+ Meer informatie

„Het doet mij pijn dat Amerika dit niet ziet ak een terreurdaad"

Verontwaardiging over trage reactie Washington op busaanslag

5 minuten leestijd

JERUZALEM - Op een emotioneel geladen persconferentie vertelde de Amerikaanse Pella Fingersh gisteren hoe ze de busramp overleefde. Deze Amerikaanse was een van de buitenlanders die de sneldienst tussen Tel Aviv en Jeruzalem namen. Wat haar stak was dat het Amerikaanse ministerie van buitenlandse zaken aanvankelijk naliet de ramp een „daad van terreur" te noemen.

Mevrouw Pella Fingersh (47) vertelde dat zij met haar zoon Paul (25) een bezoek bracht aan Israël. „We stapten op de bus omdat we in Jeruzalem rond wilden kijken. Ik zat in de krant te lezen en viel in slaap. Ik werd wakker van een kreet. Ik zag een fractie van een seconde het gezicht van mijn zoon en ik realiseerde mij dat er een catastrofe plaatsvond. Mijn zoon vertelde mij later dat hij een persoon de chauffeur zag naderen. De persoon zei iets en greep het stuur en ging er met zijn hele gewicht aan hangen. De chauffeur vocht om het stuur de andere kant op te krijgen".
„Maar de vangrail brak door en we rolden naar beneden. De helling was steil, maar er waren een soort terrassen. Bij het eerste terras werd ik eruit geslingerd. Het lukte me om op te staan. Ik zag hoe de bus voortrolde. Ik wilde er achteraan gaan, omdat ik me realiseerde dat Paul waarschijnlijk nog in de bus was. Toen lag de bus stil en ging ze in vlammen op. Om me heen lagen doden en gewonden. Wat ik toen voelde wens ik zelfs de moeder van die Arabier niet toe: gedurende anderhalf uur niet weten of mijn zoon dood, verbrand of levend was".

Gebroken ruggengraat

Later bleek dat Paul lichtgewond was geraakt. Hij liep fracturen op, werd geopereerd en zal voorlopig met krukken moeten lopen en misschien nog een operatie moeten ondergaan. „Wat mij pijn doet is dat Amerika niet gezegd heeft dat het een terreurdaad was. Wat is het dan?", zei ze gisteren. De Amerikaanse Joan Levine vertelde hoe haar zuster Rita (39) een halfjaar in Israël doorbracht om Hebreeuws te studeren. Deze advocate zette zich in voor de rechten van verstandelijk gehandicapten in de Verenigde Staten. Rita Levine ligt nu met ernstige inwendige verwondingen en een gebroken ruggengraat op de intensive-care-afdeling van het Hadassah-ziekenhuis in Jeruzalem.
Joan Levine: „Ze herinnert zich hoe een man opstond en dat ze geschreeuw hoorde. Ze stond van haar plaats op en gilde: „Nee, nee, stop!" Ernstig geëmotioneerd: „Toen ze bijkwam, bevond ze zich aan de voet van een berg. Ze verkeert nu in een zeer kritieke toestand. We vroegen haar: „Rita, was dit een terroristische daad?". En ze zei: „Ja"".


Palestijnse reacties


Nadat mevrouw Fingersh en de familieleden van Rita Levine de persconferentie verlaten hadden, zette Allon Liël, woordvoerder van het ministerie van buitenlandse zaken, de diverse reacties uit het buitenland op een rij. Bassan Aboe Sharif, een van de gematigde topfiguren in de Palestijnse bevrijdingsorganisatie PLO en woordvoerder van Jassar Arafat, verklaarde op radio-Monte Carlo: „Dit is geen daad van terrorisme. Terroristen zijn Sjamir en zijn regering. Wie zijn rechten verdedigt en de bezetting weerstaat, is geen terrorist. Dit is een natuurlijke menselijke reactie".
De "Islamitische Jihad", een groep van extreem islamitische Palestijnen, eiste de verantwoordelijkheid voor de aanslag op „Elke joodse agressor wordt aangeraden het heilige land te verlaten voordat het te laat is".

Washington

Wat Jeruzalem vooral verbaasde, was de Amerikaanse reactie. Er waren namelijk niet alleen Israëliërs in de bus, maar ook Amerikanen, Canadezen (twee van hen kwamen om) en een Spaanse. Eind vorig jaar, na de vermeende erkenning van Israël door de PLO en nadat de organisatie terreur zou hebben afgezworen, besloot Washington een „dialoog" aan te gaan met de PLO. Die dialoog zou worden afgebroken als de organisatie weer terug zou vallen op het terrorisme.
Op 22 december vorig jaar verzekerde de voormalige president Ronald Reagan aan Sjamir: „Ik heb geen illusies over de PLO. Hun woord zal geschraagd moeten worden door daden, namelijk de voortdurende veroordeling van terrorisme overal en een afstand nemen van hen die ermee doorgaan". Woordvoerder Liël verklaarde: „De Amerikanen zeiden in het verleden verschillende keren dat de PLO niet alleen terreur binnen en buiten Israël moest beëindigen, maar ook dat ze bereid moest zijn zich in het openbaar te distantiëren van terrorisme door Palestijnse groepen waar dan ook".
De reactie van een woordvoerder van het Amerikaanse departement van buitenlandse zaken, meer dan 36 uur na de busramp, die Jeruzalem zo tegenviel: „Ik heb niet genoeg feiten over dit incident om in dit'stadium te zeggen of we dit incident als een terroristische daad moeten zien". Tegelijkertijd keurden de Russen de daad als een daad „van terreur tegen onschuldige mensen" af. Volgens Moskou dient „elk verstandig menselijk wezen" de aanval te veroordelen op „de hevigste manier". Het Palestijnse leiderschap dient volgens de Sowjets te laten zien dat de afkeer van terreur niet alleen een simpele politieke verklaring is, maar dat het „de actuele Palestijnse politiek weerspiegelt".

„Terroristisch incident"

Liël: „Als de Verenigde Staten het geen terrorisme noemen, geven ze in feite toestemming aan elk Palestijns individu of organisatie om te doden. Zo'n toestemming brengt ons aller leven in gevaar".
Liël kreeg echter gisteren toch nog zijn zin. Waarschijnlijk onder druk van Israël en bepaalde Amerikanen, verzamelde Washington de moed om de daad te veroordelen als een „terroristisch incident". De woordvoerder van het Amerikaanse departement van buitenlandse zaken zei dat hij het pas gisteren kon veroordelen, omdat Washington aanvankelijk -klaarblijkelijk in tegenstelling tot de Russen— onvoldoende informatie bezat. Sommigen vermoeden dat er iets anders achter stak. De Bush-Baker-regering, die zich een stuk kritischer tegenover Israël opstelt dan de vorige Amerikaanse regering van Reagan en Shultz, zou de daad niet hebben willen veroordelen omdat zij op geen enkele wijze de dialoog met de PLO in gevaar wil brengen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.