+ Meer informatie

Zendeling belichaamt iets van universele kerk

Evangelist Van Doleweerd: Wereldwijd bestaan er veel verschillen in accenten en geloofsbeleving

5 minuten leestijd

QUITO - Wat is het hoogste doel van zending? Bekeerde mensen? Nee, de eer van God. Daarom kun je zending en evangelisatie zien als een loven en prijzen van God. Zo typeert evangelist Jan H. van Doleweerd, werkzaam namens de Zending Gereformeerde Gemeenten (ZGG) in Quito (Ecuador), het zendingswerk.

"Het is goed om onszelf te herinneren aan de oorspong van de zending. Zending begint niet bij ons, maar vindt haar oorsprong in God. Gods volk is een verkoren volk. Als we aan onze afkomst denken, worden we klein en bescheiden." Op het zendingsbevel uit Matthéüs 28 is vanouds veel nadruk gelegd, zegt Van Doleweerd. "Terecht, maar ik zou graag ook de aandacht willen vestigen op het zendingsmandaat in Lukas 24:47 en 48. Gaat al onze zendingsijver wel gepaard met concentratie op het heilswerk van Christus? Zending kan sluipenderwijs ook een eigen leven gaan leiden. En dat kan allemaal nog overeenkomstig het zendingsbevel in Matthéüs 28 lijken. De kerk is echter geroepen om de dood en opstanding van Christus te verkondigen. Daar vestigt Lukas nadrukkelijk de aandacht op."

De verkondiging van de dood en de opstanding van Jezus Christus heeft volgens Van Doleweerd twee kanten: oordeel en zaligheid. "Met deze boodschap staat de kerk in het midden van de samenleving. Heel het publieke leven is haar gebied. Ik denk dat de kerk zich daarbij ook moet uitspreken over bijvoorbeeld sociale verhoudingen, over armoede en onrecht. Immers, zonde heeft een publieke kant."

Het is bijna tien jaar geleden dat Van Doleweerd het boek las van de Amerikaanse baptist John Piper, "Let the Nations be glad" (De naties zullen zich verblijden). "Ik deed toen regelmatig bezoek- en straatwerk. Als evangelisatiewerkers vroegen we ons wel eens af wat de resultaten ervan waren. Dat boek heeft mij toen geweldig bemoedigd. Het vestigt er de aandacht op dat getuigen dienen is, tot eer van God. Zending en evangelisatie zijn een loven en prijzen van God. Ook Psalm 117 brengt dat prachtig tot uitdrukking."

Het percentage van de wereldbevolking dat met het Evangelie bereikt is, stijgt de laatste jaren steeds langzamer (73,5 procent in 2002), maar het is een onbetwistbaar feit dat de christelijke kerk zich over veel plaatsen op deze aarde verspreid heeft. "Zij is wereldkerk geworden. De groei van de wereldbevolking en de volksverhuizingen die er plaatsvinden, wijzen ons op de grote verantwoordelijkheid van de kerk om het Evangelie in woord en daad uit te dragen. Tegelijk roept het de kerken op om haar broeders ver weg bij te staan."

De liefde van Christus bindt samen, over kerkmuren en landsgrenzen heen, zo is de overtuiging van Van Doleweerd. "Liefde om die ene Naam: Christus, de gekruisigde. Het is met deze Naam als met het zonlicht dat in de regenboog een spectrum van kleuren vertoont. Bij een christen die is opgegroeid in de armoedecultuur van een sloppenwijk, lichten er andere elementen op dan bij een christen uit een welgesteld milieu in een materialistische samenleving. Maar de kern is dezelfde: zondaren die uit genade zalig worden."

Van Doleweerd wijst erop dat cultuur een openbaar karakter heeft. "Je komt haar tegen in de gedachten en harten van mensen, in wat ze denken en doen. Het Evangelie is erop gericht om dit voelen, denken en handelen te ontdoen van hun menselijke gronden en ze te herijken op Jezus Christus. Het Evangelie werkt zowel geloof als bekering. Niet in de eerste plaats bekering van de cultuur, maar van de drijfveer daarachter, namelijk de men s die de cultuur schept. Deze mens gaat anders denken en handelen. Toch is de uitwerking van die verandering wereldwijd verschillend. Christenen in Ecuador stappen op zondag in de bus om naar de kerk te gaan. Ze danken God voor deze mogelijkheid. In Nederland ligt dat anders."

Er zijn markeringspunten in de kerkgeschiedenis die universele betekenis hebben voor de christelijke gemeente, aldus Van Doleweerd. "Zonder twijfel horen daar de oecumenische belijdenissen bij uit de Vroege Kerk. Tegelijkertijd ben ik ervan overtuigd dat de gereformeerde leer, zoals die samengevat is in onze gereformeerde belijdenissen en uiteengezet is in de gereformeerde dogmatieken, van grote betekenis is voor kerken op andere plaatsen in de wereld. Toch sluit het een en ander niet naadloos aan op wat christenen in andere delen van de wereld meemaken en onder woorden brengen."

Zendingswerkers hebben volgens Van Doleweerd de moeilijke opdracht om geen kortsluiting te veroorzaken, maar om verbindingsschakels te zijn tussen kerken uit verschillende culturen. Zij belichamen dan iets van de universele kerk. "Gods kerk is niet aan een locatie gebonden, maar ze is verspreid en verstrooid over de hele wereld. Prachtig brengt onze Nederlandse Geloofsbelijdenis in artikel 27 de eenheid van de Kerk met een hoofdletter tot uitdrukking. Tegelijkertijd moet gezegd worden dat er wereldwijd veel verschillen zijn in accenten en geloofsbeleving. Als zendingswerker sta je daar middenin. Een zendingswerker staat voor de opgave die relatie tussen eenheid en variatie over te brengen op kerken uit zijn eigen cultuur en op die van de cultuur waarin hij werkt."

De situatie waarin de kerk zich bevindt is die van een woestijn. "Toch openbaart het nieuwe leven zich, zichtbaar voor anderen. De de heilige weg is geen doolhof maar het looppad voor pelgrims naar de eeuwige heerlijkheid. Met de komst van Christus is de wereld overwonnen, maar alle dingen zijn nog bepaald niet zoals ze zouden moeten zijn."

Zodra op alle plaatsen in de wereld de Bijbel wordt gelezen, is dat nog niet automatisch het einde van de zending, zegt Van Doleweerd. "Het gaat niet alleen om een geografische vervulling, al worden we geroepen tot aan de einden der aarde te gaan. Gods Woord wijst ons op mensen uit allerlei verbanden. De kleinste eenheid die wordt genoemd is die van het geslacht of de generatie. Dit vervult ons met hoop en verwachting. Het roept ons op onze naaste van dichtbij niet te snel als verloren te beschouwen."

Dit is het zesde deel in een serie van negen artikelen over de op Hervormingsdag gepubliceerde 95 stellingen. Volgende week dinsdag verschijnt deel 7: Kerk en jeugd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.