+ Meer informatie

Russen in tranen over hogere prijzen

„We zijn misbruikt en vernederd, we worden behandeld als koeien"

5 minuten leestijd

MOSKOU (ANP/AP/RTR) - Sowjetburgers moesten gisteren dieper in de buidel tasten om voedsel en consumptiegoederen te kopen. Bij enicelen rolden de tranen over de wangen, omdat ze bang zijn dat ze door de prijsstijgingen hun gezinnen niet meer zullen l(unnen onderhouden.

Gisteren werd ongeveer de helft van alle goederen in Sowjetwinkels op slag een stuk duurder. De regering wil zo het gat dichten tussen de produktiekosten en de kunstmatig laag gehouden verkoopprijzen. In de hele Sowjet-Unie verdubbelde de prijs van melk, terwijl vlees drie keer zo duur werd. Voor brood moest vier maal de oude prijs worden neergeteld. De prijzen van televisies, koelkasten, kleding, schoenen en kinderwagens stegen met 250 tot 1000 procent. In Moskou ondervonden pendelaars gistermorgen nog een gevolg van de regeringsmaatregel. Een ritje in metro of bus kost nu 15 kopeken, drie keer zo veel als vorige week.

Paniekaankopen

De 82-jarige Valentin Choedozjnik beklaagde zichzelf terwijl hij in Moskou voor zijn dagelijks brood in de rij stond. „Wij weten niet wat er gaande is aan de top. Zij hebben volle zakken en de onze zijn leeg... We moeten geld zien te halen uit onze lege zakken", zo gaf Choedozjriik af op de Sowjetleiding. Nina Akimova, gepensioneerd handelsbediende, huilde. „Kunnen we overleven met zulke hoge broodprijzen?" vroeg ze zich af. Lydia Koerganova, een verpleegster, noemde de prijsstijgingen een slechte 1-april-grap. Ze zei dat Sowjetburgers weten dat lachen gezond is, maar dat ze zich nu slechts in tranen lachen van ellende.

Maandag bleven de supermarkten in Moskou gesloten om paniekaankopen voor te blijven. Het stadsbestuur waarschuwde voor onrust, maar de stemming leek gisteren eerder gelaten dan opgewonden. Het communistische dagblad Prawda publiceerde een presidentieel decreet, waarin staatswinkels werden gewaarschuwd niet boven de nieuwe maximumprijzen te gaan zitten. Het stadsbestuur van Moskou had brood ingeslagen om dat gisteren onder de armsten te kunnen verdelen.

Inkomenscompensatie

Als compensatie voor de prijsverhogingen heeft Moskou de burgers gemiddeld zestig roebel per maand geboden. Met een gemiddeld maandinkomen van 270 roebel lijkt dat extraatje echter niet genoeg. De meeste burgers beschouwen de toelage in ieder geval als volstrekt onvoldoende.

In veel gezinnen zal de begroting onder druk komen te staan en zal moeten worden gekozen voor de allereerste levensbehoeften. De prijsstijgingen voor het dagelijks voedsel zijn ook niet voor de poes. Tien eieren bij voorbeeld kosten 2,6 roebel, een prijsstijging van 100 procent. Een kilo kaas verdubbelde naar 6,4 roebel.

De prijs van brood steeg van 0,20 roebel tot 0,60 roebel. Een kilo rundvlees kost nu zeven roebel tegen twee roebel voorheen. Boter is in prijs gestegen van 3,6 roebel tot tien roebel. Suiker kostte 0,85 roebel en kost nu meer dan twee roebel. De prijs van olie is verdubbeld tot 3,4 roebel. Voor melk moet nu een halve roebel worden betaald, tegen 0,28 roebel voorheen.

Bankstel

Vooral van duurzame goederen zal moeten worden afgezien. Een wollen herenkostuum kost nu 245 roebel, voor de prijsstijgingen was dat 107 roebel (volgens de officiële koers ƒ 1,80). Een bankstel kost nu 346 roebel, bijna twee keer zo veel. Ook gebruiksgoederen als tv's en koelkasten zijn duurder geworden. Een tv kost nu 1218 roebel. Voor de prijsverhoging was dat 755 roebel. Koelkasten zijn in prijs gestegen van 580 roebel tot 1150 roebel.

Alleen medicijnen, koffie, speelgoed, benzine, gas, steenkool en wodka gingen niet in prijs omhoog. Sommige prijzen blijft de Sowjet-regering centraal vaststellen, voor andere prijzen geldt nog een bovengrens.

De prijsverhogingen hebben gisteren nog geen einde gemaakt aan de traditionele rijen. Vele winkels waren niet beter bevoorraad dan voorheen. De afgelopen week is er op grote schaal gehamsterd om de prijsverhoging voor te zijn.

Veel gepensioneerde Sowjet-burgers zoeken een bijbaantje om het hoofd boven water te kunnen houden. Zo neemt de bijna 70-jarige Vera Loetjsagina drie keer per week om vijf uur 's morgens de metro naar een groot warenhuis in Moskou, waar ze de vloeren boent en de vestiaire van de werknemers bestiert. Ze zegt dat ze het werk leuk vindt, maar eigenlijk te dik is om elke dag de trappen van het gebouw te beklimmen. Met haar werk verdient ze 130 roebel per maand. Veel Sowjet-burgers moeten rondkomen van een pensioen van zestig roebel. Vooral vrouwen gaan werken om die uitkering aan te vullen. Door de prijsverhogingen zullen nog meer gepensioneerden huishoudelijk werk moeten gaan doen of metroperrons moeten gaan vegen om economisch te kunnen overleven.

In sommige wijken van Moskou beschuldigden getergde kopers de regering van diefstal. De reputatie van de Sowjet-regering en president Gorbatsjov is door de prijsmaatregelen verder aangetast.

„Het is een nachtmerrie, het is een zwendel". Met deze woorden reageert de 67-jarige Nina Ivanova als ze met haar plastic tassen in een winkel staat. „We zijn misbruikt en vernederd. We worden in dit land behandeld als koeien. Hoe denkt de regering dat we deze dure goederen kunnen betalen?". Niet alleen de consumenten reageren met radeloosheid en verwarring. Ook de winkelbedienden zien het somber in. Ze proberen de boze klanten gerust te stellen, terwijl ze zich aan de andere kant afvragen of deze prijsverhoging de tekorten bij levensmiddelen weg kan werken. Nina Pavlova, bedrijfsleider in een winkel, is vrij duidelijk. „Ik denk niet dat er meer goederen in de winkels komen te liggen na de prijshervorming", zegt zij, „De hele produktie- en verwerkingscapaciteit van onze economie verkeert in een slechte staat, zodat deze prijsmaatregelen het probleem niet kunnen oplossen".

Ludmila Kirillina, een 43-jarige huisvrouw, eist dat de regering aftreedt: „De regering moet verdwijnen omdat ze heeft besloten de kosten te dekken door ons te laten lijden", aldus Kirillina. „Door in te teren op mijn blikvoorraad levensmiddelen kan ik voorlopig overleven. Daarna zal ik mijn eetgewoonte veranderen".

De bejaarde Olga Granositsj is boos. „Toen ik in de winkel kwam was ik geschokt", zegt ze, „De regeringsinstanties verkondigden eerst dat een kilo boter acht roebel gaat kosten. Maar kijk nu naar de prijs van 12,5 roebel. Hoe kan ik dat betalen als mijn pensioen maar 150 roebel oplevert?".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.