+ Meer informatie

Raad van Kerken twijfelt aan dubbele solidariteit

OJEC-leiding vindt dat Raad zich „vergaloppeerde"

4 minuten leestijd

ARNHEM — De Raad van Kerken in Nederland gaat de gewraakte passage over de dubbele solidariteit met zowel joden als Palestijnen „wellicht" heroverwegen. Algemeen secretaris ds. W, R. van der Zee vindt het standpunt niet zo verkeerd dat het moet worden teruggenomen. De enige echte fout die de Raad heeft gemaakt, is zijns inziens, dat de vervolgverklaring niet tegelijk met eerdere verklaringen (waarin de solidariteit met Israël wordt beleden) werd gepubliceerd. „Als er iets is dat ik zou kunnen overdoen, is het dat".

Van der Zee zei dit gisteren in Arnhem op een forumavond over het begrip "dubbele solidariteit". De bijeenkomst was georganiseerd door het Overlegorgaan van joden en christenen (OJEC) en de leerhuizen Arnhem en Oosterbeek. OJEC-voorzitter ds. S. Schoon, die de vergadering voorzat, meldde dat de vergadering al in 1990 werd geagendeerd, maar door de jongste ontwikkelingen „dubbel actueel" was geworden.

Met minister Van den Broek meent ds. Van der Zee, dat een oplossing zonder de PLO niet denkbaar is. Zijn mening dat deze organisatie anderzijds ook haar geloofwaardigheid op het spel heeft gezet, ontlokte medeforumlid H. Evers (tweede voorzitter van het OJEC) de opmerking dat de Raad van Kerken „er nog niet is, maar desalniettemin een aanloop heeft genomen in de goede richting". Evers vindt dat het de Raad siert, wanneer hij zijn advies aan de regering om de PLO te erkennen als enige vertegenwoordiger van de Palestijnen, intrekt. Evers: „De Raad heeft zich in deze kwestie vergaloppeerd".

De OJEC-leider had al eerder gezegd, de PLO geen waardige gesprekspartner te vinden, omdat deze collaboreert met „de bezetter van Koeweit en vernietiger van Israël".

Arafat noemde hij „iemand die bij de toast nog aardig is, maar bij het toetje het mes tussen je ribben zet". Willen vredesbesprekingen slagen, dan zal „zijn dieet van haat" moeten verdwijnen.

Geen terrorisme

In de visie van Van der Zee vertegenwoordigt de PLO nog steeds het grootste deel van het Palestijnse volk. Verder beschikt de organisatie volgens hem over „structuur en contacten". Wel moet Arafat garanderen dat artikel 19 (waarin de vernietiging van Israël wordt gepredikt) uit het PLO-handvest wordt geschrapt en nadrukkelijk afstand wordt genomen van „alle vormen van terrorisme".

Aan het thuisfront zal de Raad overigens blijven hameren op de eigen rechten van de Palestijnen, zo betoogde ds. Van der Zee. Dat het hem ook inzake Israël menens is, bewijst naar zijn zeggen de stemverklaring tijdens de jongste vergadering van de Wereldraad van Kerken in Canberra. Anders dan in Nederland stond de Raad daar juist onder schot, omdat een lans werd gebroken voor de solidariteit met Israël.

Antisemitisme

Met de mening van Van der Zee, dat de Wereldraad zich niet schuldig maakt aan antisemitisme („ik heb er tenminste niets van kunnen ontdekken") bleek CIDI-voorzitter mr. R. A. Levisson, die eveneens zitting had in het forum, het totaal oneens. „Dat zullen de slachtoffers wel uitmaken", zo voegde hij onder luid applaus de vertegenwoordiger van de Raad van Kerken toe. Verder benadrukte hij dat hij -voor wat betreft het begrip dubbele solidariteit- „Van der Zee en de zijnen graag onder schot wil houden".

Levisson vindt verder dat de kerken hun handen niet aan de Palestijnse kwestie moeten branden. De invloed van de (monotheïstische) religie op het conflict is volgens hem nihil. Het gaat voor alles om een politiek conflict, waarvoor de inbreng van deskundigen is vereist. Christelijke kerken mogen van hem een mening hebben, maar of ze ook een functie hebben, wordt door hem betwijfeld. Zijns inziens heeft de theocratie in het Westen gefaald.

Blinde vlek

Van der Zee hield echter staande, dat de kerk wel degelijk recht van spreken heeft. Dat geldt met name daar waar vragen van recht en gerechtigheid in het geding zijn. Verder vindt hij dat de kerk een speciale antenne („een soort tweede gevoeligheid") moet ontwikkelen voor het lijden. Op die manier zouden anderen „de pijn van hun buurman" (Evers) wel degelijk kunnen invoelen.

De „blinde vlek" voor Israël, die de Raad van Kerken de Wereldraad verwijt, schrijft Van der Zee toe aan de grote inbreng van de kerken uit de Derde Wereld. Deze zouden Israël vooral zien als een koloniale mogendheid. Ook maakten zij de lange geschiedenis van het joodse lijden, escalerend in de Holocaust, niet van dichtbij mee.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.