+ Meer informatie

Opdringend humanisme in Christelijk onderwijs

Algemene vergadering VOCO te Ede

4 minuten leestijd

EDE — De Vereniging van bij het onderwijs betrokken Christen-ouders, VOCO, belegde op zaterdagmorgen 4 april een algemene ledenvergadering in Ede. De voorzitter wees er in zijn openingswoord op dat de VOCO als vereniging van ouders bezig blijft met het bewaren van het christelijk karakter van het onderwijs.

Bij het opvoeden en onderwijzen dienen we te beseffen dat we deze zware taak niet in eigen kracht kunnen volbrengen, maar alleen vanuit de kracht van de Heilige Geest, in gehoorzaamheid aan Gods Woord. Vervolgens hield ds. J. J. Poort een lezing onder de titel ,,Opdringend humanisme in het Christelijk onderwijs".

Hij wees erop dat er hoe langer hoe meer anstwekkende symptomen zijn te bespeuren van felle haat tegen Christus. Zo was ergens de tekst „Christus zal wederkomen" neergekalkt „Haal de spijkers en de hamer". Op een kerkgebouw werd tussen de letters Alfa en Omega het symbool van hamer en sikkel aangebracht. De humanistische geest van autonoom denken, van zelfbeschikking, van bevrijding van taboes, van genotzucht dringt hoe langer hoe meer op.

Belangrijk
Ook de christelijke scholen krijgen hiermee hoe langer hoe meer te maken. Daarom is in deze tijd goed christelijk onderwijs zo belangrijk. Juist vandaag hebben we een pedagogiek nodig die zich baseert op Gods Woord.

In het oude huwelijksformulier staat een Bijbels uitgangspunt voor een christelijk pedagogisch denken dat een waarborg is tegen vervaging van de identiteit van het christelijk onderwijs. Bij de bevestiging van het huwelijk wordt al gesproken over de opvoeding van de kinderen die huwenden later zullen krijgen. Het eerste doel van christelijk onderwijs dient dan ook te ziin dat dit leidt tot Gods eer. Dat besef zijn wij in sterke mate kwijt geraakt. Dat is een symptoom van het opdringend humanisme.

Dan krijgen we in plaats van Gods eer als doel: troost van ouders, prestiges van leerkrachten en prestatiezucht. Dat is fataal voor christelijk opvoeden en onderwijzen. Een tweede doel van het christelijk onderwijs is dat het leidt tot het eeuwig heil van onze kinderen. In de praktijk is echter het onderwijs vaak doel geworden van het bereiken van een goede carrière in de maatschappij. In het christelijk onderwijs zal dat secundair dienen te zijn. Dat wil niet zeggen dat christenleerkrachten preken tegen de kinderen moeten houden.

Echte christelijke opvoeding werkt vaak in stilte en komt zo tot volle wasdom. Christus zelf zag bij zijn sterven slechts enkele gelovigen bij zijn kruis staan en Hij hoorde slechts hoon en spot. De zegen op Zijn werk kwam pas na Zijn dood, terwijl Hij toch als volmaakte pedagoog jaren gewerkt had en tot tienduizenden gepreekt had. Met Pinksteren behaagde het God op Zijn tijd te zorgen voor duizenden gelovigen. In navolging van Christus moeten wij leren afzien van succes en het vertrouwen op de macht van het getal.

Christus predikte zelfs voor enkelingen, de duivel hanteert voortdurend de macht van het getal en suggereert dat wie niet over die macht beschikt tegen de bierkaai vecht. We moeten ook afzien van het voortdurend wijzen op onze onmacht en spelen met de gedachte dat we het toch niet kunnen omdat we er niet bekwaam voor zijn dan vertrouwen we niet op de kracht van het geloof.

Bestrijden
Bij het bestrijden van het opdringend humanisme in bet christelijk onderwijs dienen we te beseffen dat we zonder Hem niets kunnen doen, maar dat mag ons niet brengen tot verzaken van onze plicht. We dienen steeds voor oog te houden dat Hij met ons zal zijn tot aan de voleinding van deze wereld. In de discussie werd onder andere gevraagd „Of er wel sprake is van voldoende christelijke ascese in het christelijk onderwijs?"

Ds. Poort zei dat de gedachte wijd verbreidt is dat alles mag en dat we overal van mogen genieten. Christenleerkrachten zullen leerlingen moeten voorgaan in het leren zien bepaalde zaken te ontzeggen. Gevraagd werd ook „Wat we van het rollenspel moeten denken". Opgemerkt werd dat het mogelijk is om een goed gebruik te maken van het rollenspel bijvoorbeeld bij het verdelen van taken zodat leerlingen ook voorbereidt worden op hun positie in de maatschappij.

Er bestaan echter ook grote gevaren bij het gebruik maken hiervan. Vaak moeten leerlingen zich daarbij emotioneel identificeren met standpunten die volkomen onaanvaardbaar zijn uit Bijbels oogpunt. Ze moeten soms de rol van krakers of demonstranten spelen, bepaalde toneelgroepen passen het rollenspel toe en willen de kinderen geestelijk er meer om turnen via het in discussie brengen van standpunten wil men de leerlingen bevrijden van normen.

Allerlei spanningen en conflicten worden daarbij opgeroepen. De grote vraag is of de leerkrachten dan de psychische problemen kunnen opvangen die bij de leerlingen kunnen ontstaan. Daarom zullen wij waakzaam dienen te zijn ten aanzien van het gebruik van rollenspellen als didactisch middel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.