+ Meer informatie

EEN VADER DER WEZEN

5 minuten leestijd

Reeds eerder hebt u op deze pagina's kunnen lezen over een jongen die zijn vader verloren had. In het nu volgende stukje geeft iemand, die op jonge leeftijd haar beide ouders verloor, iets weer van haar gedachten en gevoelens.

Volmaakte harmonie

Hoe volmaakt was de harmonie voor de val van de mens met God. Na de val is het huwelijk als hemelse instelling gebleven. Het huwelijk was voor de val tussen Adam en Eva gesloten door God. Het is een scheppingsordinantie. De Heere zegt: , , Het is niet goed dat de mens alleen zij".

Na de val en ondanks de zonde heeft de Heere zoveel gelaten in het huwelijk en in het gezin. Maar door de zonde is de dood gekomen en daardoor ook de scheiding, tussen man en vrouw, tussen ouders en kinderen. Een man of vrouw komt alleen te staan. De kinderen verliezen hun vader of moeder. Het kan ook zijn dat de kinderen vader en moeder beiden moeten missen.

Alleen en toch vertroost

Ineens is alles weg. Vader was al overleden en nu is moeder er ook niet meer. Hoe verslagen sta je dan bij de kist waarin je moeder is neergelegd. Haar zorgende en beschermende liefde ben je kwijt. Je staat er alleen en onbegrepen, verbijsterd en ontredderd. Het leven lijkt een zee en je voelt jezelf op die grote zee als een schip zonder roer. Wat is het een wonder, een onbegrijpelijk wonder, als je op dat ogenblik je leven in Gods Hand mag leggen en gelijktijdig Zijn vertroosting mag ervaren.

Eenzaamheid blijft moeilijk

Het blijft toch heel moeilijk de eenzaamheid te doormaken. Er is niemand die je ten diepste begrijpt. Er is vaak zo'n behoefte om met iemand te kunnen praten en je eenzaamheid eens uit te zeggen, maar er is geen luisterend, begrijpend oor. Er is niemand aan wie je vertrouwen durft te schenken en niemand van wie je begrip kunt verwachten.

Wat kan er ook behoefte zijn aan een eigen plaatsje, aan een eigen huis. Altijd bij een ander te moeten zijn, geeft een ontheemd gevoel. In dit verband denk ik aan jonge kinderen die dikwijls de nabijheid van hun eigen moeder moeten missen, omdat ze werkt of weg is. De liefde van moeder is zo koesterend in allerlei kleine dingen in de vroege levensjaren. Als kinderen wat groter zijn, hollen ze vlug naar huis om fijn alles aan moeder te kunnen vertellen wat er op school gebeurd is. Als moeder er dag aan dag niet is, voelt een kind zich geestelijk verwaarloosd. Ik vraag me wel eens af of moeders wel beséffen hoe belangrijk het is er voor hun kinderen te zijn en naar hen te luisteren.

Ondersteuning

Nu ik terug kijk, mag ik achteraf zien hoe de Heere met Zijn ondersteunende genade steeds nabij was. Wanneer iemand op de een of andere manier wel eens kwetsend was, mocht juist ervaren worden wat staat in Exodus 22 vers 22 en 23: , , Gij zult geen weduwe noch wees beledigen. Indien gij hen enigszins beledigt, en indien zij enigszins tot Mij roepen. Ik zal hun geroep zekerlijk verhoren". Dat beroep was soms alleen maar een zucht naar de hemel, waar een geopende toegang gevonden mocht worden. De Heere heeft verhoord en ook later willen troosten en ondersteunen.

Het gemis blijft

Ook wanneer de keus voor een jongen of meisje om mee te trouwen aan de orde komt, is er op de achtergrond de stille vraag: hoe zouden vader en moeder het gevonden hebben? Je wilt hen in je doen en laten juist eren omdat zij er niet meer zijn. Bij de voorbereiding voor het huwelijk en op de huwelijksdag wordt het gemis pijnlijk ervaren. Hoe vertroostend is het dan bij de huwelijksbevestiging wanneer de predikant de overleden ouders in herinnering brengt.

Als je getrouwd bent, heb je weer een eigen thuis, maar er is geen ouderlijk huis meer, waar je gezellig met je man naar toe kunt gaan en waar je ouders blij zijn met de kinderen die je mag krijgen. Vooral wanneer het eerste kind verwacht wordt en geboren is, mis je je eigen ouders onvoorstelbaar. Ook als je getrouwd bent kan er zo'n behoefte zijn aan de beschutting en korrektie van het ouderlijk huis. Je zou iedereen die nog een ouderlijk thuis heeft wel toe willen roepen: „Waardeer watje hebt en val niet teveel over de gebreken die er ook wel zijn". Wie het moet missen weet pas hoe zwaar het valt alleen te staan.

Gevolgen voor de persoonlijke vorming

Later merkje dat door het vroeg wees zijn er een stuk persoonlijke vorming wordt gemist, waardoor je weinig zelfvertrouwen hebt en vaak onzeker bent. Je hebt behoefte aan liefde en wilt zelf ook graag liefde geven, maar doordatje onzeker bent, durf je die gevoelens niet te laten blijken. Toch is de hunkering er wel.

In al deze dingen mocht Gods ondersteuning en vertroosting worden ervaren, zoals er staat in Psalm 68 vers 6: „Hij is een Vader der wezen en een Rechter der weduwen. God in de woonstede Zijner heiligheid". Matthew Henry zegt daarvan in zijn verklaring zo mooi: „Daar heeft Hij Zijn troon des gerichts bereid, waar de wezen en weduwen vrije toegang hebben, en onder welks bescherming zij genomen worden".

De Heere heeft dan zelf de lege plaats vervuld. Als je op die periode van je leven terug kijkt, is er, ondanks het gemis en de eenzaamheid, toch steeds als een gouden draad de nabijheid des Heeren geweest en mocht Zijn ondersteunende genade worden ervaren. In moeilijke omstandigheden was Hij er. Wanneer wij een pad moeten gaan vol kuilen en obstakels, een pad dat onbegaanbaar lijkt, wat is het dan een zegen te mogen weten dat de Heere ons bij de hand neemt als een Vader Zijn kind en ons over dat voor ons oog onbegaanbare pad leidt en Hij ons door Zijn krachtige hand staande houdt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.