestane Christus gaan prediken. De wonderen die hij deed bevestigden het Woord dat hij bracht. De macht van Satan werd verbroken door de komst van het verlossende Woord van Jezus Christus.

De stad

De plaats die Filippus koos was de stad Samaria, de hoofdstad. Matthew Henry geeft aan dat dit waarschijnlijk dezelfde stad is als Sichem of Sichar, de stad Samaria waar Christus was (Joh. 4). Deze zelfde verklaarder vertelt dat de Samaritanen een verwachting kenden van de Messias, zoals de Samaritaanse vrouw bij de put verwoordde: "Ik weet dat de Messias komt" (Joh. 4:25). Toen al openbaarde Jezus Zich aan hen: "Ik ben het."

Berichten uit Jeruzalem over de gekruisigde Jezus leken echter deze Messiasopenbaring in twijfel te trekken. Het liep met Jezus anders dan ze hadden gedacht. De opkomst van de Samaritaan en magiër Simon verdrong de gedachte aan Jezus. Door de toverijen van Simon zijn zij, onder de toelating van God, in handen van de Satan gevallen. Zij werden geheel ingenomen en 'bezeten' door hem.

Nu Filippus met het blijde Evangelie van de opgestane Messias Jezus Christus komt, moet Satan wijken. Onreine geesten moeten de hogere macht en kracht van God erkennen en worden uitgeworpen. En zelfs de tovenaar zelf erkent de waarheid van het Evangelie. Zielen worden bevrijd van de 'angsten der hel'. De stad wordt een blijde stad waarin Jezus Christus Overwinnaar is!

Genezen!?

In deze geschiedenis komt duidelijk de macht van de duivel naar voren. Ook hij kan, door middel van bijv. Simon de tovenaar, mensen genezen. Spectaculaire veranderingen in het lichaam kunnen door zijn macht bewerkstelligd worden. In eerste instantie lijkt er dan ook geen verschil te zijn tussen de genezingen door Simon en de wonderen die Filippus doet. Echter, de mensen die door Simon genezen zijn, worden niet gelukkig. Een andere 'ziekte' komt over hen. Hun hart is 'verontreinigd' door de macht van boze geesten. In plaats van genezen te zijn, zijn ze dus eigenlijk nog zieker geworden.

De genezingen die Filippus mag verrichten zijn anders. Zij hebben als effect dat mensen beter worden. Maar vooral dat ze verlost worden van de macht van de duivel. Dat is pas echte bevrijding! Daar wordt je pas echt gelukkig en blij van!

Simon de tovenaar

Simon behoorde tot de klasse van Goëten of godsdienstige bedriegers, die ten tijde van de apostelen het land doortrokken. In de kerkgeschiedenis staat hij bekend als Simon Magus, de magiër, in Simon zien we voor het eerst ketterse elementen in de kerk indringen. Door de 'oude kerkvaders' wordt hij wel de vader van de ketters genoemd.

Simon is waarschijnlijk uit Samaria afkomstig. Het volk vereerde hem dan ook als nationale held. Het streelde hun ijdelheid dat zo'n groot man uit hun midden was voortgekomen. Van klein tot groot zagen zij naar hem op. Dit was ook de bedoeling van Simon. Hij voelde zichzelf erg belangrijk. En het volk ging daarin mee. Ze noemden hem zelfs 'de kracht Gods'. De verwachting datJezus de Messias zou zijn, was in rook op gegaan. Hij was immers gekruisigd. Maar nu, in de plaats van Jezus, was Simon er met zijn wonderen en tekenen.

Door deze feiten is het te begrijpen hoe bijzonder het was dat ook Simon overging tot de leer van Jezus Christus. Zijn ommekeer is echter niet oprecht. Simon blijft onder zijn 'bekering' dezelfde, zoals blijkt uit zijn voorstel om de gave van de uitstorting van de Heilige Geest door geld te verkrijgen. Ook na de terechtwijzing door Petrus is bij Simon geen sprake van schuldbelijdenis en verootmoediging voor de Heere. Enkel uit vrees voor de straf waarmee Petrus dreigde, vraagt hij om gebed. Hij gaat ook niet in persoonlijk gebed. Hij vraagt om gebed van de apostelen alsof deze het gebed als een soort toverspreuk kunnen gebruiken om de straf van Simon te weren.

Hoe het met Simon is afgelopen, is niet bekend. Petrus had weinig hoop voor hem. Wel roept hij hem op om boete te doen en te bidden om vergeving van zonden. Hij verwerpt hem dus nog niet geheel en al. Maar hij voorziet dat de magiër voor de Kerk tot een bittere gal en een samenknoping van ongerechtigheid zou worden. Hij zou velen onder de gelovigen verontreinigen en vergiftigen.

Hoe het ook met Simon verder is gegaan... Voor ons is de vraag duidelijk: Is ons hart oprecht voor God? Deze geschiedenis uit de Bijbel mag dan ook niet besloten worden met een veroordeling van Simon maar moet resulteren in een persoonlijk onderzoek van onze eigen beweegredenen om God te dienen. Steeds weer moet het onze bede zijn: "Doorgrond en ken mijn hart, o HeerT

Gave van de heilige geest

De Samaritanen hadden wel al de Heilige Geest ontvangen. Door die Geest waren zij immers wedergeboren, kinderen van God geworden en kregen zij deel aan de hemelse erfenis. Hier wordt echter gedoeld op de bijzondere werkingen van de Geest. Paulus beschrijft die in 1 Korinthe 14. Filippus merkt geen van de gaven van de Geest op bij de nieuwe gemeente. Dit was niet te wijten aan Filippus of aan de pas bekeerden. Hier moet men meer denken aan het woord: de een zaait, de ander maait. Met vreugde vullen de geroepen apostelen Petrus en Johannes het werk van Filippus aan.

De gave van de Heilige Geest was niet alleen belangrijk voor de gedoopten persoonlijk. Het was tevens een bewijs van de inlijving bij de gemeente Gods zoals die in Jeruzalem was ontstaan en nu 'wereldwijd' zou worden. Zo is door de uitstorting van de Heilige Geest in de stad van Samaria deze gemeente een werkelijke 'dochter 1 van de 'moeder' in Jeruzalem.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 december 2004

Mivo +12 | 27 Pagina's

Her Woord van God in Samaria

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 december 2004

Mivo +12 | 27 Pagina's

PDF Bekijken