+ Meer informatie

Vakantie: vrijheid in dienst van God en onze naaste

4 minuten leestijd

Op dit ogenblik hebben zeer velen vakantie. Deze rustperiode is een vanzelfsprekendheid geworden. Elk jaar ontvangt ieder een aantal weken vrijaf om op adem te komen van de stress, die er in veel bedrijven is. Staat onze vakantie in het teken van de "sabbat"?

Vakantie is afgeleid van een woord dat "leeg of onbezet zijn" betekent. Hoe moeten we dit pastoraal invullen? Het Oude Testament spreekt wel over de sabbat, de zevende dag, het sabbatsjaar, elk zevende jaar, en het jubeljaar, elk vijftigste jaar. Dat was een dag van rust, een jaar van rust; naast de lichamelijke rust, waarbij het land niet bewerkt hoefde te worden, was er nu tijd vrij voor de geestelijke rust om toe te nemen in de kennis des HEEREN. Ook het jubeljaar gaf een extra accent van rust met het oog op des HEEREN dienst. Het opvallende is dat die rust gericht was op de dienst des Heeren, en op de naaste. In het jubeljaar kreeg degene die schuld had vrijheid: hij hoefde geen slaaf meer te zijn en hij kreeg het land terug dat hij door schuld verloren had (zie bijv. Lev. 25). De sabbatdag was gericht op sociale en geestelijke rust (zie Ex. 20 en Deut. 5). De Heere heeft de mens geschapen als een sociaal wezen, dat op God en de naaste gericht moet zijn. De rust die de Heere Zijn volk in de schaduwachtige wetten gaf, was gericht op het natuurlijk en geestelijk welzijn voor iedereen; daarbij ging het vooral om de eer Gods.

Ledigheid
Hoe brengen wij onze vakantie door? Ik denk dat de vakantie iets moet afstralen van een sabbatsjaar en een jubeljaar. Daarbij gaat het om de lichamelijke en geestelijke rust tot eer van God en het heil van de naasten. Sabbat betekent eigenlijk "ophouden". De Heere was goed voor Zijn volk door hen die rust te gunnen. Maar is onze vakantie niet verworden tot een consumptieartikel, waarbij het "ik" de eerste plaats inneemt? Velen nemen vakantie, waarbij zij tegelijk listig proberen te ontsnappen aan de scherpte van de geboden Gods. De vakantie wordt voor kerkmensen een soort elastiek, waarbij je alles kunt doen en laten. De apostel heeft gezegd dat we de vrijheid niet mogen misbruiken tot oorzaak van het vlees (Gal. 5:13). De ledigheid is een groot gevaar voor het vlees en voor de geest. Wat gaat bij voorbeeld strandbezoek gepaard met ledigheid. We zijn op een punt gearriveerd dat je met een goed geweten bijna geen strand meer kunt bezoeken, wegens de onzedelijke sfeer die er heerst. Prof Velema heeft pas op een uitnemende wijze verwoord dat een christen moeilijk een strand kan bezoeken waar topless gezond wordt, om nog maar te zwijgen van de ledigheid die juist op het strand te vinden is.

Ongezonde atmosfeer
Ik denk dat de geestelijke atmosfeer er buitengewoon ongezond is voor het geestelijke welzijn van de mens. Ledigheid is een groot gevaar voor het natuurlijke leven, maar ook voor het geestelijke leven. David, de man naar Gods hart, had vrijgenomen terwijl zijn soldaten in de strijd gewikkeld waren (1 Sam. 11:1). Het oog van David werd getrokken naar Bathseba, van wie hij zich niet kon losmaken. In die tijd van ledigheid, die niets te maken had met sabbatsrust, is David in zonden gevallen. Paulus zegt dat we daarom ons vlees niet verzorgen moeten tot begeerlijkheid. Het is niet zonder reden dat de apostel Paulus als werken van het vlees in de eerste plaats in de Galatenbrief noemt: overspel, hoererij, onreinigheid en ontuchtigheid (5:19). Daarbij is het niet onverschillig hoe ons gelaat en ons gewaad eruit ziet. De vorm in het dragen van kleding dient een afspiegeling te zijn van de waarheid van Genesis 3, ter bedekking van onze schaamte. Die vormen kunnen over het geheel van de wereld verschillend zijn, maar soberheid en echte eenvoud dienen het gedrag van de christen ook in vakantie te bepalen. Het onderscheid van kerk en wereld vervaagt al meer.

Sabbatsleven
De vakantietijd dient voor een christen gericht te zijn op het gesprek met elkaar over wezenlijke dingen, die de waarheid van het Woord aangaan. Het moet gezien worden dat een christen anders leeft in daad, gepraat, gewaad en gelaat, dan iemand die midden in de wereld leeft. Hierbij gaat het niet om schijnheiligheid, maar wel om waarheid in het binnenste. Met name in de vakantie moeten we onze lichamen stellen tot een God welbehagelijke offerande, onze redelijke godsdienst (Rom. 12). Neem daarbij eens een goed boek. Neem te midden van de jachtige tijd eens extra tijd voor de overdenking van het Woord. Probeer de kinderen daarbij ook te betrekken. Echte vakantie moet doortrokken zijn van het sabbatsleven: even ophouden. Om met elkaar ons te richten op de Heere en Zijn dienst, om ons te verlustigen in de werken Gods, in het rijk van Zijn schepping en van Zijn herschepping!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.