+ Meer informatie

, ,Koninginnedag"

7 minuten leestijd

hadden, moesten ze nog vier spelletjes doen: hinken, hardlopen, verspringen en ringgooien. Daarna mochten ze nog één keer in de grabbelton graaien. Toen moesten ze in de klas komen, daar lagen de cadeaus al uitgestald. De meester kwam binnen met de lijst waar het . aantal punten wat je gehaald had opstond. Hoor, de meester begon te vertellen wie de meeste punten gehaald had, hij zei: „Deze keer zijn er twee winnaressen, ze hadden allebei evenveel punten, het zijn Erica en Wilma".

Nadat hij dat gezegd had was natuurlijk iedereen benieuwd naar wat ze zouden krijgen, de meester deed zo geheimzinnig met de pakjes. Eindelijk kregen ze de pakjes. Ze gingen tegelijk uitpakken en wat kwam eruit... een skateboard. Ze wilden het gelijk proberen, maar de meester hield hen Een nat verband, dat is vast wel goed." Moeder laat Tea haar gang gaan. En ze prijst: „Dat kun je goed Tea! Je kunt later wel verpleegster worden!" ,,Dat wil ik ook, mam...!"

Als de enkel goed ingepakt is, probeert moeder ermee te lopen. Het gaat gelukkig. Maar de schoonmaak zal wel moeten wachten. Tea gaat een poosje met Pietertje en Beppie spelen. Daarna helpt ze moeder met tafeldekken. Na het eten brengt ze Pietertje en Beppie naar bed. En Tom doet de afwas. Moeder moet zo min mogelijk lopen, hoor!

„Ja," knikt Tom, ,,het moet voor mama." Tom weet het huis van de boswachter heus wel te vinden. Maar...nu wordt het al donker. ,,Ga maar gauw," zegt moeder bezorgd. ,,Ben je bang Tom?" Tom zegt niets, het lijkt of zijn keel dicht zit. tegen. Hij zei:,,Eerst moeten de andere kinderen hun " cadeaus hebben, dan mag je het proberen". Na een poosje hadden alle kinderen hun cadeaus gehad en ze mochten naar huis. Toen ze thuis kwam liet ze trots haar skateboard aan moeder zien die zei: „Ik zou er niet op durven staan, maar kom, laten we eerst gaan eten". Ze moesten even wachten tot vader kwam en toen konden ze eten. Na het eten moest vader haar skateboard ook zien.

Nadat hij het goed bekeken had, zei hij: „Ik geloof dat er op de vliering nog een klein skatebaantje ligt, ik zal het alleen maar in elkaar hoeven te zetten". Nu Erica dat hoorde kende haar vreugde geen einde meer.

Ze zei tegen haar vader: ,,Wilt u het alstublieft gelijk doen, ik popel van ongeduld". Gelukkig ging vader gelijk aan de gang. Na een uurtje was het af. Direct

Tom veegt een lastige traan weg. Moedig gaat hij de deur uit. Hij zal maar hard gaan lopen, dan is hij er vlugger. Hij kijkt nog even achterom, en ziet in de kamer de lamp branden. Straks, als hij teruggaat kan hij zo naar het licht lopen. Tom zet de draf er in. Hij krijgt het er warm van. Even rustig lopen. Tussen de bomen is het donker. Hu. ..Tom rilf er van. Hij zal het huis van de boswachter zo wel zien. Maar wat is dat...? Branden daar twee kleine lichtjes op de grond tussen de bladeren? Het lijkt, of de lichtjes naar hem toe willen springen. Zal hij omkeren? O nee...dat kan niet. Mama heeft zo'n pijn! Aarzelend doet Tom een stap verder. Het lijken.. .het lijken wel ogen van een wild dier. Tom heeft er weleens van gehoord. Maar wilde dieren zijn in een heel ver land. Hier niet. Dat weet Tom wel. Maar die ogen.. .O, hij zou weg willen hollen. Maar dan ineens, denkt Tom aan het versje, wat ze vanmorgen gezongen hebben. Juf had gezegd, dat versje betekent, dat de Heere jullie overal ziet. ,,Op bergen en in dalen en overal is God! Waar wij ook immer dwalen, of toeven, daar is God!" staat te rillen van schrik. Weg zijn de lichtjes. Tom holt verder. Hij struikelt haast over een boom wortel. Eindelijk.. .ziet hij het huis van de boswachter. Gelukkig.. .Juist komt de boswachter naar buiten. „Ha, daar hebben we Tom. Kom maar vlug binnen, jongen.",,Nee...nee," stamelt Tom, ,,want mama is gevallen. En...en wilt u alstublieft de dokter bellen. Ze...ze heeft zo'n pijn." Nu begint Tom te huilen. ,,Ik moet weer terug," snikt Tom. „Dat hoeft niet Tom, ik breng je thuis." Als de boswachter aan de dokter vertelt wat er gebeurd is, belooft de dokter direct te gaan. ,;Is Tom nog bij u?" vraagt de dokter. ,,Dan kom ik langs en breng hem meteen naar huis." ,,Dat is fijn Tom," lacht de boswachter, „je wordt netjes thuisgebracht." Even later zit " Tom bij de dokter in de auto. Het lijkt nu helemaal niet griezelig in het bos. De lampen van de auto verlichten het pad. Ze zijn o zo gauw thuis. „Stap maar uit meneer," grapt de dokter.

