+ Meer informatie

Het Loo was vakantiehuis van vele Oranjevorsten

Stukje „petit histoire" door Thijs Booy

2 minuten leestijd

Het landgoed Het Loo ziet nu meer mensen in een jaar dan in andere tijden in decennia, in een eeuw, en die mensenstroom zal zeker nog geweMig groeien ais ook het paleis op dit landgoed wordt O'pengestald voor iedereen die daar een kaartje voor gekocht heeft (en dat zal voor iedereen te koop zijn). Het zal' dan geen pateis in eigenlijke zin meer zijn: behuizing van een ^•or:t die er een hofstaat voert, maar een museum. Evenwel een rri-::3um van een geheel eigen genre en umiesk in Nederland: met net'O'UW voor exposities van schiMerkust, beeldhouwkunst e \ of oudheidkundige vondsten. Maar een museimi dait een pateis V, il', laten zien en zó wil feten zien aisof de standaard van de heer ci" vrouwe dadelijk weer gehesen wordt.

Zo begint Thijs Booy zijn boekje „Het 11,00 was hun huis, een galerij van miniatuurportretten" waarin hij chronologisch de vorstelijke maisen schildert die het Apeldoornse jachtalot annex paleis door de eeuwen heen hebben bewoond. Eerder al schreef deze voormalige particuliere secretaris van kOTDiingin WUhehnina „Eenzaam, maar niet alleen" en ,3et Loo, lusthof der Oranjes". Dit laatstgenoemde boekje bevat méér de bouwitoundige geschiedenis van Het Loo; in het hier aan de orde zijnde werkje gaat het dus om de ibewoners. Welnu, die zijn er heel wat geweest. TMjs Booy begint met de bewoners van het zgn. Oude Loo, dat tharns aichter het als zodanig bekende Paleis ret Loo staat. Nadat hij met een wirwar van namen de eigenaardige erfopvolging van de 15e en 16e eeuw heeft beschreven, vangt zijn eigenlijk boeik aan met koning-stadhouder Willem III die van de famiilie Bentinok de heerlijikheid Het Loo voor 90.000 caroliiguldens koopt, in drie termijnen te voldoen.

Willem III had als vorst een groter jachtslot nodig om zijn hofstoet een passend onderdak te kunnen geven. Ziedaar de eenvoudige reden, want het was hem niet te doen om zijn grote verzameling palelzen, huizen en onderkomens te vergroten. Daarna wandelt Thijs Booy alle stadhouders, tijdelijke machthebbers in Nederland en de koningen langs om te eindigen met koningin Wilhelmina die het Loo aan de staat schonk ter recreatie der volksmassa's.

Op zichzelf is het een aardig streven om portretten te sichilderen van de figuren dié Het Loo bewoonden,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.