+ Meer informatie

Amateurschflder Genit Huygen: „Abstract vind ik verschrikkelijk"

4 minuten leestijd

SPAKENBURG - „Ik bewonder alle schilders die op het doek de werkelijkheid weergeven. De abstracte schilderkunst vind ik verschrikkelijk. Dat voor dat soort werken soms extreem veel geld wordt betaald, is gekkenwerk. Dat heeft die waarde gewoonweg nief'. Onomwonden geeft Gerrit Huygen, een "vutter" die als 'zondagsschilder' inmiddels al de nodige taferelen uit zijn geboortedorp Bunschoten-Spakenburg op het witte doek heeft vastgelegd, zijn mening.

Tekenen en schilderen zit hem in het bloed. Op de lagere school was hij tijdens de tekenlessen altijd een van de besten. Voordat hij in 1948 als militair naar Indië vertrok, liep hij met het plan rond beroepsschilder te worden. Zo ver is het echter nooit gekomen. In het jaar daarvoor was hij gestart met een schriftelijke schildercursus, die werd verzorgd door een zekere Postma uit Rotterdam, zo weet Huygen zich nog te herinneren.

De Spakenburger zat van 1948 tot 1950 in Indië. Toen Gerrit terugkwam, was er voor hem geen mogelijkheid om zich via studie verder te bekwamen in de schilderkunst. Zijn ouders hadden het financieel niet breed, en hij was genoodzaakt een baan te zoeken. Daarom is hij de schilderkunst als hobby gaan beoefenen.

In zijn woonplaats sloot hij zich aan bij de Kunstkring. Een periode die hij als zeer leerzaam beschrijft. „Iedereen die actief was bij de Kunstkring kreeg telkens dezelfde opdracht. Na realisatie van de schilderstukken werd het doek dat je had geschilderd, • beoordeeld door de andere leden van de Kunstkring. Van hun op- en aanmerkingen leerde je ontzettend veel. Voor mij was dat een bijzonder leerzame en interessante periode".

Dorpsgezichten
Deze Kunstkring werd ongeveer zeven jaar geleden opgeheven. Vanaf die tijd is Gerrit solo bezig met zijn hobby. Grote voorkeur heeft hij voor het schilderen van dorpsgezichten. Deze schilderijen roepen vaak herinneringen op aan het boeren- en vissersleven. Veelal vormen oude kaarten en ansichten de inspiratiebron vooj deze schilderijen. Om de sfeer die deze werken uitademen nog eens extra te accentueren, gebruikt Huygen goudkleurige lijsten.

Bij de meeste schilderijen is gebruik gemaakt van olieverf. Een enkele maal is waterverf gekozen. Waarom die voorkeur voor olieverf? „Ten eerste is olieverf gemakkelijk in het gebruik. Daarnaast krijg je er naar mijn mening de mooiste effecten mee. Olieverf heeft als voordeel dat de kleuren op het doek gemengd kunnen worden. Dat biedt volop mogelijkheden de kleuren zachter of, indien gewenst, donkerder te maken. Bovendien kun je eerst de ondergrond (lucht of water) schilderen. Vervolgens kun je, bij voorbeeld bij een zeetafereel, de boot op het water plaatsen".

In de loop der jaren heeft de amateurschilder al meer dan honderd schilderwerken geproduceerd. Ongeveer twintig staan er nog thuis. Of hij aan bepaalde schilderijen gehecht is? „Nee hoor, ik zit aan geen enkel schilderij vast. Ik heb in het verleden al de nodige schilderijen weggegeven, onder meer aan bazars".

Ouderwetse kleuren

Opvallend is dat Huygen van elk schilderij dat hij heeft gemaakt een foto heeft genomen, die hij in een album bewaart.

Net zoals dat met de meeste hobby's het geval is, is de amateurschilderkunst voor Gerrit Huygen geen vetpot. Maar het is ook nooit zijn bedoeling geweest om flink te verdienen met deze hobby. Hij heeft wel eens een keer in de Jaarbeurs in Utrecht gestaan achter de stand van een lokale antiekhandelaar, die deze stand, waarvoor normaal 60.000 gulden moest worden neergeteld, aangeboden had gekregen. Daar beschilderde Huygen samen met twee andere personen antieke kasten. Later heeft hij daar nog wel eens leuke vervolgreacties op gehad.

Met dat beschilderen van kasten is meteen een ander facet van zijn hobby genoemd. Huygen beperkt zich namelijk niet tot de produktie van schilderijen. Hij beschildert ook porselein en incidenteel werkt hij de kleuren van kraplappen (een onderdeel van de Spakenburgse klederdracht) bij. Bij dat laatste haalt hij de kleuren op die zijn vervaagd of verbleekt. Hij gebruikt daarvoor speciale verf. „Tegenwoordig zijn er ook stiften te verkrijgen voor het bijwerken van de kraplappen. Maar dan zit je aan vaste kleuren vast, en daar houd ik niet zo van. Met verf heb je de mogelijkheid kleuren te mengen. En daardoor is het mogelijk bepaalde ouderwetse kleuren te produceren", legt Huygen uit.

Ook antieke en grenen kasten worden door de Spakenburger beschilderd. In de schuur achter zijn woning brengt hij het tafereel van de "Amelandse walvisvaarders" tot leven op een kast. Een pronkstuk voor de echte liefhebber.

Huygen is dus altijd amateurschilder gebleven. Hij heeft echter een diep respect voor schilders als Rembrandt en Jan Steen, die de werkelijkheid zo fraai wisten te vertolken op hun doeken. „De echte kunst is voor mij de vertaling van de werkelijkheid. En daarvoor mag naar mijn mening best het nodige worden neergeteld".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.