+ Meer informatie

Ned.-Zuidafrikaanse Vereniging

3 minuten leestijd

vervolg van pag. 3

en; een eeuw waarin ook Zuid-Afrika zelf totaal veranderd is: van wat losse Boerenstaatjes en door Engelsen gecontroleerd gebied alsmede wat zwarte vorstendommen, tot een macht van betekenis in Zuidelijk Afrika, waarin Boer en Brit samen hun weg nog zullen moeten (her)vinden, temidden der in aantal verreweg dominerende niet-blanke bevolkingsgroepen.

Dat voelt ook de NZAV aan, want voorzitter prof. F. de Waard geeft het interessante jaarverslag annex gedenkboekje de bede mee, dat „geheel Zuid-Afrika zich openstelt voor verandering, die de toekomst bereidt". Hij wijst er op, hoe een eeuw NZAV ook hoogtepunten kende: de uitvoering bijv. van het cultureel akkoord tussen beide landen, de emigratiebegeleiding naar Zuid-Afrika door het bureau van de verening ook.

De verwantschap met de vrienden van 1881 blijft overeind, maar De Waard erkent dat dit niet inhoudt kritiekloos volgen en goedkeuren. Voorlichting en alzijdige uitwisseling blijven hoog in het vaandel staan. En wie weten wil, hoe het een eeuw geleden gegaan is met die oprichting kan in deze Kroniek van dr. Schutte veel aardige dingen tegenkomen. Het ,,adres" van de Utrechtse prof. Pieter Harting „Aart de Britsche Natie" van 24 december 1880, met veel bijval gepubliceerd in binnenen buitenland. Of het Transvaal Comité in de hoofdstad en Hartings ,,Hoofdcomité tot behartiging van de belangen der Transvaalsche Boeren" en de oprichtingsvergadering der NZAV op 12 mei 1881 in het Gebouw voor Kunsten en Wetenschappen te Utrecht met namen van vermaarde deelnemers als dr. A. Kuyper, prof. C. H. D. Buys Ballot en zakenman mr. W. Heineken. Of de uitzending van Hollandse onderwijzers, de stichting van een Taalfonds, de steun aan de vele Boerenkrijgsgevangenen, een Oorlogsfonds dat in 1899 1,5 miljoen gulden opbracht en het medeleven door het groeiende ledental.

Namen en feiten

Schutte heeft, snuffelend in honderd jaarverslagen, tal van details naar voren weten te halen, over de pers, over de interne tegenstelling tussen de SAPpen (Suidafrikaanse partij) en de NATten (Nationale partij), over het Steynmonument in Deventer en de Kruger-herdenking van 1925, over het Nederlands cultuurhistorisch instituut in Pretoria en zijn Zuidafrikaanse pendant in Amsterdam; een leerstoel Afrikaanse taal- en letterkunde aan de stedelijke universiteit, aanvankelijk bezet door prof. G. Besselaar, na de oorlog ook door de Zuidafrikaanse prof. N. P. van Wyk Louw.

Bekende namen komen we in de bestuurslijsten tegen: die van oud-kolonialen als prof. W. Ph. Coolhaas; historici als prof. A. A. van Schelven (die in de oorlog duidelijk ,,fout" was, maar toch NZAV-bestuurslid bleef) en prof. jhr. P. J. van Winter, prof. H. Smitskamp; de tegenwoordige evangelische radicaal dr. (toen nog drs.) J. P. Feddema en de Utrechtse theoloog en wijsgeer prof. Vincent Brümmer.

Over de meest recente gebeurtenissen licht ons het jaarverslag 1980 in. Van een groots opgezette eeuwfeestviering met bijv. een lijvig gedenkboek (zoals bij het 50-jarig bestaan) wordt daarin niet gerept. Wellicht is soberheid en eenvoud het gebod der stonde. Het jaarverslag met de Kroniek kan men aanvragen bij het bureau der Nederlands-Zuidafrikaanse Vereniging, Keizersgracht 141 te Amsterdam-C. Tel. 020 - 249318.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.