+ Meer informatie

Reisindrukken

5 minuten leestijd

6

De mensen in Canada worden wel min of meer beinvloed door allerlei dingen, die in ons land verontrustende vormen hebben aangenomen, maar we hebben steeds weer de indruk gekregen, dat de gemeenten daar behoudender van aard zijn dan in ons vaderland. In Hollandse diensten wordt de Staten-vertaling nog in ere gehouden. In Engelse diensten wordt natuurlijk de Engelse vertaling gebruikt, de oude zogenaamde King James Version. In Hollandse diensten worden de psalmen gezongen, zoals we dat altijd gewend waren. Soms zingt men er ook psalters, in Engelse diensten natuurlijk alleen psalters. Dat zijn berijmingen van de psalmen met heel andere zangwijzen dan de ons bekende melodieën.

In verschillende gemeenten gaat men staan als de kerkeraad en de predikant binnenkomen. Men gaat weer zitten na het uitspreken van de zegen of na het zingen van het eerste vers. Als de kerk uitgaat blijft men na het uitspreken van de zegen meestal nog staan. Dan wordt er eerst nog een psalm vers of een vers uit de psalters gezongen. De predikant verlaat de kansel en de gemeente gaat heen.

De vrouwen zitten met gedekt hoofd in de kerk. Het komt slechts sporadisch voor, dat meisjes blootshoofd in de kerk zitten. Dat doet nog eerbiedig aan.

De mensen komen van heinde en ver naar de kerk. Velen wonen van 10 tot 30 of meer mijlen van de kerk. Iedereen — met uitzondering van de pasto-riebewoners, althans wanneer de pastorie bij de kerk staat — komt per auto. Als men zelf geen auto ter beschikking heeft gaat men aan de weg staan en dan wordt men onderweg opgepikt door anderen. Er is bij de kerken een ruime parkeergelegenheid. Voor de dienst aanvangt begroeten velen elkaar en als men na de dienst weer buiten komt, duurt het nog wel even voor allen weggereden zijn. Velen willen nog wel een poos met elkaar samenspreken. Begrijpelijk, want straks gaat men weer heen en adn is men weer ver van elkaar verwijderd. De kerk is een ontmoetingspunt. Vele mensen nemen hun hele gezin mee naar de kerk. De kleine kinderen en babies worden naar het basement gebracht — de ruimte onder de kerkzaak waar men vergadergelegenheid in overvloed vindt — en komen daar onder de zorg van een paar meisjes en/of vrouwen, die daarvoor volgens rooster aan de beurt zijn. Na afloop van de dienst halen de moeders of anderen hun kinderen weer op.

De kerken beschikken in het algemeen over goede kerkgebouwen. Het kerkgebouw van Hamilton — het gebouw staat in Ancastcr — is wel een van de grootste, met naar schatting 400 zitplaatsen.

Toen Ds. Laman indertijd het beroep naar Hamilton aannam was die gemeente nog zeer klein. Er was geen kerkgebouw en er was geen pastorie. En we kunnen er wel aan toevoegen: er was geen geld, want in die eerste jaren hadden de emigranten het erg moeilijk. Ds. Laman heeft de eerste jaren in verschillende kerkgebouwen in Hamilton gepreekt. Hij bracht nog de oude bevindelijke waarheid. Die trok daar nog velen. Indertijd schreef Ds. Laman mij eens, dat hij voortdurend kon opmerken, dat het kerkbezoek toenam. Er werd dus uitgezien naar een eigen kerkgebouw met pastorie. Men kocht een stuk grond aan de Mohawk Road, een heel lange weg ten zuiden van Hamilton. Daar bouwde men eerst een pastorie, waarbij de leden zelf veel actieve hulp hebben geboden. Later bouwde men met behulp van velen uit de gemeente naast de pastorie een eigen kerkgebouw, een heel mooi gebouw. Enkele jaren geleden moest de pastorie worden ontruimd en afgebroken wegens wegaanleg. Daarom is er aan de andere kant van de kerk een nieuwe postorie gebouwd, veel mooier dan de eerste. Deze wordt nu door Ds. Keuning en zijn gezin bewoond.

Verschillende andere gemeenten vergaderen in een oud kerkgebouw, dat van een of andere kerk kon worden gekocht. Deze gebouwen zijn in het algemeen klein. De gemeenten zijn het ook. Er is een gemeente, die jarenlang in een vroegere bioscoop heeft gekerkt, maar zij is nu in het bezit van een andere vergader-gclcgenhcid, waar ik nog niet gepreekt heb. Die kleine oude kerkgebouwen hebben iets aantrekkelijks en het is ons meermalen goed geweest daar te zijn.

De kerken daar hebben hun verenigingsleven. De jeugd en ouderen komen in de winter bijeen, ieder op hun eigen avond. Ik kan me nog herinneren, dat ik in 1965 voor de ouderen — de grote benedenzaal was goed gevuld — een inleiding gehouden heb, waarop een fijne bespreking volgde. Ik sprak toen over de verkiezing en de menselijke verantwoordelijkheid. Ook zijn er zondagsscholen. Van de zondagsschool in Hamilton weet ik, dat er vele kinderen op gaan en zo onder de bearbeiding van het evangelie komen.

Het verenigingsleven is van belang voor handhaving en versterking van de onderlinge band. De emigranten blijven een afzonderlijke gemeenschap vormen. Dat is ook in de toekomst van belang om niet onder te gaan in die grote wereld, waarin men in het algemeen met God en Zijn gebod geen rekening meer houdt

Met emigratie heeft men niet het lek boven water. De gevaren zijn daar even groot als hier, dat men genoeg heeft aan zijn kerkelijk leven, zoals men dat mag waarnemen. De mens is aardsgezind en blind en heeft hier en ook in Canada en Amerika nodig de krachtdadige werking van Gods Geest om weer recht naar de Heere en Zijne Sterkte te vragen. Gelukkig wordt dat daar nog gepredikt en er zijn nog mensen, die dat niet alleen belijden, maar ook verstaan met het hart. Daar kunt ge nog horen: komt, luistert, en ik zal vertellen, wat de Heere aan zijn ziel gedaan heeft.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.