Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Water in de woestijn

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Water in de woestijn

10 minuten leestijd

Joram

Joram was de zoon van Achab en Izebel. Hl] werd koning over Israël (het Tienstammenrljk) na zijn broer Ahazia, die slechts twee jaar regeerde. Joram breekt met de openbare aanbidding van Baal, door zijn vader Achab Ingesteld. Toch dient hij niet de Heere. Hij dient de gouden kalveren.

Josafat

Josafat was één van de weinige godvrezende koningen, die regeerden over Juda (het Tweestammenrijk). Hij was met familiebanden aan het koningshuis van Israël verbonden. Zijn zoon Joram (dus een andere Joram dan in deze vertelling) had hij laten trouwen met Athalia, de dochter van Achab en Izebel.

Al twee keer eerder heeft Josafat Israël geholpen in een oorlog. De eerste keer was tijdens de regering van Achab (2 Kronieken 18 : 3vv). De Heere had Josafat in de strijd, waarin Achab dodelijk gewond werd, op een wonderlijke manier willen bewaren. Ook was hij hierover door de profeet Jehu ernstig aangesproken met de woorden: "Zoudtgij de goddeloze helpen en die de Heere haten, liefhebben? Nu is daarom over u van het aangezicht des Heeren grote toornigheid" (2 Kronieken 19 : 2). Ook had hij samen met Ahazia schepen gemaakt. Ook daarover werd Josafat van Godswege berispt (2 Kronieken 20 : 35vv).

Na alle waarschuwingen gaat hij toch weer in op het verzoek van Joram. Misschien dat hij gedacht heeft dat Joram nu anders was, omdat hij het beeld van Baal weggedaan had... Misschien ook is hij bang geweest dat Edom, dat hem onderworpen is, het voorbeeld van Moab zal volgen. Opnieuw komt hij echter in moeilijkheden.

Mesa

Mesa was veehandelaar. Hij is 'koning' over Moab. Dit land was door David onderworpen aan Israël. Na de scheuring van het rijk kwam Moab onder toezicht van het Tienstammenrijk (Israël). Het land was zeer vruchtbaar. Mesa draagt de koningstitel, maar in wezen is hij niet meer dan een knecht van de koning van Israël. Hij moet hem leder jaar een aanzienlijk bedrag aan belasting betalen. Zolang Achab koning over Israël Is, gaat hij jaarlijks naar Samarla om de belasting te betalen. Als Achab echter sterft, weigert Mesa nog langer aan zijn verplichtingen te voldoen. Ahazia die Achab opvolgt heeft te kort geregeerd om Mesa tot de orde te roepen. Vandaar dat Joram zich hiertoe geroepen ziet.

Edom

Edom is door David onderworpen aan Israël. Na de scheuring van het rijk kwam Edom onder toezicht van Juda (het Tweestammenrijk). Ongeveer tien jaar na de afval van Moab viel ook Edom, tijdens de regering van Joram, de zoon van Josafat, van Juda af.

Zo Ik Niet Het Aangezicht Van Josafat Opnam...

Elisa wil alleen naar Joram luisteren, omdat Josafat erbij is! Niet omdat Josafat dat in zichzelf waard zou zijn. Ook In zijn leven waren nog veel zonden. Ook hij was in zichzelf niet rechtvaardig voor God. Maar de Heere zag hem aan in Zijn Zoon, de Heere Jezus, Die ook voor Josafat naar deze aarde zou komen. Om zijn zonden te kunnen vergeven, maar ook om hem met alle goed te verzorgen en alle kwaad van hem te weren of ten beste te keren.

De Heere kan ons alleen maar aanzien in de Heere Jezus. Hij kan ons alleen maar horen 'om Jezus' wil'!

Brengt Mij Een Speelman

Elisa is ontstemd als hij Joram ziet. Hij wil niets met hem te maken hebben. Omdat Josafat erbij is, zal hij de Heere om raad vragen. Maar eerst moet zijn hart gekalmeerd worden. Elisa kan niet over de gave der profetie beschikken, maar is afhankelijk van de komst van de Heilige Geest. De muziek dient om zijn hart tot kalmte te brengen en door lofzangen en gebeden die men speelde tot God op te heffen.

Maakt In Dit Dal Vele Grachten...

De Heere verhoort het gebed niet direct. Hij geeft eerst een opdracht, die wel om geloof vroeg. Er moesten in de woestijn grachten (droge sloten of greppels) worden gegraven. Een intensief werk. Maar de Heere beloofde ook een rijke zegen: water in zo'n grote hoeveelheid dat mensen en dieren zouden kunnen drinken. En dat op een wonderlijke wijze. Zonder dat men wind of regen zou zien. Bovendien beloofde Hij ook te zullen geven, waarom ze niet gevraagd hadden: de overwinning op hun vijanden. Alles wat de Heere ons geeft Is genade. Daarvan kunnen we niets verdienen. De Heere geeft ons echter wel middelen en Hij wil ook dat we die biddend zullen gebruiken.

En Gij Zult Alle Vaste Steden En Alle Uitgelezene Steden Slaan En Zult... (Vers 19)

Dit was niet alleen een belofte, maar ook een bevel.

Het was een uitzondering op de oorlogswetten die de Heere gegeven had. Het was het volk Israëls anders verboden om op deze manier bij een belegering van vijandelijke steden te werk te gaan. (Deuteronomlum 20 : 19) Hier echter moest met Moab, dat zich altijd betoond had een vijand van het volk Gods te zijn, voor altijd een einde gemaakt worden.

Het Spijsoffer

Dit offer werd 's morgens om negen uur en 's avonds om drie uur gebracht. In Exodus 29 : 39 en 40 kunnen we lezen hoe dit moest gebeuren. Er moesten per dag twee eenjarige lammeren geofferd worden (het brandoffer). 'Met een tiende deel meelbloem, gemengd met een vierendeel van een hin gestoten olie' (het spijsoffer). Van het spijsoffer mochten de priesters eten. Het spijsoffer was, In tegenstelling tot de andere offers, een onbloedig offer. Er werd geen dier geslacht - er vloeide geen bloed - maar er werden koeken geofferd. Een spijsoffer stond nooit op zichzelf. Het was altijd verbonden met een 'bloedig' offer. Al deze offers wezen naar het offer van Christus. De Heere Jezus heeft de straf op de zonden gedragen; Hij heeft geleden en is gestorven. Maar dat niet alleen. Hij heeft ook gedurende Zijn hele leven geheel in overeenstemming met Gods heilige wil geleefd. Zo heeft Hij Zichzelf Code opgeofferd tot een liefelijke reuk. Daardoor heeft Hij niet alleen de vergeving van de zonde verworven voor de Zijnen, maar Hij heeft ook voor Zijn Kerk het eeuwige leven verdiend.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 september 2008

Mivo +12 | 23 Pagina's

Water in de woestijn

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 september 2008

Mivo +12 | 23 Pagina's

PDF Bekijken