+ Meer informatie

Diepenbrock

2 minuten leestijd

Het is jammer dat ik van de twee cd's met werken van Alphons Diepenbrock die het Residentieorkest onder Hans Vonk maakte, er maar een ter bespreking ontving. Diepenbrock (1862-1921) is een zeer interessante figuur in onze nationale muziekgeschiedenis van rond de eeuwwisseling. De muziek van deze 'dilettant' is veel boeiender dan die van zijn vakgenoten Zweers, Röntgen en Wagenaar. Weliswaar toont ze ook de invloeden van Wagner en de jonge Richard Strauss, maar ze heeft een eigen karakter. Hendrik Andriessen schreef ooit dat Diepenbrock melodisch veel sterker uit de bus kwam dan Wagner, bij wie het melodieverloop vooral door de harmonische ontwikkeling werd bepaald.

Daarbij kwam nóg een wezenlijk element. Willem Pijper zei het zo: „Het Leven had hem meer te zeggen dan de anderen". Wat was dat Leven? De rooms-katholiek Diepenbrock, die ooit promoveerde op Seneca, zocht naar een levensbeschouwing die het christendom verbond met de ideeën van Nietzsche en Novalis. Op cd nr. 2 vinden we daarvan een prachtig voorbeeld in de toonzetting van Nietzsches gedicht "lm grossen Schweigen". Waar de dichter afrekent met het dwaze "Ave Maria" laat Diepenbrock in de blazers de hymne "Ave maris stella" inzetten en aan het eind van het indrukwekkende stuk overwint deze melodie alle eerdere gegevens.

Diepenbrock schreef hoorbaar moeilijk. Voor elk orkest is zijn muziek een opgave en de vocalisten krijgen ook het nodige voor hun kiezen. Wat deze uitvoering betreft verdienen beide partijen alle lof. Bewonderenswaardig hoe Vonk het klankbeeld transparant weet te houden. De mezzosopraan Linda Finnic, de tenor Christoph Homberger en de bas Robert Holl tonen zich vertolkers van klasse. Met name laatstgenoemde maakte op mij in het boven besproken werk grote indruk. In de overige drie opgenomen werken: "Hymne an die Nacht", No. 2, "Hymne", beide op tekst van Novalis en "Die Nacht" (Hölderlin), leren we Diepenbrock kennen als een knap en bevlogen uitbeelder van teksten. Inderdaad, meer dan zijn tijdgenoten was hij in staat om het levensgevoel dat achter de tekst steekt muzikaal te tekenen. En dat bedoelde Pijper ook.

N.a.v. "Alphons Diepenbrock, Vol. II", Symphonic Songs; Linda Finnie, Christoph Homberger, Robert Holl; Residentie Orchestra The Hague, Hans Vonk, conductor; Chandos 8878.

S. M. W. Bezemer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.