+ Meer informatie

„Hier, een snoepje, dan ben je even stil"

3 minuten leestijd

DEN HAAG — Met veel Haagse bluf wisten vijf leerlingen van het Haagse Aloysius-college vorige week in Edinburgh een eerste prijs in de wacht te slepen in het toernooi "Debatteren in de Engelse Taal".

Arnoud Bakhuizen, Hella Borking, Jurjen Mos, Andreas Lichtvoet en Joost van der Spek namen het tijdens het toernooi op tegen scholieren uit twaalf landen, waaronder Engeland, Australië. Pakistan en Kenia. Het vijftal won met glans van de scholieren voor wie Engels geen voertaal is. De Nederlandse equipe sleepte daarmee een groot-formaat voorzittershamer met inscriptie in de wacht.

In totaal hebben de Neder-^ landse scholieren negen keer gedebatteerd. „Het was een ontzettend leuke ervaring", vertelt Jurjen. „Van een jury kregen we een stelling, waarover we met een ander team moesten debatteren. Zo ging het laatste debat met Australië over de stelling "De jeugd geeft hoop voor de toekomst". De Australiërs hadden de taak de stelling verdedigen, wij moesten ze met argumenten ondergraven".

Vlotte babbel

Debatteren is volgens Jurjen vooral „argumenteren". „Het gaat erom dat je argumenten duidelijk en helder zijn. Je moet met overtuiging spreken, af en toe wat humor erdoorheen gooien en zo nu en dan een citaat aandragen. Vooral als je de tegenpartij met citaten laat zien dat hij zichzelf tegenspreekt, scoor je punten".

Groot voordeel bij het debatteren is een vlotte babbel. „Ik praatte vroeger al iedereen de oren van zijn hoofd. „Hier heb je een snoepje", zei mijn moeder soms. „dan ben je tenminste even stil. En ik heb graag het laatste woord. Dat zit in mijn karakter, denk ik".

Verkiezingsposters plakken niet

Een leidster van een kleuterschool in Californië heeft een schadevergoeding van maar liefst 42.000 gulden geëist van de ouders van een vijfjarige kleuter. De juf was door het kind tegen haar enkel getrapt. De trap belandde precies op de verkeerde plaats. De leidster moest twee operaties aan de zenuwen in de voet ondergaan.

Murphy

Dat zul je net zien. Stel, je boterham valt op de grond en laat-ie nou net op de kant vallen waarop je een dikke laag aardbeienjam hebt gesmeerd. Of stel dat je in de rij staat bij een kassa. Je stapt vlug over naar de rij ernaast, omdat die sneller wordt weggewerkt. Dat zul je net zien: juist als je in die rij staat, wordt de caissière gebeld en moet je extra lang wachten. Dit verschijnsel werd jarenlang de wet van Murphy genoemd.

Britse wetenschappers hebben onlangs onderzocht of deze wet recht van bestaan heeft. Op verschillende plaatsen hebben zij proefpersonen om tafel gezet. Ze moesten allemaal een boterham met beleg laten vallen. De conclusie? De boterhammen vielen net zo vaak op de belegde kant (148 keer) als op de droge kant (152 keer). De wet van Murphy bestaat dus niet. Of trad ze tijdens het onderzoek juist in werking? Dat zul je net zien.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.