+ Meer informatie

ANC onduidelijk over communisme

Sterke rol SACP niet bevorderlijk voor imago Mandela's bewegbg

4 minuten leestijd

JOHANNESBURG - Na afloop van het recente congres van het ANC in Durban, het eerste in dertig jaar op Zuidafrikaanse bodem, had men iets meer duidelijkheid verwacht over de rol die de communisten in deze organisatie spelen. Maar die verwachting werd niet bewaarheid. Het ANC weigert een helder standpunt in te nemen jegens het communisme in het algemeen en de overmatige vertegenwoordiging van communisten in het hoofdbestuur in het bijzonder.

De minister van staatskundige ontwikkeling, Gerrit Viljoen. verzuchtte: ..Het is onmogelijk onderscheid te maken tussen het beleid van het ANC en de doelstellingen van de SACP (de Zuidafrikaanse communistische partij). De doorslaggevende rol van de SACP binnen het ANC is opnieuw bevestigd".

Van de vijftig gekozen leden van ,het uitvoerend comité, het hoogste gezagsorgaan van het ANC, zijn er ten minste twintig, maar waarschijnlijk wel 37 lid van de SACP. Men komt er niet altijd openlijk vooruit.

Toen de Zuidafrikaanse media na afloop van het congres aan diverse bestuursleden vroegen of zij wel of geen lid van de SACP waren, stak de nieuwe secretaris-generaal, Cyril Ramaphosa, een stokje voor verdere bekentenissen door de bestuursleden te verbieden over deze kwestie met de pers te praten. Dit heeft de onduidelijkheid over de communistische rol binnen het ANC alleen maar vergroot. De communisten spelen een overheersende rol in het ANC en doen dat al jaren. De hoofden van de belangrijkste commissies zijn allen lid van de SACP.

Slovo

Een van de belangrijkste figuren in het hoofdbestuur is Joe Slovo. eens een uitgesproken stalinist. Volgens de Zuidafrikaanse inlichtingendienst bekleedt Slovo de rang van kapitein binnen de Russische KGB. Hij heeft jarenlang de gewapende strijd van het ANC tegen Zuid-Afrika geleid. Hij werd indertijd samen met Mandela tot lange gevangenisstraffen veroordeeld wegens zijn aandeel in de pogingen om in Zuid-Afrika een revolutie te ontketenen. In al die jaren die hij in ballingschap buitenslands doorbracht, verkondigde Slovo dat hij eens van Zuid-Afrika een communistische heilstaat zou maken.

Na zijn terugkeer in Zuid-Afrika, die kon plaatsvinden dank zij president De Klerks hervoreist. Foto EPA mingen, slaat Slovo opeens andere taal uit. De ineenstorting van het Oosteuropese communisme was te wijten aan het feit dat deze vorm van communisme niet op een democratische basis was gegrondvest.

..En hoewel ik nog altijd in het communisme geloof, wil ik mij nu liever sociaal-democraat noemen. Ik geloof in de democratie waarin meer partijen via de stembus om de macht strijden", zei Slovo onlangs in een interview met een landelijk dagblad. Allemaal heel mooi, zo'n communist die schuld belijdt over het verleden en Zuid-Afrika althans een democratische en vrije toekomst toewenst. Maar wat moeten we ervan geloven?

Vlak voor het ANC-congres begon, gaf de tot dan toe voortvluchtige communist Ronnie Kasrils toe, dat "Operatie Vula" inderdaad een plan was van de SACP om de macht gewapenderhand over te nemen als de onderhandelingen met de blanke regering op niets zouden uitlopen. De plannen voor "Operatie Vula" kwamen vorig jaar aan het licht, toen de politie op grote schaal communisten en andere leden van het ANC in hechtenis nam en beslag wist te leggen op grote hoeveelheden opruiende pamfletten als ook geheime wapenopslagplaatsen.

Indertijd riep het ANC dat "Operatie Vula" een bedenksel van de politie was om de onderhandelingen in de wielen te rijden. Kasrils dook onder om arrestatie te voorkomen. Hij was het brein achter "Vula", zei de politie. En toen Kasrils gebruik maakte van de door De Klerk geboden kans om amnestie aan te vragen, kwam hij te voorschijn en bekende hij in het openbaar dat "Vula" inderdaad bestond.

Parasiet

Dus nogmaals: moeten wij nu de SACP en het ANC op hun woord geloven, dat zij streven naar een democratsiche meerpartijendemocratie, met algemeen stemrecht en een vrije pers? In een ver verleden is Slovo eens gevraagd wat de communisten van plan zijn, hoe hun 'agenda' eruitziet. Slovo antwoordde toen, heel eerlijk: „Wij streven met het ANC naar een machtsoverdracht van blank aan zwart, goedschiks of kwaadschiks. Tot zover lopen de agenda's van de SACP en het ANC gelijk op. Maar daarna volgt een tweede revolutie om Zuid-Afrika communistisch te laten worden".

Toegegeven, deze uitspraak dateert uit de jaren van de Koude Oorlog, maar moeten we nu opeens gaan geloven dat de doelstellingen van Slovo en de zijnen zijn veranderd?

Als dat zo is, waarom richten ze dan geen nieuwe sociaal-democratische partij op in plaats van als een parasiet aan het ANC te blijven klitten? Dat is een vraag die van alle kanten op het ANC wordt afgevuurd en waarop het ANC weigert te antwoorden. Nelson Mandela's antwoord luidt steevast: ..De communisten hebben ons altijd bijgestaan. Zij zijn onze vrienden en wij vertrouwen hen. Wij laten ze niet zomaar vallen".

Buitenslands wordt op het ANC steeds meer druk uitgeoefend om zich van de communisten te ontdoen, althans van hun overmatig grote invloed. De Amerikaanse regering heeft alle financiële hulp aan het ANC gestaakt en zal deze slechts dan hervatten als de communisten uit de organisatie zijn verdwenen.

"McCarthy-isme", roepen verschillende bestuursleden van het ANC, daarmee doelende op de Amerikaanse senator McCarthy, die in de jaren vijftig jacht maakte op de hele en halve communisten in de Amerikaanse samenleving. Maar het ANC vergroot zelf de hysterie rond zijn communistische leden door er het zwijgen toe te doen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.