+ Meer informatie

Voedseltekort in de Sovjetunie

4 minuten leestijd

MOSROD (AFP) — De Sovjetunle heeft momenteel te kampen met een ernstig: voedseltekort. Hierdoor zijn de autoriteiten genoodzaakt de eerstkomende tijd de voedseldistributie te beperken. Er zijn al vleeslozen dagen aangekondigd in de restaurants van Moskou. Een notitie op de deur waarschuwt de klanten dat „donderdag: visdag is"«Volgens oude inwoners van de stad heeft zich een dergelijke situatie niet voorgedaan sinds de Tweede wereldoorlog:. Rapporten uit andere streken van de Sovjetunie melden dat de toestand in vele steden nog ernstiger is als in de hoofdstad.

De eerste vleesloze donderdag in Moskou kwam vlak na de festiviteiten Tass wordt 1 mei, dag van de arbeid. Volgens het persbiu-eau Tasswordt er door deze maatregel, die genomen is door de centrale directie van collectieve voedselvoorziening, ongeveer driehonderd ton vlees bespaard, dat is 17 procent van de dagelijkse constunptie van de hoofdstad.

Hoewel 'er in Moskou nog geen tekort aan vlees in de winkels bestaat, is dit wel het gevel in andere plaatsen. Volgens het hoofd van de collectieve voedselafdeling ,yan de regering is de vleesloze donderdag ingesteld „om het dieet' vari de' inwoners van Mqskoij te verbeteren". Hij.maakte, geen melding van een mogelijk tekort aan vlees. Westerse deskundigen menen dat het een preventieve maatregel is, daar de Sovjetunie vreest in de komende maanden het hoofd te moeten bieden aan een ernstig probleem op het gebied van de vleesproductie. Dit probleem wordt veroorzaakt door het feit, dat een enorme hoeveelheid vee, waaronder vele varkens, geslacht moest worden omdat men geen voedsel voor hen had, dit vanwege de catastrofale misoogst het afgelopen jaar.

Tekort aan brood

Het huidige tekort bevat echter niet alleen vlees. Ook brood was begin dit jaar maar weinig in voorraad in verscheidene provincies van het land. De bakkers in Moskou zijn tegen het eind van de ochtend reeds uitverkocht. Vanwege een strenge en langdurige winter waren groenten en fruit begin mei nergens verkrijgbaar in de hoofdstad. Op het ogenblik worden ze in kleine hoeveelheden op de markt verkocht en gaan onmiddellijk van de hand tegen verschrikkelijk hoge prijzen, De huisvrouwen in de Sovjetunie kunnen niet bepaald het menu opdienen dat ze graag zouden willen. Ze kopen wat ze op de markt kimnen krijgen en de basisproducten die dagelijks bij het koken nodig zijn en die moeUijk te verkrijgen zijn, koopt men als het enigszins kan reeds voor weken In, Hiertoe behoren voornamelijk aardappelen, kool en uien.

In Moskou zijn koolsoorten sinds enige tijd zo zeldzaam dat ze voor een bedrag van vijf roebel (15 gulden) per kilo verkocht worden. Voor uien gelden twee prijzen. Als zij ontkiemd zijn, zijn ze één roebel (3 gulden) per kilo waard; niet ontkiemd worden ze voor tweemaal dat bedrag op de zwarte markt verkocht. Daar de aardappeloogst bevroren is, is de prijs per kilo in de staatswinkels 10 kopeken (30 cent), maar ze worden drie keer zo duur verkocht op de vrije markt waar de mensen van de kolchosen (de grote Russische staatslandbouwbedrijven) de oude kapitalistische wet van vraag en aanbod toepassen. Om nog enige voorbeelden te geven: een kilo slak wordt verkocht voor vijf roebel. Groenten (met uitzondering van komkommers) zijn de hele winter niet te koop geweest in de winkels of op de markt. Zelfs worstsoorten en kuikens zijn in de hoofdstad zeldzaam geworden. Wat koffie en peper betreft, die zijn al bijna een jaar niet meer te krijgen. Tomaten en prei verschenen begin deze maand opnieuw op de markt tegen prijzen die boven het bereik van de doorsnee Rus liggen, van wie het maandelijkse salaris 130 tot 150 roebel bedraagt. Een kilo tomaten worden verkocht voor 10 roebel (30 gulden) en prei tegen 50 kopeken (ƒ 1,50) per stuk.

Slechte organisatie

En met dit alles is Moskou een bevoorrechte stad, zoals er nog wel enkele meer zijn in de hoog geïndustraliseerde streken. Maar alle westerse reizigers, die de kleinere steden en dorpen in de provincie hebben bezocht, verzekeren dat het tekort aan de eerste levensbehoeften daar algemeen is en ernstiger dan in de hoofdstad. De consument verbruikt eenderde van zijn inkomen aan voedsel volgens offlciële statistieken en zal het niet kunnen volhouden als devleesprijs stijgt tot zes roebel per kilo (18 gulden) op de vrije markt. De staatswinkels hebben niet altijd vlees te koop. Is dit wel het geval, dan is het bevroren en in stukken van een of twee kilo gesneden. Men moet voor een kilo in deze winkels twee roebel (6 gulden) betalen. Doordat de distributiestations slecht georganiseerd zijn, is het voedseltekort groter dan eigenlijk nodig zou zijn. Door de slechte organisatie verrotten fruit en groenten vaak in stations in Georgië en centraal Rusland, terwijl er een tekort hiervan bestaat in andere gebieden. Deze situatie wordt openlijk in de officiële pers vermeld, wtutrbij men ervoor pleit om de mensen die hiervoor aansprakelijk zijn, te straffen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.