+ Meer informatie

Uit de kerkelijke pers

5 minuten leestijd

"Ruzie in de kerk", daarover schrijft ds. W. van Gorsel deze week in het hervormd-gereformeerde "Gereformeerd Weekblad". Eén conflictsituatie heeft zijn bijzondere aandacht: Vastgelopen predikanten.

„In de hogere organen van de kerk is men bezorgd over het feit dat predikanten tegenwoordig eerder dan voorheen vastlopen in hun gemeenten en soms niet meer kunnen functioneren. Als gevolg daarvan moet het beruchte Arikel 13-30 van de Kerkorde, waarin is bepaald dat een predikant, anders dan op eigen verzoek, kan worden "losgemaakt" van zijn gemeente, vrij frequent worden toegepast. Zijn de kerkeraden veeleisender dan voorheen? Of zijn er tegenwoordig meer predikanten die het werk niet aankunnen?

Op die vragen is niet zomaar in het algemeen een antwoord te geven. Er zijn zeker kerkeraden die -nu er minder gebrek aan predikanten is dan vroeger- kritischer zijn geworden. Niet alleen in het beroepingswerk, maar ook in het verwachtingspatroon. Voorheen waren ze blij als de -soms langdurige— vacature eindelijk werd vervuld. Tegenwoordig gaan ze omzichtiger te werk en stellen ze misschien hogere eisen aan hun predikant. En als de dominee er soms al lang is, en geen beroep krijgt, dan kan dat leiden tot frustraties.

Maar ik zou toch niet graag de schuld van de conflicten uitsluitend bij de kerkeraden willen zoeken. Er zijn ook heerszuchtige predikanten, die hun wil doordrijven. Of betweters, die geen tegenspraak dulden, en in ieder gemeentelid dat het niet met hen eens is, een vijand zien die uit de weg geruimd moet worden. En dominees die in een gemeente met verschillende stromingen partij kiezen voor één bepaalde groep en daardoor de polarisatie aanwakkeren".

Volgens drs. R. H. Matzken is de bekende remonstrantse theologe Joanne Klink New-Age-positief. Hij schrijft dat in een diepgaande analyse van haar laatste boek "Het onbekende venster". Zijn bijdrage is opgenomen in "Bijbel en Wetenschap", het orgaan van de Evangelische Hogeschool.

„De duidelijke waarschuwing van Openbaring 22:18-19 wordt door Klink weggewuifd met honende vragen als: „Spreekt God dan nu niet meer? Zit Jezus Christus nu stil te wachten tot „het einde van de tijd?" Heeft God profetie en ingeving afgesloten? Is die dialoog met de hemel min of meer statisch aan het Boek gebonden?" (pagina 168-169). Fel is zij in haar veroordeling van de kerk die dit ooit heeft durven Ieren. Zij aarzelt niet om hier te spreken van „de zondeval" van het Christendom! Daarmee wordt het laatste restje respect voor de Bijbel weggenomen („God werd in Christus vlees, geen boek") en gaan we over tot de openbaring van de dag.

Met woorden kun je mensen vangen, veel beter dan met wapen-geweld. Dat nieuwe spiritisme krijgt van KMnk de klinkende naam "hemelse catechismus". Hier staat geen dominee meer in een zwart pak, maar een lichtwezen dat beeld-boodschappen doorgeeft met een toelichting erbij. Wij leren over de vrije wil van de mens als uniek schepsel in het omniversum, over de bedoeling van de evolutie... Ook over geboorte en dood en de vanzelfsprekendheid van de vele levens van de mens op aarde.

„Deze hemelse catechismus is veel uitvoeriger dan wat er in de Bijbel staat... Men zou het zelfs een vervolg kunnen noemen", (pagina 171). Op deze wijze worden boeken, door boze geesten aan mediums gedicteerd, naast en boven de Bijbel gesteld, zoals het Urantiaboek dat 2100 pagina's bevat. Aldus wordt de lezer ingevoerd in de wereld der theosofie, de "goddelijke wijsheid" en daarmee "verinnerlijkt" de lezer zijn ervaring: ook hij kan nu, evenals Goethe en Jung, de stemmen horen uit de hoogste lichtsferen, kan „de meesters van liefde en waarheid" horen spreken of „de witte Broederschap", of „Jezus, de Heer van de mensheid en van de aarde".

Loes van Lennep gaat in het oecumenisch opinieweekblad "HN-magazine" in op de zondeleer van prof. dr. H. Berkhof. Die staat haaks op artikel 15 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis, zo constateerde zij na een vergelijking met de recente zesde druk van Berkhofs "Christelijk Geloof".

„Wij zochten naar de oorsprong van de zonde. De schepping verwees ons naar de menselijke vrijheid en die verwees ons weer terug naar overmachtige duistere elementen om ons heen. l5e zonde is nog even raadselachtig als tevoren: een zinloze en levensgevaarlijke opstand tegen de bedoeling van God. Maar ze is niet een geniaal-demonische inval waarop de mens puur uit zichzelf komt. Ze heeft haar wortels diep in de structuur van onze werkelijkheid. Deze gedachte, die we tevoren in een bepaalde zin afwezen (namelijk als mogelijkheid om ons te verontschuldigen), moeten we nu toch laten gelden, namelijk als toelichting van de aard van onze schuld. En zelfs de op zichzelf blasfemische gedachte dat God de oorzaak van de zonde is, blijkt nu een waarheid te bevatten: Hij heeft ons doen opkomen uit een wordende wereld als bedreigde en uitgedaagde schepselen. Had Hij ons niet anders kunnen maken? Maar dan waren we geen mensen in deze wereld geweest.

Hij heeft ons in de voorlopigheid van dit bestaan gewild. Dat wij daarin de verkeerde weg zijn ingeslagen, is voor Hem een groter verdriet dan het ooit voor ons zal kunnen zijn. Maar dat Hij toch met ons doorgaat, is voor ons het bewijs dat Zijn liefde eenmaal over ons falen zal triomferen. Dan en niet eerder zal ons vragen naar het raadsel van de zonde tot rust komen. Met het vorige hebben we het lot (het geërfde) aangewezen als de benedenpersoonlijke achtergrond van de schuld. Maar er is nog een tweede lotsaspect. De schuld komt niet alleen op uit het lot maar vormt ook zelf werkelijkheden die vroeg of laat een (bovenpersoonlijk) lotskarakter aannemen. De traditionele leer van de erfzonde kan worden beschouwd als een (onjuiste) combinatie van de beide lotsaspecten en een (vergeefse) poging ze onder het begrip van de zonde samen te vatten", aldus Berkhof".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.