+ Meer informatie

Inbraak in de kerk

3 minuten leestijd

Het is alle jaren en eeuwen hetzelfde liedje: er is ingebroken in de kerk. Zeer regelmatig meldt deze krant dat het weer raak is. Er zijn inbrekers die waarschijnlijk een kerkelijke achtergrond hebben en systematisch eerst de kring en daarna de classis bezoeken.

Kortgeleden had ik de jaarlijkse taxatiedag in het Bijbels Museum in Amsterdam. De avond ervoor werd ik door een president-kerkvoogd "uit het midden des lands" gebeld met de vraag of ik extra wilde opletten want de kanselbijbel van zijn gemeente was gestolen. Of ik zo vriendelijk wilde zijn die dan in beslag te nemen. Dat was een onmogelijke vraag, want ik ben wél bevoegd tot het verrichten van een taxatie maar niet van een arrestatie! Maar ik zou uitkijken voor hem.

Wat me weer opviel bij de toelichting, was dat het gebouw zeer slecht beveiligd was en alles voor het grijpen lag. Het is bij de protestanten hetzelfde als bij de rooms-katholieken: bij de één worden de Statenbijbel en het avondmaalsstel gestolen en bij de ander wordt het offerblok gelicht. Overigens: op de taxatiedag is de bijbel niet ter taxatie aangeboden, dus ik had ook geen probleem met hoe ik zou moeten handelen. Ik sta wel voor de Waarheid, maar ik ga niet op de vuist voor een Statenbijbel waarvan ik vermoed dat die gestolen is.

Ik moest hier weer aan denken toen ik het gedenkboek van de hervormde gemeente van Oud-Alblas las ("Gedenk van hoedanige eeuw ik ben", uitg. Blassekijn, Molenaarsgraaf). Vorig jaar zomer herdacht die gemeente dat het 400 jaar geleden was dat de eerste predikant er zijn intree deed. Dit soort gedenkboeken is boeiende kost. De plaatselijke kerkgeschiedenis wordt beschreven en allerlei gebeurtenissen die in geen enkel kerkgeschiedenisboek voorkomen, lees je hier.

Ook in Oud-Alblas werd er ingebroken! Auteur N. Schellingerhout beschrijft de consternatie die in het dorp ontstond. De inbreker had een koffer met het kerkelijk archief meegenomen. Hij had het slot opengebroken en wellicht gedacht dat het allemaal bankbiljetten waren. Maar in het weiland kwam hij er achter dat het documenten waren en woedend had hij de inhoud weggesmeten. Een boer die om 4.30 uur ging melken vond de papieren en sloeg alarm. Wie maar iets met de kerk te maken had, werd uit z'n bed gebeld. Om 6.00 uur 's morgens was de president-kerkvoogd aanwezig.

Ik denk dat de president-kerkvoogd "uit het midden des lands" niet 's nachts uit z'n bed gebeld is. Waarschijnlijk heeft die heel modern een e-mail gekregen of een fax. Maar in 1845 ging dat in Oud-Alblas anders. Zelfs de burgemeester kwam eraan te pas. Minutieus werd alles onderzocht en het archief gecontroleerd. Er waren enkele kleine, onbelangrijke stukken weg, zoals kwitanties van jaren eerder. Waarschijnlijk waren die weggewaaid.

Eén ding valt op: dat het bij inbraken nog steeds zo gaat. Wat enige waarde heeft, wordt meegenomen en te gelde gemaakt. Maar wat onverkoopbaar is wordt direct weggegooid. Daar moet je je direct van ontdoen, want als je gepakt wordt is dat het bewijs.

Over diefstal van andere zaken wordt niet geschreven. De Statenbijbel niet, het avondmaalsstel niet, het busje voor de zending bleef ook onaangeroerd. Wellicht kon de dief niet alles meenemen of dacht hij met deze koffer een grote slag geslagen te hebben. Gelukkig dat het archief snel teruggevonden werd,anders hadden we nu niet zo'n interessant boek gehad.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.