+ Meer informatie

De natuur op een presenteerblaadje

4 minuten leestijd

Kamille,aardbeiplanten, bramebloesem, hortensia's, hertshooi, dwergkwee, passiebloem, longkruid, vingerhoedskruid... Je ziet ze zó staan als je de door mevrouw Lida Lam beschilderde dienbladen bekijkt. Uren lang zit ze over één blad gebogen, totdat de bloemen en planten naar haar zin zijn. De resultaten zijn ernaar: juweeltjes

Zoals met zo veel kunstenaars (want zo mag je haar wel noemen) het geval is, begon het bij mevrouw Lam uit Rotterdam als een hobby. En zelf ziet ze het nog zo. „Eenjaar of acht geleden heb ik een cursus volksschilderkunst gedaan. Ik had al eens een boekje en verf gekocht, maar hoe gaat dat: je moet het eerst zien he, anders komt er niet van." De cursus beviel mevrouw Lam niet zo, omdat je de ontwerpen aangereikt kreeg en die moest naschilderen. Bovendien waren de meeste bloemen niet natuurgetrouw. ,, Ik ben het naderhand zelf gaan verfijnen door buiten te kijken: hóe groeien de bloemen, hóe zijn de blaadjes? Als ik de hond ga uitlaten, zie ik zo veel in de berm! Dan schep ik zo'n plant uit en ga eens goed kijken hoe de aanzet van de bladeren is, bij voorbeeld. Dat kun je in een boek nooit zo goed zien.''

Buurvrouw
Een eigen tuin heeft de familie Lam niet. Wei een balkon, waar een paar bakken met planten staan. De meidoorntakken met bessen in een vaasje en de gedroogde hortensia's in een koperen pot staan echter net zo goed model voor de dienbladen.,,Hortensia's zie je nu weer heel veel hè, en aardbeien op trommels! Dat is erg handig, want die hebben zo veel uitlopers. Dan kun je er makkelijk nog een plantje naast schilderen.'' De dwergkwee haalde de schilderes uit de gemeentelijke groenstrook en het vingerhoedskruid uit de tuin van de buurvrouw. ,,lk had op vakantie in de bossen vingerhoedskruid gezien en dacht: dat is ook wel een idee. Maar ja, hier heb ik dat niet. Toen zag ik het op een dag bij de buurvrouw in de tuin staan. Ik ernaartoe: ,,Zeg, ik heb een gekke vraag, maar ik schilder en ik zou graag die plant schilderen. Mag ik er eentje meenemen?" Nou, ze vond het meteen goed.'' ,, Je ziet iedere keer wat anders. Eigenlijk schilder ik met de jaargetijden mee. En die hommeltjes (op sommige planten zit een insekt - AdB) liggen wel eens op straat he, verdroogd. Kijk, dit is 'm." Mevrouw Lam legt een verfrommeld beestje op tafel.

Twee weken
Over het beschilderen van een dienblad doet de Rotterdamse huisvrouw (moedervan vier kinderen, in leeftijd variërend van 24 tot 14jaar) gemiddeld vijfentwintig uur, zo'n twee weken. ,,Dat is dan zonder het tekenen. Ik teken het eerst op papier, en dan met wit potlood op het hout. En als ik wil schilderen, ga ik er een halve dag voorzitten, 't Is weer eens wat anders; het huishouden blijft toch wel door gaan. Je moet iets voor jezelf hebben. Sommigen gaan de stad in; daar houd ik niet van." Als een dienblad af is, zet mevrouw Lam de schilderspullen,,even weg". Maar zodra ze buiten weer iets ziet dat haar aandacht trekt, ' moet' dat op een blad komen. ,,Je kijkt anders naar buiten: hoe groeit het, hoe zitten de meeldraden en zo. Ja, het is heel fijntjes, dat leer je niet op volksschilderkunst." Verschillende malen kon het dienbladschilderwerk op de gezinsbeurs "Wegwijs" bewonderd worden. Ook dit jaar is Lida Lam er. ,,De reacties zijn altijd heel positief. Zo van: ööööh wat mooi. Sommigen zeggen: ,,Oja, dat doet tante dieen-die ook." Maar er zij n er maar weinig hoor, die het zo doen. Of: ,,0, dat is van Marjolein Bastin." Nee, zeg ik dan, dat is mijn aardbei. Marjolein schildert met waterverf en ik met acrylverf. Dat is heel vlug droog. Een man vroeg: ,,Vindtu het niet erg dat ik dit van u koop?" Die voelde aan dat het voor mij waardevol is.''

Stijl
Vrijwel alle schilderingen hebben een donkere ondergrond. Zwart of groen. ,, Vaak komen mensen hier met het idee een wit blad te zullen kopen, maar ze kiezen toch voor donker. Je glaswerk komt beter uit op zwart. En het servies is vaak wit. En de bloemen en planten komen ook vaak beter uit op donker'', vindt mevrouw Lam. Aangezien ze vrij lang over een blad doet, komen er per jaar zo'n tien, elf klaar. Maar meer hóeft ook niet, vindt de kunstenares.,,Anders wordt het een zaak he. En we hoeven er niet van te bestaan. Dat zou nooit kunnen voor die prijs. Vijfentwintig uren werk en een blad kost 175 gulden. Het blijft trouwens altijd mooi. Je kunt het gewoon met water afdoen." Ga op de kunstacademie, wordt haar wel aangeraden. Mevrouw Lam is er kort over. ,,Nee hoor. Daar leggen ze je toch hun ideeën op. Ik houd liever mijn eigen stijl."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.