+ Meer informatie

Discreet advies

2 minuten leestijd

Na verloop van tijd, vervolgt Zarnov, werd dit toezicht steeds onverhulder. In de eerste jaren had men in de schrijversbond die KGB-controle nog gecamoufleerd, gepoogd haar geheim te houden. ..Maar nadat het bestuur van de bond zich in directe verbinding met de staatsveiligheidsdienst had gesteld, handelde men heel openlijk. Om een voorbeeld te geven. Viktor Iljin opereerde lange tijd als organisatiesecretaris van de Moskouse afdeling van de schrijversbond. Voorheen bekleedde hij een leidinggevende functie in de KGB met zelfs de rang van luitenant-generaal. Een generaalsuniform droeg hij weliswaar niet, maar het was voor niemand een geheim dat Iljin geenszins was gepensioneerd.

Ieder lid van de Moskouse schrijversbond moest van tijd tot tijd voor een verklari ng of werkbeoordeling voor hem verschijnen. Het schaduwen en observeren door politiespionnen is een fenomeen van alle tijden onder'tirannieke regimes. De openhartigheid evenwel, waarmee KGB-generaal Iljin mij eens meedeelde dat ik groter vertrouwen zou genieten door mij vaker in zijn bijzijn op te houden, was toch iets nieuws".

Op een keer maakte Zarnov zijn oude leermeester Viktor Sjklowski deelgenoot van zijn verbluftheid over de brutaliteit van de geheime politie. „Ach, wat wilt u!" weerde hij meteen af. „Niks bijzonders! Een schrijver gaat het altijd slecht. Dat is gewoon van alle tijden. U denkt zoals het jonge meisje dat tegen haar moeder klaagt: U hebt het goed mama. u bent met papa getrouwd, en ik moet een vreemde man huwen!"

Natuurlijk had zijn collega met die ironische reactie gelijk, erkent Zarnow nu. ..Het gaat schrijvers inderdaad altijd slecht. En bijzonder slecht onder een despotisch, dictatoriaal regime. Was het Poesjkin beter vergaan? Leefde hij ook niet onder het voortdurende toezicht van de geheime politie van graaf Benckendorf? Ook hij werd bespioneerd. Zelfs zijn intieme brieven aan zijn vrouw werden gespeld...". Desalniettemin houdt Benedictus

Na de mislukte putsch van augustus hield de stichter van de staatsveiligheidsdienst van de Sowjet-Unie, "IJzeren" Feliks Dzerzjinski, het niet lang meer uit op zijn sokkel pal voor het hoofdkwartier van de KGB.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.