+ Meer informatie

Mijnstaking in Engeland laat bittere erfenis na

Polarisatie in politieke leven, kolengemeenschappen verscheurd

4 minuten leestijd

ONDEN — De wanhopige d van de Britse mijnwerom afkalving van hun inrie tegen te houden heeft getot de langste staking in de ;e industriële geschiedenis, conflict veroorzaakte polaie in het politieke leven, eelde de mijnwerkers zelf oonde de betrekkelijke onht of onwil aan van de vakïging om grote risico's te en voor één aangesloten

Ie gemeenschappen kwamen gelde bijna een jaar op een ansminimum terecht en werden voedsel en kleding afhankelijk internationale hulp. De Britten bijna dagelijks ongeregeldheussen politie en stakers op teleen de Britse politie, die normaal edelijk goede naam heeft in het ligd Koninkrijk, zag zich geigen een politieke rol te spelen in >nflict. Tegenstanders van de radicale Ar- aangekondigd van 20 onrendabele thur ScargiU zijn er altijd vanuit ge- mijnen in één jaar. De staking barstte gaan dat de stakingsleider vanaf het los toen de nationale kolenraad twee mijnstreken om groepjes werkwilligen langs de postende stakers te begeleiden. moment dat hij voorzitter van de mijnwerkersbond NUM werd (1981), de strijd wilde aanbinden met de conservatieve regering van Margaret Thatcher. Tegenstanders van Thatcher menen dat zij het arbeidsconflict heeft uitgelokt door de nationale kolenraad NCB in handen te geven van lan MacGregor. Deze Amerikaanse bankier werd door de vakbeweging beschouwd als de beul van het staatsbedrijf British Steel, waar de helft van het aantal arbeidsplaatsen verdween. mijnen wilde sluiten in Yorkshire, het grootste kolengebied. Daar riepen de mijnwerkers op 5 maart een staking uit.

Twee peronen kwamen om het leven als gevolg van het arbeidsconflict. Bij een botsing tussen stakers en werkwilligen viel op 15 maart het eer

ste dodelijke slachtoffer. Een taxiEen dag daarna riep MacGregor chauffeur, die een werkwillige verScargill bij zich en stelde hem voor een „voldongen feit": de jaarlijkse kolenproduktie moest worden teruggebracht van 101 tot 97 miljoen ton en minstens 20 van de 176 mijnen moesten dicht. Daarbij zouden 20.000 banen verloren gaan. Scargill verliet de bijeenkomst zonder een woord te zeg' voerde, werd in december gedood door actievoerders, die een blok beton vanaf een brug op zijn auto lieten vallen.

Regeling

Onrendabele mijnen

In de zomer en de herfst deed de gen. De kwestie bracht eenheid onder overkoepelende vakorganisatie TUC de Britse mijnwerkers en op een con- haar best steun te verwerven voor de ferentie van de NUM werd besloten stakende mijnwerkers. Dit leidde tot tot een nationale staking. twee korte havenstakingen.

Evenals de grote mijnstaking van 1926 heeft dit conflict de vakbeweging geen goed gedaan. Wat overblijft is verbittering tussen de mijnwerkers die tot het einde bleven staken en diegenen die niet aan de actie meededen of terugkeerden naar de schacht en zo de staking braken. De gevolgen verschillen enorm met die van de laatste mijnstaking in 1974. Toen kwam de conservatieve regering van Edward Heath ten val en volgden enorme investeringen in de koolindustrie.

Vorig jaar maart begonnen de problemen toen de verliezen in de mijnindustrie bleken op te lopen tot 875 miljoen pond (ongeveer 3,5 miljard Niet-stakende mijnwerkers onderSlachtofferS «amen juridische stappen tegen de NUM, hetgeen leidde tot boetes en inScargill voorspelde een nationale beslagname van activa van de mijncrisis en energietekorten binnen en- werkersbond. In de op één na grootste kele maanden. Dat is er nooit van ge- mijnstreek, Nottinghamshore, waar komen. De kolenvoorraden bleken tot de staking in 1926 werd ondergraven het laatst toe op peil te blijven, Onge- door het uitroepen van een rivaliseveer 40.000 mijnwerkers hebben nooit rende vakbond, werden nu plannen meegedaan aan de actie. gesmeed om hetzelfde te doen. TUCDe geweldadigheden namen in he- leider Norman Willis deed in februari vighèid toe toen mijnwerkers gedre- een laatste poging tot een regeling van ven door geldgebrek, begonnen terug het conflict te komen. Daarbij werd te keren naar hun werk. De regering, onder meer gesproken met premier die „het recht op werk", zei te be- Thatcher. Het mocht echter niet baten schermen, stuurde tienduizenden po- en ondertussen gingen steeds meer gulden) per jaar en de sluiting werd htiemannen uit het hele land naar de mijnwerkers aan het werk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.