De dokter bekijkt het zere been van moeder. „Het is gekneusd mevrouw. U moet er een paar dagen mee zitten." ,,Ja maar dokter, wie moet het werk doen?" „Daar weet ik wel raad op," zegt de dokter,,,morgen krijgt u een meisje van d,e gezinsverzorging om u te helpen." De dokter geeft Tom een schouderklopje. „Jij bent een flinke jongen, om alleen naar de boswachter te gaan." Tom denkt; de dokter moest eens weten van die twee kleine lichtjes.

Tom krijgt nog een kopje chocolademelk, en dan moet hij heus naar bed. Het is laat geworden. Maar als Tom op zijn slaapkamertje nog even uit het raam kijkt, is hij o zo blij, dat hij in zijn bed kan kruipen. Want in het bos, is het altijd fijn... Maar niet als het donker is. 3. Weet je wanneer het hier, in het slootje, ook zo fijn was? Als de zon tussen de korenvelden scheen. He, dan was het toch zo heerlijk warm, dan lagen we soms op onze rug in het gras en rolden fijn heen en weer. We kregen er maar niet genoeg van. Dan was onze dag natuurlijk weer goed. Uren konden we zo samen bezig zijn. Net zo lang tot we weer honger kregen en dan begonnen we maar weer te eten. Slapen? Nou, dat ging ook best. Maar wij hazen zijn toch zulke rare beesten. Moet je maar eens horen of je dat niet heel vreemd vindt. Jullie mensen slapen met je ogen dicht hé? Wij hazen niet hoor. Als wij slapen doen we dat met onze ogen open. We zien alles. We zijn onmiddellijk wakker . Nee, uren slapen is er bij ons niet bljI Een hazeslaapje duurt maar heel kort. Dat kan nu eenmaal niet anders. We moeten erg goed opletten ook als we slapen! We moeten oppassen voor honden. We moeten uitkijken voor de mensen, vooral voor de jagers die op ons willen schieten. Ze loeren allemaal op onsl Ze willen ons allemaal pakken, zie je. Maar dat willen wij juist niet. Wij willen vrij zijnl Jullie toch zeker ook? Ik zal Jullie vertellen hoe het komt dat ik niet meer bij moeder ben. Moet je maar eens herent Wat een kleurplaten kwamen er binnen, zeg. Het lijkt wel of er steeds meer jongens en meisjes meedoen. Het wordt dan ook steeds moeilijker om de mooiste er uit te kiezen. Maar het is toch gelukt. Hier volgen de namen van de jongelui die de mooiste kleurplaat gemaakt hebben: Jenneke van de Weerd, Bisschopswetering 22, 8275 AP Mastenbroek, 4 jaar, zij krijgt een-kleurboek. Gerben van Dijk, Vyghlaan 3,

Kleurplaten
3771XJ Barneveid, 5 jaar, krijgt een puzzel van 70 stukjes. Marjan Blankespoor, Westenengseweg 14,6732 GJ Harskamp, 6 j aar, kri j gt eveneens een puzzel van 70 stukjes.

Francina van de Strarre, Peuleyen 62,2742 EK Waddinxveen, 7 jaar, krijgt een puzzel van 100 stukjes.

Karin Brienen, Koppenwaard 28,4251 XP Werkendam, 8 jaar, krijgt ook een puzzel van 100 stukjes.

Marianne van Veldhuizen, Meidoornlaan 9,3911 GP Rhenen, 9 jaar, krijgt een puzzel van 500 stukjes.

Lizetta de Visser, Molenweg 26,4356 AB Oostkapelle, 10 jaar, krijgt ook een puzzel van 500 stukjes.

Jacob van Vliet, Pr, Clausstr. 54,8281DD Genemuiden, 11 jaar, krijgt het stripboek De mattenmaker van Steenwijk.

Jeanet Kaashoek, Hogeveenseweg 16,2391NR Hazerswoude, 12 jaar, krijgt ook het stripboek De mattenmaker van Steenwijk.

Allemaal van harte gefeliciteerd. Ook degenen die geen prijs hebben, want jullie hebben vast even goed je best gedaan!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.